Σε αυτή τη νοτιοδυτική γωνιά της Μεσογείου υπάρχει μια δημοκρατία της μπανάνας που της λείπουν κάμποσα αλλά πλεονάζουν πολλά και άλλα τόσα υπάρχουν σε αφθονία. Μέσα σε αυτά ο επαρχιωτισμός και η μικροαστική αντίληψη, το σύνδρομο Μαντάμ Σουσού και η ξερολίτιδα. Σίγουρα όμως περισσεύει η υποκρισία. Μάλιστα αυτή σε συνδυασμό με την υπερβολή, μας χαρακτηρίζει ή τέλος πάντων την πλειοψηφία μας, σαν συμπεριφορά και σαν χαρακτήρες ανεξάρτητα από ποια τάξη προερχόμαστε ή καλύτερα σε ποια καταναλωτική ομάδα ανήκουμε, στο σύνολό μας.

Ένα απλό μουσικό γεγονός, μια ροκ συναυλία γίνεται αντικείμενο αντιπαράθεσης, μέσο καταξίωσης και αυτοπροβολής. Οκ, η επιλογή του Ηρωδείου κάνει αυτομάτως την συναυλία ιδιαίτερη, ενώ οι αξιοσημείωτες πωλήσεις, αναγνωρισιμότητα και το ένδοξο παρελθόν των μελών του συγκροτήματος και το ύφος της μουσικής που παίζει που «ροκάρει», κάνει ομολογουμένως το όλο θέμα πιο ενδιαφέρον, για όλους, είτε είναι φαν του είδους και των συγγενικών παρακλαδιών είτε όχι. Το δε ετερόκλητο κοινό που μάζεψε και η ταχύτητα εξάντλησης των διαθέσιμων εισιτηρίων εν ριπή οφθαλμού θύμισε 1998 και εποχές που οι Rolling Stones έκαναν τους ιθαγενείς να αφήσουν τα μπουζούκια και τα τσιφτετέλια και να τρέχουν στο ΟΑΚΑ, μονοιασμένοι και με ροκ* (*ροκ= ελληνική βλαχοπατέντα παρωδία του rock) διάθεση υπουργοί, μαϊντανοί, βουλευτές, τηλεπαρουσιαστές, πελούσιοι και ροκάδες, όλοι αγκαλιά να ακούσουν το ‘Σατισφάξιο’…

Σε μια κοινωνία που βλακωδώς μας νοιάζει να ικανοποιούμε τους όμοιούς μας και μέσα από αυτό να ‘φτιαχνόμαστε’, όπου όμοιοι μας, αυτοί που έχουμε κοινά γούστα, τουτέστιν καταναλώνουμε τα ίδια αγαθά ή υπηρεσίες, το να μαλώνεις διαδικτυακά για το αν είναι true ή όχι να πας στη συναυλία των Foo Fighters μοιάζει εξωγήινο πραγματικά. Προφανώς ο καθένας μας μπορεί να χαλάσει τα χρήματά του όπου θέλει και να τα διαθέσει για όποιον σκοπό αυτός θεωρεί πως τον ικανοποιεί. Στην προκειμένη μπορεί να δει όποιον γουστάρει πόσο μάλλον τους FF που είναι μια χαρά συγκρότημα και παίζει η επιτυχία του όλου σκηνικού να ανοίξει τις πόρτες μήπως δούμε κανένα συγκρότημα στα ντουζένια του και όχι σε 30 χρόνια από τώρα σε  νοσταλγικές περιοδείες για τα τελευταία ένσημα.

Το να μαλώνεις για το αν επιτρέπεται να δοθεί σε ένα ξένο ροκ συγκρότημα ή όχι το Ηρώδειο ευτυχώς η ταχύτητα που επέδειξε η διοργανώτρια εταιρία στο να κλείσει το χώρο, σταμάτησε τους υπερασπιστές της παράδοσης από εξευτελισμό. Που όσοι είχαν αντιδράσεις, αν όχι όλοι οι περισσότεροι, δεν έχουν παραμικρή σχέση με το Αρχαίο Θέατρο και το πιθανότερο, δεν έχουν και ούτε θα πάνε ποτέ στο Ηρώδειο ή σε αντίστοιχα τέτοια μέρη.

Η δε επιθυμία του εγχώριου σταρ σύστεμ να δείξει πως έχει διεθνή αντανακλαστικά και ροκάρει απλά προκαλεί γέλιο. Ο οποιοσδήποτε μπορεί να πάει όπου θέλει, δεν νομίζω ως έχουμε φτάσει στο σημείο να παίρνουμε πιστοποιητικό μουσικών φρονημάτων. Και αν θέλει κάποιος να πάει σήμερα Ηρώδειο για Foo Figthers και αύριο Up The Hammers να δει Manilla Road είναι αναφαίρετο δικαίωμα του (και μαζί του γιατί έχει μουσικό γούστο ο άνθρωπος). Όπως δικαίωμα και αυτών που ήταν Σάββατο στον Κιάμο και χτες πήγαν Ηρώδειο,  αφενός γιατί δεν στέρησαν τη θέση από κανένα και αφετέρου πήγαν από επιλογή τους.  Αυτός που θέλει να πάει οπουδήποτε, έχει το δικαίωμα να το κάνει χωρίς να δίνει αναφορά σε κανέναν.

Κάτσε αυτό δεν είναι αυτονόητο…; Απλά η όλη φάση μερικές φορές από κάποιους γκαρίζει πως γίνεται για να είμαστε μέσα σε όλα, και κυρίως γιατί αποδεικνύεται πως όπως το ελληνικό σταρ συστεμ που αποτελείται από φυτά και γλάστρες γοητεύετε από τον σκληρό ήχο (ή κάτι που ερμηνεύει ή κατανοεί σαν σκληρό ήχο) αντίστοιχα γοητεύετε το rock κοινό από τα φώτα της εφήμερης δημοσιότητας που προσφέρουν -για την αυτοπροβολή τους και μόνο- τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης/εξημέρωσης. Μια Κρυφή Γοητεία της Μπουζουβλαχίας σε σουρεαλιστική διάθεση εμπνευσμένο από το σουρεαλιστικό αριστούργημα του Λουίς Μπουνιουέλ,  ‘Η Κρυφή Γοητεία της Μπουρζουαζίας’ …

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροBelphegor: παρουσιάζουν το εξώφυλλο του “Totenritual”
Επόμενο άρθροΑκυρώθηκε το Svenfest
Giorgos Tsekas
"Κάποτε Όταν Θα ‘χουμε Καιρό... Θα Σκεφτούμε Πάνω Στις Ιδέες Όλων Των Μεγάλων Στοχαστών, Θα Θαυμάσουμε Τους Πίνακες Όλων Των Μεγάλων Ζωγράφων, Θα Γελάσουμε Με Όλους Τους Χωρατατζήδες, Θα Φλερτάρουμε Όλες Τις Γυναίκες, Θα Διδάξουμε Όλους Τους Ανθρώπους" Μπ. Μπρεχτ