Είδος: Progressive Black / Viking Metal
Χώρα:Νορβηγία
Εταιρεία: Nuclear Blast Records
Έτος: 2017

Το μουσικό ρεπερτόριο των Enslaved ήταν πάντα μοναδικό από τις αρχές τους στα 90’s, έχοντας κοντινούς δεσμούς με τη Σκανδιναβική μυθολογία, που πολύ λίγα συγκροτήματα έχουν χειριστεί τόσο σωστά όλα αυτά τα χρόνια. Έχουν μια τεράστια δισκογραφία με πολλά να δώσουν στον ακροατή, ενώ το να περάσει κάποιος ολόκληρο τον κατάλογό τους, είναι ουσιαστικά ένα μάθημα εκτίμησης του ακραίου metal. Έχοντας στραφεί προς prog στοιχεία στην αρχή της νέας χιλιετίας, τα πρώτα τους album θεωρούνται πυλώνες στη Viking black metal σκηνή.

Δε μπορώ να περιγράψω πόσο είχα τρελαθεί όταν άκουσα πρώτη φορά το “RIITIIR” το 2012, που είναι ένα από τα πιο πρόσφατα τους album, σε μια σειρά από δίσκους με το προσωπικό τους μείγμα του progressive και του black. Βασικά, κάθε οπαδός έχει δικό του αγαπημένο από αυτά που έχουν βγάλει την περίοδο 2006 – 2015 και αυτό κάνει μια νέα κυκλοφορία των Enslaved, ένα πολύ σημαντικό γεγονός που χρήζει προετοιμασίας. Δεν είναι απλά άλλο ένα που θα βάλεις να ακούσεις στη λίστα με τις νέες κυκλοφορίες. Του δίνεις χώρο και το προγραμματίζεις όπως όταν βγαίνεις με φίλους.

Ακολουθώντας το “In Times”, η μπάντα έκανε μια μεγάλη αλλαγή στο lineup της βάζοντας νέο πληκτρά, τον Håkon Vinje, ο οποίος είναι «νεότερος από τη μπάντα» όπως λέει ο Grutle. Το πόστο αυτό είναι αρκετά υπεύθυνο αλλά ο άνθρωπος είχε τέλεια επίδοση στο δίσκο, ήταν βασικό μέρος των συνθέσεων και προχώρησε λίγο παραπέρα το δίσκο των Enslaved. Είναι επίσης και φοβερός τραγουδιστής, στο δίσκο υπάρχουν πολλά σημεία με τα καθαρά του φωνητικά που δίνουν άψογο αποτέλεσμα μαζί με τη δουλειά του Grutle.

Όσον αφορά τον τίτλο του δίσκου, το “E” αναφέρεται στο ρούνο “eswah” (που σημαίνει άλογο ή σε δεύτερο επίπεδο έχει να κάνει με την έννοια της εμπιστοσύνης) και γράφεται σαν “M” που φαίνεται στο εξώφυλλο που έκανε ο Espedal. Μουσικά, ενώ κρατάνε τη metal ταυτότητά τους, υπάρχουν πολλά progressive στοιχεία, κάμποσα πλήκτρα ενώ έχουμε ακόμα παραπάνω καθαρά απ’ ότι στο “In Times”. Όλες οι ιδέες είναι έντεχνα εκτελεσμένες, η ροή είναι εξαιρετική με ακριβείς αλλαγές στους ρυθμούς, ενώ η γενικότερη τεχνική του συγκροτήματος, όπως πάντα, πρώτης ποιότητας.

Τα κομμάτια έχουν όλα δικά τους highlights και αξίζουν μεμονωμένη ακρόαση. Η δουλειά στα πλήκτρα είναι μεγαλειώδης, δημιουργώντας background ηχοτόπια όπως και φοβερές μελωδίες (απλά τσεκάρετε τα “Sacred Horse” και “Axis of the Worlds”) που ίσως και να μην έχετε ακούσει παλιότερα στους Enslaved. Εκτός από την ποιότητα και των βαριών αλλά και των καθαρών φωνητικών του Grutle, τα σημεία με διπλά φωνητικά από τους δύο τους στο “E” είναι απίστευτα σε κάθε κομμάτι. Χαίρομαι επίσης που συμμετέχει και ο Selvik από τους Wardruna στα δύο τελευταία κομμάτια και βοήθησε με τη φωνή του στη γενικότερη ομορφιά τους.

