Είδος: Thrash
Χώρα: Καναδάς
Εταιρεία: High Roller Records
Έτος: 2017

Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων ανθρώπων / ακροατών που είναι εκπληκτικά συνειδητοποιημένοι και ξέρουν τι θέλουν να ακούσουν από κάποιο συγκρότημα, που σέβονται τις αποφάσεις των εκάστοτε συγκροτημάτων, που δεν προσπαθούν να ‘επιβάλλουν’ κάποια μπάντα ή δίσκο (ή και φυσικά το αντίστροφο, δηλαδή να σου την λένε για τις προσωπικές σου μουσικές επιλογές – το γράφω και γελάω, είστε μεγάλοι βλάκες), υπάρχει και αυτή η μερίδα ακροατών που δεν ξέρουν τι θέλουν από ένα συγκρότημα. Αναφέρομαι σε συγκροτήματα που έχουν ήδη κάποια πορεία στο παρελθόν και που είτε συνεχίζουν να παράγουν μουσική είτε κάνουν comeback. Να εξελιχθεί κανείς γιατί η μουσική εξελίσσεται, τα δεδομένα αλλάζουν, τα ερεθίσματα είναι πολυποίκιλα τη σήμερον εποχή; Να παραμείνεις στις κλασικές σου φόρμες και να αναμασήσεις τις δομές πάνω στις οποίες στηρίχθηκες στις προηγούμενες κυκλοφορίες; Θέλουμε εξέλιξη ή στασιμότητα; Αν εξελιχθεί ή μεταποιήσει λίγο τον ήχο του ένα συγκρότημα, δε μας αρέσει. Αν κάθε δίσκος είναι ίδιος με τον προηγούμενο, χωρίς εκπλήξεις, πάλι μας πειράζει γιατί «τα ίδια και τα ίδια».  Αν το τελικό αποτέλεσμα είναι κάπου στη μέση αυτού του δίπολου «εεε, δε ξέρουν τι θέλουν». Εν τέλει εμείς τι θέλουμε;

Ένας αντικατοπτρισμός της παραπάνω συλλογιστικής πορείας είναι οι Καναδοί Infernäl Mäjesty, που έγραψαν το δικό τους κεφάλαιο στην ιστορία του Thrash Metal και δη του Τεχνικού Thrash με το (έπος) “None Shall Defy” του 1987 και το “Unholier Than Thou” του 1988. Μέσα στον Απρίλη του 2017, οι Infernäl Mäjesty πρόκειται να κυκλοφορήσουν το “No God” μέσω της High Roller Records. Ιστορικά είναι το τέταρτο LP τους και μάλιστα το πρώτο μετά από 13 χρόνια. Για να το πάμε και πιο πέρα, η κυκλοφορία αυτή σηματοδοτεί την 30η επέτειο των Infernäl Mäjesty.

Το “No God” έχω προσέξει ότι δίχασε τον κόσμο. Άλλος περίμενε για το ούλτρα τεχνικό θρας που με τους ανίερους στίχους του θα βάψει το χώμα με αίμα. Άλλοι, βλέποντας την νέα πορεία που ακολουθούν οι Infernäl Mäjesty, που δεν απομακρύνονται από τον προσωπικό τους ήχο, απλά είναι ένα κλικ πιο ήρεμοι, ξενερώνουν ή βροντοφωνάζουν «ξεπουλήθηκαν» και μπλα μπλα, τα ξέρετε, κάθε φορά είναι οι ίδιες ατάκες. Εγώ από την άλλη θα πω ότι μια χαρά δίσκο βγάλανε τα παλικάρια, άκρως ικανοποιητικός, ισορροπώντας όμορφα ανάμεσα στο μοντέρνο και το παλιακό. Ένιωσα πως έγραψαν αρκετά ελεύθερα, θέλοντας να απομακρύνουν οποιοδήποτε εξωτερικό στοιχείο μπορεί να τους επηρεάσει, ενώ παράλληλα οι σκέψεις τους βάδιζαν επάνω σε ένα συγκεκριμένο κορμό, με συγκεκριμένη στοχοθεσία. Στην αρχή, στα πρώτα ακούσματα, ο δίσκος μπερδεύει. Και γω ένιωσα να χάνομαι σε μερικά σημεία, να σκέφτομαι ότι κάποια σημεία θα μπορούσαν να είχαν παραληφθεί ή να μην καταλαβαίνω «που το πάνε». Παρόλα αυτά, δίνοντας εκ νέου ευκαιρίες στον δίσκο, μπήκα στο νόημα και θέλω να πιστεύω ότι έπιασα τι ήθελαν να καταφέρουν οι Infernäl Mäjesty. Θέλουν να δείξουν ότι τιμούν την κληρονομιά τους και την ιστορία τους, ενώ παράλληλα αποδεικνύουν ότι οι εποχές αλλάζουν και το να εκσυγχρονίζεις τον ήχο σου και τις δομές σου με τον σωστό τρόπο είναι απόλυτα φυσιολογικό.

