Mahakala,News,Heavy Metal,Greece,2017,SMC,Interviews

Interview by Yannis Dois & Elpida Chokmetidou

Το “The Second Fall” σηματοδοτεί την επιστροφή των Mahakala και τους ανασυστήνει στο κοινό, στα μουσικά δρώμενα και πάει λέγοντας. Τι έχει αλλάξει στους Mahakala; Ποια στροφή σημειώθηκε στη μουσική δημιουργία και έμπνευση; Τι άλλαξε σε δημιουργικό, συνθετικό και θεματικό επίπεδο; Ποιο είναι εν ολίγοις το νέο σας πρόσωπο;

Πολλές ερωτήσεις σε μία! Χαχαχα! Για να δούμε πως θα πάει αυτό… Λοιπόν… Αυτό που για αρχή άλλαξε είναι το line-up της μπάντας. Πλην εμού, οι άλλοι τρεις αποχώρησαν και αντικαταστάθηκαν από νέα μέλη. Η έμπνευση αντλείται πάντα από τη θρησκευτική μυθολογία και τη σκοτεινή μυθοπλασία, ζητήματα που ανέκαθεν με μάγευαν, και περαν του στιχουργικού μέρους, αυτή η θεματολογία δείχνει εν μέρει και τον δρόμο για την όλη ατμόσφαιρα της μουσικής. Μουσικά μιλώντας, γουστάρουμε και ακούμε metal! Προσωπικά ακούω με εξίσου μεγάλη χαρά Judas Priest και Eyehategod, οπότε εδώ τα συμπεράσματα δικά σου. Στο δημιουργικό κομμάτι δουλέψαμε πιο συγκεντρωμένα και λιγότερο χαοτικά, δίνοντας πολλή έμφαση στην ενορχήστρωση, σε αντίθεση με το “Devil’s Music” που υπήρχε μια πολύ πιο jammy[sic] διάθεση. Το νέο μας πρόσωπο… είναι το πρόσωπο που απεικονίζεται στο εξώφυλλο του “The Second Fall” και σε ευχαριστώ για αυτή την πάσα!

 

Ακούγοντας τον νέο σας δίσκο, ένιωσα πως πέρα απ’ την δυναμικότητα που επιδεικνύουν τα κομμάτια σε αυστηρά μουσικό / συνθετικό επίπεδο, ελλοχεύει ίσως και ένας άτυπος θυμός ή μια ανάγκη για ξέσπασμα, μια πρωτόγνωρη διοχέτευση συναισθημάτων από μέρους των Mahakala. Ή τουλάχιστον έτσι το βίωσα εγώ. Ισχύει κάτι τέτοιο; Είχατε την ανάγκη να ξεσπάσετε; Λειτουργεί σαν λύτρωση η κυκλοφορία του “The Second Fall”;

Σε ευχαριστώ από καρδιάς για αυτή την παρατήρηση. Χαίρομαι που η slick παραγωγή δεν “έθαψε” το συναίσθημα του πράγματος και κατάφερες να το νιώσεις. Ναι, υπάρχει θυμός εκεί μέσα, υπάρχει ξέσπασμα, υπάρχει απογοήτευση, υπάρχει η λύτρωση της αναγέννησης και μια διάθεση “Επέστρεψα. Τη γαμήσατε.”. Χαχαχα! Αν μας δεις να παίζουμε live θα καταλάβεις ακριβώς όλο αυτό που σου λέω. Είναι τέτοια η πώρωσή μας με το υλικό και τα τραγούδια με τη ψυχή μας αποτελούν συγκοινωνούντα δοχεία σε τόσο μεγάλο βαθμό που κάθε νότα και κάθε στάλα ιδρώτα που χύνουμε όταν τα παίζουμε, είναι ένα μικρό κομμάτι από εμάς τους ίδιους. Ευχαριστώ πραγματικά πάρα πολύ που το ένιωσες αυτό. Κάτι καλό πετύχαμε εκεί φαίνεται.

