Technical Death Metal, Ulcerate, New Zeland,News, Interviews,2017,Relapse Records, Krisis Productions,

Καλησπέρα! Είμαι η Ελπίδα και με μεγάλη μου χαρά σας καλωσορίζω στο Metal Invader! Είναι τιμή μας που σας έχουμε εδώ. Απ’ όσο γνωρίζω, έχετε ήδη ξεκινήσει την περιοδεία σας, οπότε μέχρι τώρα πως κυλούν τα πράγματα; Είστε ενθουσιασμένοι;

Η περιοδεία κυλά εκπληκτικά ομαλά, με φοβερά shows, φοβερό κοινό και το σημαντικότερo, με σπουδαίες μπάντες δίπλα μας.

Έχει περάσει περίπου ένας χρόνος από την κυκλοφορία του τελευταίου σας δίσκου “Shrines of Paralysis”. Σε συνδυασμό με το γεγονός ότι μετράτε πολλά shows για την προώθηση του δίσκου, λογικά θα πρέπει να έχετε συλλέξει αρκετό feedback για το “Shrines”. Υποθέτω ότι λόγω της εξαιρετικής του ποιότητας αγκαλιάστηκε από το κοινό. Πως το βλέπετε εσείς; Είστε ικανοποιημένοι;

Ναι, εννοείται, ειδικά τώρα που ο δίσκος έχει κλείσει ένα χρόνο κυκλοφορίας πάνω κάτω και που οι άνθρωποι είχαν τον χρόνο τους για να ‘χωνέψουν’ όλες τις πλευρές του υλικού. Νιώθω ότι βρίσκομαι σε αυτό το στάδιο που το υλικό μας αγκαλιάζεται ομοιόμορφα στις ζωντανές μας εμφανίσεις.  

Δεκαεπτά χρόνια μετά την δημιουργία των Ulcerate, πέντε δίσκους και μερικές περιοδείες, φτάσαμε στο 2017. Είναι μια ζωή ολάκερη. Πώς σας έχει αλλάξει το πέρασμα του χρόνου; Περιμένατε αυτήν την αποδοχή από τον κόσμο και την όλη σας επιτυχία όταν πρωτοσχηματίζατε τη μπάντα;

Όχι, δεν υπήρχε κάποια συγκεκριμένη στοχοθεσία ή σκοπός για αναχώρηση, και την ίδια δεοντολογία διατηρούμε μέχρι και σήμερα. Το συγκρότημα είναι μια μορφή ζωής που γράφει κομμάτια και παίζει το death metal που θέλουμε να ακούμε. Βάσει αυτού, υπήρχε ανέκαθεν μια δυνατή θέληση από την πρώτη στιγμή που πιάσαμε όργανα στα χέρια μας να πάμε όσο πιο μπροστά μπορούμε. Σε νεαρή ηλικία, βλέποντας διεθνή συγκροτήματα να τα σπάνε στη σκηνή μας έδινε τρομερό κίνητρο και η σκέψη του να παίζουμε τώρα εμείς για τον κόσμο είναι πραγματικά συναρπαστικό.

Τώρα όσον αφορά το πόσο μας άλλαξε ο χρόνος, δεν νομίζω να ισχύει κάτι τέτοιο. Φυσικά τα γούστα μας έχουν ωριμάσει και το πηγάδι των εμπνεύσεων έχει διευρυνθεί σε κάποια σημεία και στενέψει σε κάποια άλλα. Στην πορεία μας γνωρίσαμε τα περισσότερα από τα είδωλά μας και σε αυτό το επίπεδο έχουμε ένα αρκετά ευρύ network από ανθρώπους με όμοιες σκέψεις, κάτι που κάνει τις περιοδείες μας άνετες και εύκολες. Και φυσικά αυτές τις μέρες μας προσφέρονται πολλές ευκαιρίες για τις οποίες έπρεπε να παλέψουμε πολύ παλιότερα.

Οι Ulcerate είναι ένα πολύ σεβαστό συγκρότημα και μοιάζει να ορίζει κατά μια έννοια το Death Metal. Πολλά συγκροτήματα σας αναφέρουν ως επιρροή τους. Καταλαβαίνετε την επίδραση που έχετε όχι μόνο στους ακροατές σας αλλά και στο είδος ολόκληρο; Πώς αισθάνεστε γι’ αυτό; Σας αγχώνει καθόλου;