Στα τελείως πρακτικά ζητήματα, το “No God” είναι ένας δίσκος συνολικής διάρκειας μιας ώρας, που βασίζεται κατά κόρον στις ταχύτατες thrash εκρήξεις, ενώ σημειώνονται αρκετά σπασίματα στους ρυθμούς, με τα mid tempo να κυριαρχούν σε αρκετά σημεία. Κράτησαν τον χαρακτήρα τους ανέπαφο, ειδικά στα κιθαριστικά σημεία, αυξάνοντας παράλληλα τα μοντέρνα στοιχεία και μπολιάζοντας τα κομμάτια σε καίρια σημεία με δυνατά hooks που σου σκαλώνουν στο κεφάλι. Η σκοτεινή αισθητική που χαρακτηρίζει τους Infernäl Mäjesty  είναι ακόμα εδώ, ειδικά στο δεύτερο μισό του δίσκου, ξεπροβάλλοντας πολλές φορές στα solo και στα breaks. Παρά το ‘φορτίο’ που κουβαλούν απ’ τα βάθη των 80s, οι Infernäl Mäjesty  ακούγονται πιο φρέσκοι από ποτέ, με όρεξη και ενθουσιασμό. Αυτό που κατά την άποψή μου ρίχνει τον δίσκο είναι η ποιότητα της παραγωγής. Μπορεί να υπάρχει ισορροπία στους ήχους, να μην υπερκαλύπτεται κάποιο όργανο από κάποιο άλλο, παρόλα αυτά το τελικό αποτέλεσμα μου φάνηκε αρκετά flat. Δεν είχε το βάθος που περίμενα, που θα προσέδιδε την ένταση που θα εκτόξευε το τελικό αποτέλεσμα.

Εν κατακλείδι, το “No God” είναι μια πολύ δυνατή κυκλοφορία από τους Infernäl Mäjesty, που τους επανεντάσσει στα μουσικά δρώμενα. Δεν είναι η ‘αποκάλυψη’ της χρονιάς, ούτε ισοπεδώνει τα πάντα στο πέρασμά του, ωστόσο είναι ένας δίσκος που ακούγεται πολύ ευχάριστα, καθώς έχει έξυπνες ιδέες στις συνθέσεις και εξαιρετική απόδοση από τεχνικής άποψης. Το ότι δεν φοβήθηκαν να εξωτερικεύσουν τις μουσικές τους ιδέες τους ανεβάζει πολύ στα μάτια μου. Αν είχαν λίγο παραπάνω βάθος στην παραγωγή, θα τσιμπούσαν κι άλλο πονταλάκι.

Στον δίσκο συμπεριλαμβάνονται τα “Systematical Extermination” και “Nation of Assassins”, που είχαν αρχικά κυκλοφορήσει στο EP του 2007, “Demon God”. Οι Infernäl Mäjesty είχαν εκ νέου αλλαγές στο lineup τους, με τον Eric Dubreuil στο μπάσο και τον Kris DeBoer στα τύμπανα να αντικαθίστανται από τον Kiel Wilson των Severed Serenity στα τύμπανα και τον Daniel Nargang των Kick Axe στο μπάσο. Το εξώφυλλο είναι μια δημιουργία των Safir & Rifas, με τίτλο ‘Death Angel’ / ‘Fallen Angel’.

4,5/6