 

Παρά το γεγονός ότι το συγκρότημα υπάρχει από το 2005, οι κυκλοφορίες σας είναι αραιές, χωρίς αυτό να το λέω επικριτικά. Πέρα απ’ τις αντικειμενικές δυσκολίες, όπως οι αλλαγές μελών, οι συγκρούσεις σκέψεων και βλέψεων κλπ, υπήρχαν άλλες δυσκολίες που σας εμπόδιζαν να κυκλοφορήσετε νέο υλικό; Για παράδειγμα, είχατε θέματα με δισκογραφικές εταιρείες, έλλειψη έμπνευσης, και πάει λέγοντας;

Να το πεις επικριτικά και να το ξαναπείς! Ντροπή μας! Χαχαχα! Πέραν της πλάκας όλα όσα είπες συνέβησαν. Αλλαγές μελών; ΑΠΕΙΡΕΣ! Συγκρούσεις σκέψεων, βλέψεων κλπ; Φυσικά και ναι, γι’ αυτό και οι τόσες αλλαγές μελών. Θέματα με δισκογραφικές εταιρείες; Φυσικά. Δεν υπάρχουν δισκογραφικές εταιρείες και αυτό είναι ένα θέμα! Έλλειψη έμπνευσης ε; Χμμμ… Νομίζω πως ναι, ακόμη κι αυτό συνέβη! Λογικό είναι. Η καθημερινότητα σε ακρωτηριάζει σε όλα τα επίπεδα. Ξέρεις τα τραγούδια του “The Second Fall” υπάρχουν ως συνθέσεις από το καλοκαίρι του 2015, ίσως και νωρίτερα. Σε αυτό το διάστημα, μετακόμισα δύο φορές, και πέρασα από περισσότερα κύμματα επαγγελματικής και οικονομικής αστάθειας απ’ όσα έχει περάσει η ΑΕΚ μέσα σε μία 20ετία. Χαχαχα! Καλώς ή κακώς ζούμε σε μία χώρα που δεν σου επιτρέπει να υπάρξεις ως δημιουργός ή ως καλλιτέχνης. Ότι κάνουμε είναι ενάντια στην πραγματικότητα και δεν υπερβάλλω σε αυτό.

 

Θα μπορούσα να σας ρωτήσω για τα τεχνικά θέματα πίσω από τον δίσκο (ηχογράφηση, μίξη, mastering, artwork κλπ.), αλλά όποιος θέλει να μάθει είναι ένα click μακριά από αυτές τις πληροφορίες στο απόλυτα ενημερωμένο bandcamp σας. Πείτε μας κάτι για τον δίσκο που δεν έχει αναφερθεί πουθενά μέχρι στιγμής.

Τον ηχογραφήσαμε γυμνοί. Χαχαχα! Πλάκα κάνω φυσικά (ή και όχι). Κάτι που αξίζει να ειπωθεί είναι πως η ηχογράφησή του άπλωσε πολύ μέσα στον χρόνο, χάρη σε όλα όσα ανέφερα παραπάνω. Ηχογραφήθηκαν τα τύμπανα, τρεις μήνες μετά το μπάσο, ένα χρόνο μετά οι κιθάρες… Το απόλυτο χάος. Επιστρατεύοντας και τα τελευταία αποθέματα ψυχικής δύναμης που μας είχαν μείνει και φυσικά την αφοσίωση του ντράμερ μας Έκτορα που ανέλαβε παραγωγή, ηχογράφηση, μίξη και mastering, με κίνδυνο να λιώσουν τα αυτιά και το μυαλό του, καταφέραμε να τελειώσουμε τον δίσκο σε μία πραγματικά πολύ δύσκολη περίοδο για όλους μας. Αυτό είναι κάτι που το “The Second Fall” θα κουβαλάει μέσα του για πάντα και είμαι πολύ πολύ χαρούμενος για αυτό.

Γενικά οι Mahakala έχουν βιώσει αρκετές αναποδιές. Απ’ όσο γνωρίζω, γύρω στο 2008 είχατε πατήσει μια παύση στη μπάντα. Γιατί συνέβη αυτό;

Γενικά έχουμε αλλάξει καμιά 15αριά μέλη και αυτό μας κράτησε πίσω τόσα χρόνια, σε συνδυασμό με ότι άλλο προανέφερα. Έχοντας παραμείνει το μοναδικό ιδρυτικό μέλος, δεν σου κρύβω πως έχουν αρχίσει και μου μπαίνουν ψύλοι στα αυτιά πως φταίω κι εγώ λίγο σε αυτό! Ίσως απλά είμαι από αυτούς τους ανθρώπους που αν δεν αγαπήσεις με τα ελαττώματά τους, απλά δεν μπορείς να είσαι δίπλα τους. Δε γαμιέται. Δεν κάνουμε όλοι σε όλους. Είναι γνωστό αυτό. The past is the past. Το σημαντικό είναι πως η τωρινή ομάδα είναι δυνατή και –όπως φαίνεται- έτοιμη για το επόμενο αδέξιο βήμα της!… Όποιο κι αν είναι αυτό!