Κάπου κάπου το αισθανόμαστε, αλλά προσπαθούμε να μην μας καταβάλλει. Είναι δύσκολο να κρίνεις αντικειμενικά – ακούμε και βιώνουμε την μουσική μας πολύ διαφορετικά από οποιονδήποτε άλλο, οπότε είναι αμήχανο να δεχόμαστε κοπλιμέντα που μας ‘ανεβάζουν’ σε μια θέση που μοιάζει να είναι κάπως μη ρεαλιστική. Απλώς γράφουμε και παίζουμε με τον τρόπο που θέλουμε εμείς και με λίγη έγνοια για το πως θα το αγκαλιάσει ο κόσμος. Σίγουρα δε μας ενδιαφέρει να χαϊδέψουμε κανενός τα αυτιά, διαφορετικά είναι σαν να κυνηγάς την ουρά σου.

ulcerate

Δεν είναι δύσκολο να παρατηρήσει κανείς πως οι Ulcerate έχουν υποστεί αρκετές αλλαγές στο lineup τους. Τι είναι αυτό που σας δένει όλους μαζί τώρα; Τι είναι αυτό που σας κρατά ακόμα δυνατούς; Είναι αυτές οι αλλαγές του lineup μια κοσμική στρατηγική ώστε να φέρει την πραγματική ουσία των Ulcerate στην επιφάνεια, κρατώντας στο μυαλό μας ότι το “Shrines of Paralysis” είναι η καλύτερη δουλειά σας μέχρι σήμερα;

Οι αλλαγές έγιναν κατά βάση στους κιθαρίστες που έπαιζαν ζωντανά μαζί μας. Κάθε δευτερόλεπτο της μουσικής έχει γραφτεί από τον Mike και εμένα και από το ‘Everything and Fire’ και μετά, κάθε στίχος έχει γραφτεί από τον μπασίστα / vocalist μας Paul. Οπότε για τα τελευταία 8 χρόνια (τα οποία και θεωρώ ότι είναι η καλύτερη περίοδός μας), τα τρία μέλη του πυρήνα μας ήταν αυτά που έγραψαν τη μουσική.

Στιχουργικά μιλώντας, ο τελευταίος σας δίσκος ασχολείται με την άγνοια, την απόγνωση και τον ναρκισσισμό, μεταξύ άλλων. Διόρθωσέ με αν κατάλαβα κάτι λάθος. Τέτοιου είδους στίχοι ήταν ανέκαθεν δομικό στοιχείο του σύμπαντος των Ulcerate. Γιατί έχετε την ανάγκη να μιλάτε για τέτοια θέματα και από που αντλήσατε την έμπνευσή σας “Shrines of Paralysis”;

Ανέκαθεν αντλούσαμε έμπνευση από τις δυσκολίες της ζωής. Αυτό γνωρίζουμε καλύτερα και έμοιαζε φυσικό για εμάς να εξερευνούμε τέτοια θέματα. Εν τέλει δουλεύουμε με λέξεις και φαντασία και θεωρούμε ότι υποστηρίζουν την μουσική μας και το πως εμείς αισθανόμαστε. Όλα πρέπει να είναι μέρος ενός συνεκτικού πακέτου και από άποψη αισθητικής και από άποψη κόνσεπτ.

Έχω παρατηρήσει πως, ενώ διατηρείτε έντονα τον χαρακτήρα που έχετε χτίσει όλα αυτά τα χρόνια, αποφασίσατε να κάνετε μια στροφή προς πιο Portal-ική κατεύθυνση, με χαοτικές συνθέσεις αλλά παράλληλα περισσότερη μελωδία. Πως πήρατε αυτήν την απόφαση;

Για το μεγαλύτερο μέρος, αισθάνομαι ότι έχουμε πει ότι μπορούμε με την τρομερά διαρμονική προσέγγιση και με την ενσωμάτωση στοιχείων πιο συμβατικής μελωδίας έχουμε ανοίξει πραγματικά τις πόρτες για απεριόριστη εξερεύνηση. Και είχαμε πάντα πολύ μελωδία στη μουσική μας, απλά συχνά καλυπτόταν από κάτι άλλο. Έτσι, ανοίγοντας τα πράγματα και αφήνοντάς τα να αναπνεύσουν λίγο περισσότερο μας επέτρεψε να παράγουμε περισσότερη δύναμη, και επίσης κάνει τα πράγματα πιο αξέχαστα με την έννοια του hook (ή έστω όσο «hooky» μπορούν να είναι Ulcerate). Επίσης, όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, υπάρχουν πολλές μπάντες αυτές τις μέρες που ακολουθούν παρόμοιο μονοπάτι με εμάς την τελευταία δεκαετία, οπότε πραγματικά δε με ενδιαφέρει να χαθώ στο παρασκήνιο.

Το “Shrines of Paralysis” ήταν μια από τις πιο συγκλονιστικές κυκλοφορίες στην ακραία μουσική τα τελευταία χρόνια. Θέλετε να μας δώσετε κάποιες πληροφορίες εκ των έσω; Για παράδειγμα, ποια είναι η διαδικασία που ακολουθήσατε κατά τη σύνθεση και την ηχογράφηση του δίσκου σας; Η εικασία μου είναι, για παράδειγμα, ότι η σύνθεση του «Shrines» ήρθε φυσικά, καθώς αυτή είναι και η γεύση που αφήνει μετά την ακρόασή του. Θα ήθελα πραγματικά να μας μιλήσετε για τις διαδικασίες που ακολουθείτε.

