Σαν όνομα τους έμαθα από μια σχετικά διάσημη φωτογραφία του Lemmy που φορούσε ένα t-shirt με στάμπα το εξώφυλλο του “Demon Preacher” (ενώ στα μπράτσα του αγκάλιαζε 2 κοπέλες, πιθανόν  μοντέλα, με εσώρουχα…). Την εποχή εκείνη οι Motörhead ανήκαν στο δυναμικό της GWR Records από την οποία κυκλοφόρησε και το  “Demon Preacher”, (ενώ αποτέλεσε και δισκογραφική μεταξύ άλλων και των Holy Moses, Girlschool, Cro-Mags, Tank, Living Death και Mekong Delta) οπότε μάλλον έτσι εξηγείται πως έφτασε στον Lemmy το t – shirt. Αυτή η φωτογραφία είναι που με έκανε να ψάξω για αυτούς στα φοιτητικά μου χρόνια, αφού πιο πριν δεν τους είχα καθόλου ακουστά.Lemmy Demon Preacher t-shirt

Οι Deathwish δημιουργήθηκαν το 1983 και με δικά τους έξοδα έβγαλαν ένα demo με τίτλο «Sword of Justice» το 1986. Όχι εντελώς αγνοημένο συγκρότημα αλλά σίγουρα υποτιμημένο, κυκλοφόρησαν 2 πολύ καλά άλμπουμ (αξίζει και το ντεμπούτο τους με τίτλο “At the Edge of Damnation” που έβγαλαν το 1987) και μάλιστα σε μια εποχή που το είδος ανθούσε μεν, στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού δε… Οι Βρετανοί είχαν ομοιότητες/επιρροές με/από Overkill, Kreator και Exciter σε μια γενική διαπίστωση ενώ αν πάρεις τα τραγούδια ένα – ένα θα ακούσεις και άλλα στοιχεία και ομοιότητες/αναφορές όπως Slayer-ικά riff στο εναρκτήριο (μετά τo doom εισαγωγικό instrumental “Death Procession”) και το “Demon Preacher” που είναι μάλλον το πιο γνωστό τους κομμάτι. Η παραγωγή ελαφρώς πιο καθαρή από τον πρώτο δίσκο τους (που “έζεχνε” Venom, Motorhead και πρώιμους Onslaught) αφαιρεί λίγο βρωμιά από τον ήχο τους αλλά βοηθάει το τελικό αποτέλεσμα, αφού δεν τον γυαλίζει (τον ήχο τους), απλά βοηθάει τη μουσική να ακούγεται καλύτερα. Αρκετά groovy στις ρυθμικές κιθάρες και διαολεμένα γρήγορο με speed στοιχεία που φέρνει στο νου μια μίξη από “Kill ‘em All” και “Hells Awaits” το “Carrion”. Δουλεμένο με αλλαγές και μπόλικα doom στοιχεία (στην εισαγωγή κυρίως) το “Visions of Insanity”. Διασκεδαστική και ενδιαφέρουσα η διασκευή σε Black Sabbath και στο “Symptom of the Universe” που κλείνει την πρώτη πλευρά του βινυλίου. Ωμή βία στο εναρκτήριο της δεύτερης πλευράς “Wall Of Lies” αλλά και ταυτόχρονα “μελωδικό” ρεφραίν σε ύφος κλασσικού μέταλ στο ύφος των Priest. Μεγάλη στιγμή το “Prey to the Lord” που το εκπληκτικό ρεφραίν του θα μπορούσε να βρίσκεται σε δίσκο των Omen και τον τραγουδιστή τους Jon Van Doorn (που δεν ξέρω αλλά μου βγάζει μια χροιά κοντά στον J.D. Kimball) να δίνει εδώ τον καλύτερό του εαυτό. Ατσούμπαλο και χουλιγκάνικο αλλά και με ευαίσθητο θέμα το “Fatal Attraction” (αναφορά στην μάστιγα του AIDS που θέριζε στα ‘80s και το θέμα πουλούσε ενώ τώρα θερίζει -λιγότερο μεν αλλά θερίζει- αλλά αυτό δεν πουλάει…), μελαγχολικός instrumental επίλογος με το “Past Life”. Δίσκαρος με πολλή ενέργεια, μπόλικο θυμό, στακάτα riff, έξυπνα σόλο, υψηλές ταχύτητες και πώρωση στο maximum.

Επανακυκλοφόρησε το 2012 από την Divebomb Records και το 2016 από την Dissonance Productions.

Genre: Thrash Metal
Country: U.K./England
Label: GWR Records
Year: 1988