mahakala1

Προσφάτως, νέα μέλη προστέθηκαν στους Mahalaka. Πως έγινε η επιλογή τους; Ποια κριτήρια έπρεπε κάποιος να πληροί για να μπει στο συγκρότημα;

Η επιλογή έγινε με βάση τα μούσια. Όποιος δεν είχε μούσια δεν πέρναγε ούτε την πόρτα! Χαχαχα! Δεν υπάρχουν κριτήρια. Όταν έμεινα μόνος μου με έναν –κατά το ήμιση ολοκληρωμένο- δίσκο στην αγκαλιά (κάτι σαν χηρεύσασα μητέρα) βρήκα στον δρόμο τον παλιό και καλό μου φίλο Έκτορα που είχε μόλις γυρίσει από τον Καναδά όπου και κατοικούσε για κάποια χρόνια. Θέλαμε καιρό να ξανακάνουμε κάτι μουσικά μαζί (είχαμε δουλέψει μαζί πάνω σε κάποια projects στο παρελθόν) και το πράγμα πήρε γρήγορα τον δρόμο του. Γνώριζα τον Γιάννη από τη συνεργασία μας στους Black Soul Horde, ενώ ένα βράδυ στο σπίτι του Χρήστου ο ίδιος αυτοπροτάθηκε (κι ας κλαίει τώρα) για τη θέση του κιθαρίστα. Νομίζω πως εν μέρει το όλο πράγμα έγινε κάπως αυθόρμητα κι ωραία. Όπως θα έφτιαχνες την πρώτη σου μπάντα στο σχολείο, απλά με χοληστερίνη και τριγλυκερίδια.

Κρίνοντας απ’ το όνομα του συγκροτήματος, θα περίμενε κανείς πως το θεματικό πλαίσιο των στίχων του “The Second Fall” θα περιελάμβανε Ινδουισμούς, Βουδισμούς κ.ο.κ. Αντί αυτού, επιλέξατε να ασχοληθείτε με τον αγαπημένο μας Εωσφόρο. Γιατί; Έγινε αυθόρμητα ή εσωτερικά ο μύθος του Εωσφόρου με τους μύθους της Ανατολής έχουν κοινούς άξονες / συναντώνται κάπου στη μέση;

Χαίρομαι που το ρωτάς αυτό. Αν λοιπόν διαβάσεις μελέτες όπως το “The Devil: A Biography” του Peter Stanford, πολύ εύκολα θα καταλάβεις πως οι διάφορες θεότητες, απλά αποτελούν ενσαρκώσεις του καλού και του κακού, που διαφοροποιούνται λόγω των επί μέρους πολιτισμικών και κοινωνικών χαρακτηριστικών των διαφόρων λαών. Ναι η θρησκεία είναι παγκόσμια, έχει κοινό άξονα και πάνω-κάτω κυρήττει το ίδιο πράγμα και έχει μία κοινή επιδίωξη: Να ελέγξει τους ανθρώπους με όπλο της τον φόβο. Τώρα πιο συγκεκριμένα, το όνομα Mahakala βαστάει από το 2005 που ξεκινήσαμε, που ουδεμία στιχουργική ενασχόληση είχαμε με τη θρησκευτική μυθολογία (Δεν ήμουν καν εγώ ο στιχουργός της μπάντας τότε… Για την ακρίβεια δεν είχαμε καν στίχους, μόνο ουρλιαχτά). Αυτό όμως που ετυμολογικά και εννοιολογικά εκφράζει, δηλαδή την έννοια του απόλυτου μαύρου και του απόλυτου κακού, έρχεται σε σύγκλιση με τη γενικότερη θεματολογία μας, που σε μεγάλο μέρος της αντλεί έμπνευση από τη σκοτεινή πλευρά των πάντων.