Όλα τα άλμπουμ μας έρχονται φυσιολογικά, ξέρουμε αμέσως αν κάτι λειτουργεί ή όχι. Το ‘Shrines’ ακολούθησε την ίδια διαδικασία όπως πάντα – άγρια riff και πολλοί ρυθμοί δημιουργούνται με ενισχυτές πρακτικής και pads τυμπάνων στο σπίτι. Έπειτα τα πάμε στον χώρο μας για να κάνουμε πρόβες για να δούμε τα full drum parts και τα tempo. Από εκεί και μετά παίζουμε με τα μικρόφωνα και τα οργανώνουμε πολύ καλά μέχρι να αποκτήσουμε  τη βάση ενός τραγουδιού με ένα κομμάτι κιθάρας και drum track. Στη συνέχεια, θα κάνουμε multitrack ta τύμπανα και θα αρχίσουμε να δουλεύουμε με κιθάρα και μπάσο, καθώς και φωνητικές ρυθμίσεις. Περαιτέρω ρυθμίσεις και προσαρμογές γίνονται αφού έχουμε την πλήρη demo έκδοση του κομματιού που μπορούμε να ακούσουμε με κάποια αντικειμενικότητα. Οπότε όταν φτάσουμε στο τελικό προϊόν, όλα είναι καλά προβαρισμένα και σχεδιασμένα. Τα τύμπανα και τα φωνητικά ηχογραφούνται σε μια μέρα το καθένα, τα έγχορδα ηχογραφούνται σε περίπου 5 μέρες. Είχαμε τετραπλές κιθάρες και διπλό μπάσο με δυο διαφορετικά σετ ενισχυτών για να πετύχουμε πλούσιο και λεπτομερή ήχο. Οι κιθάρες αυτή τη φορά ήταν μια μίξη Peavey και Orange, το μπάσο ήταν Orange και TC Electronics. Καθώς εγώ είμαι ο engineer και κάνω και τη μίξη , μας αρέσει να βρίσκουμε τόνους στο δωμάτιο που προβάρουμε και να τους φτιάχνουμε στην πορεία και όχι αφού έχουμε κάνει το re-amping ή τα έχουμε βάλει για επεξεργασία στο στούντιο. Η μίξη είναι όσο απλή και όσο σωστή πρέπει.

ulcerate

Στο “Shrines” ερχόμαστε αντιμέτωποι με ασυμβίβαστη, πολυεπίπεδη μουσική. Περίπλοκες αλλά εύκολες να τις καταλάβεις δομές (που για μένα είναι και ο καλύτερος συνδυασμός). Ο τελευταίος σας δίσκος θα μπορούσε να θεωρηθεί ως η κορυφή σας. Τι έχετε στο μυαλό σας για την επόμενη κυκλοφορία; Σας δημιουργεί καθόλου άγχος η επιτυχία του “Shrines”;

Προς το παρόν δεν έχει γίνει κάποια συζήτηση για νέο υλικό. Μας αρέσει να εστιάζουμε στις ζωντανές μας εμφανίσεις για έναν χρόνο για να βγάλουμε από μέσα μας όλο το τελευταίο υλικό μας. Οπότε ιδέες για νέο δίσκο θα πέσουν από την αρχή του νέου χρόνου και μετά.

Όσον αφορά την επιτυχία – όπως ανέφερα προηγουμένως, δεν λαμβάνουμε πραγματικά υπόψη τις εξωτερικές απόψεις. Για μένα, αυτό που είναι επιτυχημένο στο άλμπουμ μπορεί να μην ταιριάζει με αυτό που αισθάνονται οι οπαδοί ή οι κριτικοί. Οπότε, όχι, ακολουθούμε το ένστικτό μας.

Με το «Vermis», οι Ulcerate άρχισαν να ακούγονται καθαρότεροι, με τις συνθέσεις να είναι ακόμα πιο ώριμες και δουλευμένες. Αυτό συνέβη φυσικά ή θέλετε να κάνετε το επόμενο βήμα στη δισκογραφία σας;

Όλα όσα μας αφορούν εμπίπτουν στην φυσική εξέλιξη. Πρόβαρουμε μαζί 3 φορές την εβδομάδα, και έχουμε άλλα projects και ατομικά προγράμματα άσκησης, γι ‘αυτό παίζουμε πολύ μουσική, δεν υπάρχει τρόπος να μην υπάρξει φυσική ορμή.