Σα να μην έφτανε αυτό, ακούγοντας το “E”, θα βρείτε και μέρη με σαξόφωνο σε αυτά τα δύο κομμάτια, από τον Kjetil Møster. Έκανε το τέλος του “Hiindsiight” (και κλείσιμο του δίσκου) πάρα πολύ όμορφο, με το συγκεκριμένο κομμάτι να είναι γενικώς γαμάτο, έχοντας doom περάσματα και ατμόσφαιρα. Το “Hiindsiight” κλείνει το δίσκο όσο τέλεια τον ανοίγει το “Sacred Son”. Η πιο μεταλική μεριά του “E” υπάρχει σε κομμάτια όπως τα “The River’s Mouth” και “Axis of the Worlds”, τα οποία έχουν πιο εμφανή και άμεσα Enslaved-ικά riffs. Οι κιθαρογραμμές γενικώς είναι πολύ δυνατές, που ακόμα και τα πιο ήπια μέρη (όπως στη μέση του πρώτου κομματιού) αφήνουν το στίγμα τους.

Χωρίζοντας τα κομμάτια σε μέρη, οι Enslaved κάνουν τη μίξη διάφορων στυλ να φαίνεται κάτι πολύ απλό. Ας πάρουμε το “Feathers of Eohl” για παράδειγμα. Χτίζει ένα βαρύ κιθαριστικό μέρος με έξυπνες μελωδίες μαζί με τα βαθιά καθαρά φωνητικά, ενώ εναλλάσσει ανάμεσα στα πιο ήρεμα σημεία από εκεί και μετά, υποστηρίζεται από τα όμορφα πλήκτρα και το σαξόφωνο, πριν ξεσπάσει και πάλι στην πιο βίαιη distortedεκτέλεση, τόσο φυσικά. Και δε θα έλεγα ότι είναι το καλύτερο κομμάτι εδώ πέρα. Με τον ίδιο τρόπο είναι άψογα τα “Sacred Horse”, “Hiindsiight”, “Axis of the Worlds”.

Οι τρεις άξονες, δουλειά στα φωνητικά, πλήκτρα και συνθετικό περιεχόμενο, απογειώνουν αυτό τον άρτιο δίσκο. Οι Enslaved έχουν συμπεριλάβει αρκετό prog αυτή τη φορά, με τις κλεφτές ματιές στα 70’s (έχουν αναφερθεί ονόματα όπως Pink Floyd τριγύρω) να είναι πιο ξεκάθαρες από ποτέ. Το “E” θα το απολαύσουν μεταλλάδες και μη, καλό θα ήταν να ψάξετε παραπάνω και την θεματική του διάσταση. Είναι πολύ δύσκολο ακόμα και να διαλέξω αγαπημένα κομμάτια ανάμεσα σε αυτά και σε ορισμένα σημεία εύκολα θα σηκωθεί η τρίχα σας.

Παρατηρώντας τα καλά σχόλια που παίρνουν οι Enslaved στους τελευταίους δίσκους, έχω συνειδητοποιήσει ότι οι Enslaved απλά δε μπορούν να βγάλουν κακό δίσκο, εκτός αν υποστούν κάποιου είδους λοβοτομή, ίσως αποτύχουν τους εαυτούς τους. Το “E” είναι άλλος ένας διαγωνιζόμενος στα καλύτερα της χρονιάς και η προσθήκη του Vinje στο line-up είναι φρέσκο αίμα για τους Enslaved, που επαναπροσδιορίζουν τους εαυτούς τους ακόμα και μετά από 14 δίσκους.

5,5/6