Διευρύνοντας την παραπάνω ερώτηση, γιατί ονομάσατε τον δίσκο σας “The Second Fall”; Τι προσφέρει η εκ νέου πτώση του Lucifer και τι συμβολίζει (αν συμβολίζει κάτι) για τους Mahakala; Είναι ο σατανάς το σύμβολο του αιώνιου εξεγερμένου ή μια καλτ φιγούρα που επιβιώνει στο διηνεκές προς έμπνευση των καλλιτεχνών;

Τέλεια ερώτηση και σε ευχαριστώ! Εδώ λοιπόν μιλάμε μεταφορικά για τη δική μας “Δεύτερη Πτώση” εν μέσω του δεύτερου σε σειρά δισκογραφικού δημιουργήματός μας και κυριολεκτικά για τη Δεύτερη Πτώση του Εωσφόρου, αυτή τη φορά από τον θρόνο της Κολάσεως, ένα στιχουργικό concept που ξεδιπλώνεται από τραγούδι σε τραγούδι, κατά τη διάρκεια του “The Second Fall”. Ξέρεις, για εμένα όλη αυτή η διαδικασία, από τη σύνθεση του πρώτου riff μέχρι τη συναυλία στην τελευταία τρύπα της Υδρογείου, ακόμη και οι ενδιάμεσες, πιο “γραφειοκρατικές” διαδικασίες για το promotion, τη δημιουργία merchandise ή ότι άλλο, αποτελούν ένα όμορφο πνευματικό ταξίδι. Μιλάμε για πολλά κιλά από ενδορφίνες, σεροτονίνη και αδρεναλίνη, όχι μαλακίες. Είναι φοβερό για μένα που ξαναβουτάω μέσα σε όλο αυτό και ίσως είναι κι αυτή μια έννοια της Δεύτερης Πτώσης. Φιλοσοφικά μιλώντας, ο Εωσφόρος φυσικά και αποτελεί σύμβολο εξέγερσης και ελευθερίας και αυτό είναι και το νόημα του μύθου του. Έχει ένα ενδιαφέρον το “The Second Fall” υπό αυτή την έννοια, γιατί όπως και στα έργα από τα οποία έχω επηρεαστεί, θα γνωρίσεις έναν πολύπλευρο Εωσφόρο, που σε στιγμές θα λυπηθείς και σε κάποιες άλλες θα… φοβηθεί το μάτι σου. Κάνε έναν κόπο και ψάξε λίγο την ιστορία πίσω από τους στίχους, νομίζω θα εκπλαγείς ευχάριστα.

Ο Σάκης Τόλης, για τον οποίο συστάσεις δεν χρειάζονται, έκανε guest φωνητικά στο “Infidels”. Γιατί επιλέχθηκε ο Σάκης; Ποια η διαφορά του από οποιονδήποτε άλλο guest; Η συμμετοχή του στο κομμάτι ήρθε στην πορεία ή προϋπήρχε η ιδέα συνεργασίας οπότε και το κομμάτι γράφτηκε αναλόγως;

Είχαμε μόλις κάνει την πρώτη μίξη του δίσκου και έστειλα ένα mail στον Σάκη για να μου πει τη γνώμη του. “Αν θες μπορώ να τραγουδήσω ένα ρεφρέν.” ήταν η πρώτη του αντίδραση. Φυσικά και ήθελα! Ήταν χαρά και τιμή μου και το έκανα να συμβεί παρά το έντονο συναυλιακό του πρόγραμμα με τους Rotting Christ. Όπως όλα τα ωραία πράγματα, συνέβη κάπως τυχαία, όπως καταλαβαίνεις. Στο “Infidels” ενσαρκώνει τον Εωσφόρο τη στιγμή της μεταστροφής του από θύμα σε ήρωα-εκδικητή. Πολύ κρίσιμη στιγμή για τον δίσκο, τόσο εννοιολογικά όσο και μουσικά.