Μένοντας στο θέμα, κανείς δεν θα μπορούσε να απορρίψει το γεγονός ότι εκτός από τα ισχυρά τεχνικά Death Metal στοιχεία, τα Atmospheric / Chaotic Black Metal και Ambient, υπάρχουν και τζαζ και γοτθικές επιρροές στις δομές σας. Πολλοί, μαζί και γω, σε σύγκριναν με τους Gorguts κάποια στιγμή. Υποθέτω ότι οι επιρροές σας είναι αμέτρητες. Αλλά, για να καταλάβουμε τη μουσική κληρονομιά σας, θες να μας ονομάσεις μερικές από τις κύριες επιρροές σας που επηρέασαν άμεσα τη δική σας μουσική δημιουργία;

Όταν ξεκινήσαμε τη μπάντα ως έφηβοι, επηρεαστήκαμε από μπάντες όπως οι Vader, οι Deeds of Flesh, οι παλιοί Cryptopsy, οι Angelcorpse – και όταν ακούσαμε Immolation, Gorguts και το Today Is The Day, τα πράγματα πραγματικά τσιμεντώθηκαν στο μυαλό μας όσον αφορά την κατεύθυνση και την τονικότητα και το πώς η δυσαρμονία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να δημιουργήσει εξαιρετικά φοβικές ατμόσφαιρες. Οι μη μεταλλικές επιρροές έρχονται μέσα από τις μεμονωμένες εξερευνήσεις των οργάνων του καθενός μας, οπότε αυτό σημαίνει για μένα την εξερεύνηση του fusion, της τζαζ και της funk, φέρνοντάς τα όλα σε μεταλλικό πλαίσιο.

Φαίνεται σαν να έχετε βρει το σπίτι σας στην Relapse Records, ενώ η ώθηση που έχει προσφέρει το συμβόλαιό σας στην καριέρα σας είναι αναμφισβήτητη. Πώς θα περιγράφατε τη συνεργασία σας μέχρι τώρα και πώς καταφέρατε να κερδίσετε μια τέτοια συμφωνία;

Η Relapse εξαιρετιική στις συνεργασίες της. Ήταν πάντα πολύ χαρούμενοι με το πώς δουλεύουμε και δεν παρενέβησαν καθόλου στη δημιουργική διαδικασία. Στην πραγματικότητα μας πλησίασαν αφού κυκλοφορήσαμε το «Everything is Fire», έτσι παραμείναμε σε επαφή και κάναμε τη λογική κίνηση αφού εκπληρώσαμε τη σύμβασή μας με τη Willowtip.

Η Νέα Ζηλανδία είναι μια μικρή νησιωτική χώρα, οπότε υποθέτω ότι μπορεί να είναι δύσκολο για μια μπάντα του μοναδικού σας είδους να ευδοκιμήσει και να πάρει την προσοχή που της αξίζει, λόγω του χαμηλού πληθυσμού. Ισχύει κάτι τέτοιο;

Η Νέα Ζηλανδία είναι σίγουρα μια πολύ δύσκολη τοποθεσία για εξειδικευμένα συγκροτήματα να ευδοκιμήσουν και να ξεσπάσουν με ζωντανές συναυλίες. Λογιστικά, οικονομικά και όσον αφορά και τη δικτύωση, η έξοδος από την NZ ήταν πάντα παραδοσιακά πολύ σκληρή και χρειάζεσαι εξαιρετικά κίνητρα και αφοσίωση για να συμβεί κάτι τέτοιο, καθώς και να έχεις κάτι να προσφέρεις φυσικά.

Τι σας επιφυλλάσσει το μέλλον; Ποια θα είναι τα επόμενα βήματα σας;

Θα συγκεντρωθούμε νωρίς το επόμενο έτος για να αρχίσουμε να εξετάζουμε κάποιο νέο υλικό, με πιθανότατα περισσότερους περιορισμούς στην περιοδεία μας το 2018.

ulcerate2

Θα παίξετε σύντομα στην Ελλάδα και η αλήθεια είναι ότι δεν μπορούμε να περιμένουμε πλέον! Τι ετοιμάσατε για μας; Τι πρέπει να περιμένουμε από τους Ulcerate;

Είμαστε και εμείς πολύ ενθουσιασμένοι που τελικά είμαστε σε θέση να φτάσουμε στην Ελλάδα. Το σετ μας είναι καλά οργανωμένο και καλύπτει τα τελευταία 4 άλμπουμ. Θα σας δούμε σε λίγες μέρες…

Εντάξει, λοιπόν, αυτά από εμένα! Περισσότερα από κοντά στη Θεσσαλονίκη, χαχα! Σε ευχαριστώ για τον χρόνο σου. Θελεις να στείλεις κάποιο μήνυμα στους αναγνώστες μας;

Σας ευχαριστούμε για την στήριξη!