 

Το Sludge / Doom είδος αυτούσιο, στα δικά μου τουλάχιστον μάτια, δεν είναι τόσο διαδεδομένο στην Ελλάδα, συγκριτικά πάντα με άλλα είδη metal. Αποτελεί αυτό τροχοπέδη για την εξέλιξη ενός ελληνικού συγκροτήματος γενικά; Και ειδικά, κατά πόσο έχει επηρεάσει, αν έχει επηρεάσει τη δική σας ύπαρξη;

Sludge / doom εμείς; Καλό! Χαίρομαι που το ακούω. Νομίζω πως παρά το ότι ανεβάσαμε ταχύτητες και καθαρίσαμε τα φωνητικά, πάντα ηχούμε κάπως doomy και λασπώδεις. Στην Ελλάδα γενικά διαδεδομένη εσχάτως είναι η ψυχεδέλεια, το kraut, το revival των 70’s… Δεν μπορείς να το κυνηγήσεις αυτό και φυσικά ούτε και να το πιάσεις. Πάντα κάτι θα είναι στη μόδα και πολύ συχνά εσύ θα είσαι εκτός αυτής. Σημασία έχει να είσαι συνεπής σε αυτό που είσαι. Χτίσε έναν ναό και οι πιστοί θά ‘ρθουν.

Καλώς ή κακώς (είναι καθαρά υποκειμενικό το θέμα) τα μουσικά ερεθίσματα των ημερών είναι αδύνατον να μετρηθούν, να ζυγιστούν. Παράλληλα, και εσύ ο ίδιος είσαι μέσα στα πράγματα, οπότε ο βομβαρδισμός ιδεών είναι ατέρμονος. Έχεις πιάσει τον εαυτό σου να «βραχυκυκλώνει»; Σε έχει επηρεάσει σαν μουσικό η καθημερινότητά σου; Έχεις βρεθεί πελαγωμένος προσπαθώντας να φιλτράρεις τις επιρροές σου και τα ακούσματά σου προσπαθώντας να δημιουργήσεις κάτι δικό σου;

Όχι, τίποτα τέτοιο. Όταν γράφω μουσική προσπαθώ απλά να μετατρέψω τα συναισθήματα και τις εικόνες που έχω στο μυαλό μου σε ήχους. Μπορεί να έχω ακούσει Rush ή Eloy και πριν από αυτό Megadeth ή Slayer και τον τελευταίο μήνα να είναι κολλημένο στο στερεοφωνικό μου το τελευταίο album του Devin Townsend, αλλά κυρίως στο κομμάτι που αφορά στους Mahakala, κάθε φορά ξέρω τι περίπου θέλω να κάνω, χωρίς να σκέφτομαι ποτέ περιοριστικά ή να χαώνομαι. Με καθοδηγούν λίγο σε αυτό και οι μουσικοί μου συνοδοιπόροι. Δεν μπορώ ξαφνικά να πάω ένα funky riff στον Γιάννη π.χ., θα μου φέρει τη κιθάρα στο κεφάλι.

Mahakala,Reviews,Heavy Metal,Greece,2017,SMC

Δε μπόρεσα να μην παρατηρήσω την τρομερά στρατηγική τοποθέτηση του νέου δίσκου στα social media και το διαδίκτυο γενικότερα με τρία music video και το ένα μάλιστα σε 3D animation. Μεγάλη κίνηση που συνοδεύει ένα πολύ καλό δίσκο. Είναι πάντα έτσι, όμως; Ανταποκρίνεται πάντα το φανταχτερό περιτύλιγμα στο περιεχόμενο του, με βάση όσα έχετε βιώσει;

Δεν ξέρω καθόλου τι κάνουν οι άλλοι και δεν με ενδιαφέρει και πολύ να σου πω την αλήθεια μου. Εμείς είχαμε στα χέρια μας ένα υλικό στο οποίο πιστεύουμε και θελήσαμε να το προωθήσουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Όντας οι ίδιοι δραστήριοι σε θέματα μουσικής παραγωγής και προώθησης, δεν κρεμαστήκαμε από τα αρχ**** κανενός και απλά κάναμε αυτό που θεωρούσαμε σωστό. Έρχονται κι άλλα μουσικά videos προσεχώς. Στόχος μας είναι να επενδύσουμε κάθε τραγούδι του συγκεκριμένου δίσκου με ένα μουσικό video που να έχει κάτι να πει για εμάς, για την αισθητική μας, για το conceptτου album, τις επιρροές μας, τον τρόπο που σκεφτόμαστε κ.ο.κ.. Να δώσουμε στον κόσμο που θα περιηγηθεί στις σελίδες κοινωνικής δικτύωσής μας κάτι ουσίας για να ασχοληθεί κι όχι selfie που να δείχνουν πόσο όμορφοι είμαστε, μιας που –ούτως ή άλλως- είμαστε κακάσχημοι!

Ένα από τα μέλη σας είναι μέλος μιας promotion εταιρίας που σχετίζεται κυρίως με τη μουσική βιομηχανία. Πιστεύετε πως το συγκεκριμένο γεγονός σας έχει ανοίξει πόρτες που ίσως να μην είχατε την ευκαιρία να ανοίξετε ή να χρειαζόταν να κοπιάσετε παραπάνω για να το κάνετε;

That would be me! Χαχαχα! Δεν θα έλεγα πως βρήκαμε ανοιχτές πόρτες και σου μιλάω απόλυτα ειλικρινά σε αυτό. Ίσα ίσα που το περιβάλλον αποτελούμενο από ανθρώπους με τους οποίους είχα συνεργαστεί επαγγελματικά στο παρελθόν, λειτούργησε πολύ σκεπτικιστικά απέναντι στο υλικό μας και τις επιδιώξεις μας, με αποτέλεσμα να χρειαστεί να καταβάλω υπερπολλαπλάσια προσπάθεια από αυτή που πίστευα πως θα χρειαζόταν. Στο είπα και θα στο ξαναπώ. Τα πάντα έχουν να κάνουν με την ποιότητα. Αυτή θα σου ανοίξει τις περισσότερες πόρτες. Δες τους Bus (the unknown secretary). Δεν ξέρουν να κάνουν ούτε μισό post στο facebook και όλοι τους καλούν να παίξουν γιατί πολύ απλά γαμάνε. Αυτό δεν μπορείς να το έχεις όσα “βύσματα” κι αν βάλεις. Αργά ή γρήγορα οι μάσκες πέφτουν κι εκεί φαίνεται ποιος είσαι και τι κάνεις τελικά. Για να μην τα λέμε όλα μαύρα όμως, έχοντας ασχοληθεί κάποια χρόνια με το PR και με το publication, ήξερα που να κοιτάξω, που να στοχεύσω και με ποιον τρόπο, όταν χρειάστηκε να το κάνω και για τη μπάντα μου. Το έκανα μόνος μου, όπως κάναμε μόνοι μας και την παραγωγή μας, και το layout του δίσκου (πλην της υπέροχης ζωγραφιάς του Δημήτρη Πρωτοπαπά) και πολλά άλλα πράγματα. Είμαι χαρούμενος που οι γνώσεις μας και το δίκτυό μας, μας επιτρέπουν πλέον να κάνουμε ότι καλύτερο μπορούμε για τη μουσική μας και μάλιστα ένα τόσο μεγάλο ποσοστό των προσπαθειών να πηγάζει μέσα από την ίδια τη μπάντα.

Υποστηρίξατε το δίσκο μέχρι στιγμής με δύο συναυλίες σε Πάτρα και Αθήνα παρέα με τους BUS (the unknown secretary) και τους Void Droid, όπως και με μερικά live ακόμα σε Θεσσαλονίκη, Βόλο, Λάρισα και Ιωάννινα. Μοιραστείτε μαζί μας τις εμπειρίες σας.

Νομίζω ήταν ωραία. Είχε πολύ κόσμο στην Αθήνα, αρκετό στην Πάτρα και τα μικρά venues που παίξαμε στις υπόλοιπες πόλεις, ήταν στην πλειοψηφία τους γεμάτα και ζεστά. Χειροκροτηθήκαμε, βρήκαμε παλιούς φίλους, κάναμε κάποιους καινούριους, το merchandise σχεδόν τελειώνει… Νομίζω δεν θα μπορούσαμε να ζητήσουμε κάτι άλλο προς το παρόν.

Ακολουθεί κάποια ευρωπαϊκή περιοδεία στο μέλλον;

Λογικά τον Οκτώβριο, όπως και κάποιες εμφανίσεις σε festivals, αλλά και μερικές ακόμη στην Ελληνική επαρχία. Όλα ή τίποτα!

Δημήτρη, σε ευχαριστoύμε για τον χρόνο σου, σύντομα από κοντά!

Εγώ υπερευχαριστώ για την σε βάθος συζήτηση, τις πολλές όμορφες ερωτήσεις και την ευκαιρία να πω τόσο πολλά πράγματα. Πέρασα τέλεια, ειλικρινά. Μιλάμε σύντομα!