Ένα από τα πολλά θετικά του να είσαι μέλος ενός ιστορικού περιοδικού σαν το Metal Invader, είναι ότι σου δίνεται η δυνατότητα να μιλήσεις με ανθρώπους που δεν περίμενες ποτέ να μιλήσεις. Είτε είναι πασίγνωστοι είτε έρχονται από το underground. Στην συγκεκριμένη περίπτωση είχα την ευκαιρία να μιλήσω με τον Danny Nelson των θρυλικών Μalignancy, ο οποίος σε αντίθεση με πολλούς ρούχλες που βαριούνται να αναπνεύσουν, μετά χαράς απάντησε σε ένα κάρο ερωτήσεις με ειλικρίνεια και κυρίως με όρεξη. Ρίχτε μια ματιά, γνωρίστε λίγο καλύτερα ένα από τα πιο ιστορικά Death Metal συγκροτήματα της Νέας Υόρκης.

Καλησπέρα και καλώς ήρθες στο Metal Invader! Είναι χαρά μου να σας φιλοξενώ εδώ! Έχει αρκετά χρόνια που ακούω malignancy οπότε είμαι πολύ χαρούμενη γι’ αυτήν την συνέντευξη! Για να ξεκινήσουμε, σε τι κατάσταση σας πετυχαίνω;

Cheers, Ελπίδα! Σε ευχαριστούμε για την συνέντευξη και την όλη στήριξη στους Malignancy! Όλα πηγαίνουν καλά. Το 2018 θα κυκλοφορήσει ο νέος μας δίσκος. Δεν έχω αποφασίσει με ποιον τίτλο ακόμα ή με ποια εταιρεία όμως. Αυτό που μπορώ να σου πω είναι ότι έχουμε 8 έτοιμα κομμάτια, μένει να τα ηχογραφήσουμε. Ελπίζω αυτό να ξεκινήσει τον Μάρτιο.

Οι Malignancy υφίστανται από το 1992. Είστε ένα από τα παλαιότερα Death Metal συγκροτήματα της Νέας Υόρκης. Αναφορικά με το παρελθόν, γιατί αποφασίσατε να αφιερώσετε τον εαυτό σας στο Death Metal και τι σας ώθησε να ξεκινήσετε τη μπάντα;

Θα κλείσουμε 26 χρόνια τον Φεβρουάριο και εξακολουθώ να μην πιστεύω ότι είμαστε ακόμα εδώ. Ήμουν στο γυμνάσιο όταν το death metal άρχισε πραγματικά να κερδίζει δυναμική. Όντας φαν του thrashmetal, φαινόταν σαν η τέλεια εξέλιξη! Μαζί με έναν φίλο μου απ’ το σχολείο, τον Javier Velez, αποφασίσαμε να προσπαθήσουμε να ξεκινήσουμε μια death metalμπάντα. Η πρώτη «πρόβα» εξακολουθεί να υπάρχει σε μια παλιά κασέτα. Δεν είχαμε καμία ιδέα τι θα κάνουμε έπειτα, ήταν περισσότερο ένα jamαπό μια κανονική πρόβα.

Ποιες ήταν οι επιρροές σας τότε και πώς καταφέρατε να τις φιλτράρετε για να δημιουργήσετε τη δική σας ταυτότητα και ήχο;

Φωνητικά ήμουν επηρεασμένος από τους Death, Sepultura, NapalmDeath, κλπ. Έτσι το ύφος μου ήταν λίγο υψηλότερο από το στυλ που τελικά χρησιμοποίησα για τα demos μας. Μουσικά απλά προσπαθήσαμε να γράψουμε τραγούδια. Ένα πράγμα που σίγουρα δεν θέλαμε να κάνουμε ήταν να κλωνοποιήσουμε κάτι που υπήρχε από πριν. Το πρώτο demo ήταν μια δοκιμαστική δοκιμή για να δούμε αν μπορούσαμε πραγματικά να γράψουμε κάτι. Οι αλλαγές στο lineupκαι η εξέλιξη που έφεραν στις μεταγενέστερες ενσαρκώσεις του συγκροτήματος, έφεραν τον ήχο που πάντα ήθελα.

Πώς έχουν αλλάξει τα πράγματα με την πάροδο του χρόνου στη σκηνή, τις εταιρείες, το underground από το 1992; Ποια είναι η πιο εντυπωσιακή διαφορά μεταξύ του 1992 και του 2018;

Η μεγαλύτερη διαφορά είναι το διαδίκτυο. Το 1992, οι κασέτες εξακολουθούσαν να κυριαρχούν στο ‘κύκλωμα’των demo. Έτσι, υπήρχε πολύ περισσότερη δουλειά να κάνεις. Έπρεπε να τυπώσεις εξώφυλλα, να γράφεις τα demo, να κάνεις labeling, ταχυδρομικές αποστολές και, φυσικά, να αγοράζεις μαύρες ταινίες. Τα χρήματα ήταν ένα μεγάλο πρόβλημα επειδή όλοι μας είχαμε σκατένιες δουλειές, γι ‘αυτό έπρεπε πραγματικά να προπονηθείς καλά πριν μπεις στο στούντιο να γράψεις. Το βρήκαμε όταν προσπαθήσαμε να καταγράψουμε μια συνέχεια στο «Eaten Out From Within» το 1994. Το καταλάβαμε όταν πήγαμε να γράψουμε την συνέχεια του “Eaten Out From Within” του 1994. Πήγαμε να γράψουμε 3 τραγούδια και καταληξαμε μόνο με 1, το “Rotten Seed”.

Το 2018 μπορείς να ηχογραφήσεις, να μιξάρεις και να κάνεις masterένα ολόκληρο άλμπουμ στον φορητό υπολογιστή σου, να το στείλεις σε ένα εργοστάσιο και να έχειςτο τελικό προϊόν στο γραμματοκιβώτιό σου σε περίπου 2 εβδομάδες. Στη συνέχεια, η κυκλοφορία μπορεί να γίνει διαθέσιμη για άμεση λήψη. Είναι τρελό, η δεκαετία του ’90 μοιάζει να ήταν η εποχή του λίθου σε σύγκριση με σήμερα. Αλλά δεν θα την άλλαζα ποτέ, την αγάπησα εκείνη την εποχή.

Σε πιο προσωπικό επίπεδο, πώς έχει επηρεάσει το χρόνο τους Malignancy ως μπάντα;

Όσο μεγαλώνεις τόσο αυξάνονται οι υποχρεώσεις και οι ευθύνες σου, οπότε η μπάντα μερικές φορές πρέπει να πάει πίσω. Ένα πράγμα που συνειδητοποίησα σε νεαρή ηλικία, είναι ότι ποτέ δεν θα βγάλεις λεφτά παίζοντας αυτό το στυλ μουσικής. Φρόντισα να εξασφαλίσω πρώτα μια προσωπική καριέρα,οπότε η μπάντα ερχόταν πάντα δευτερεύουσα. Όταν η μπάντα δεν είναι πλέον διασκεδαστική τότε όταν σταματάς. Εξακολουθούμε να διασκεδάζουμε όταν ανεβαίνουμε στη σκηνή, οπότε δεν σχεδιάζουμε να σταματήσουμε ακόμα.

Όταν ξεκίνησες για πρώτη φορά τη μπάντα, ποιοι ήταν οι αρχικοί σου στόχοι; Το έβλεπες ότι το 2018 θα είστε ακόμα εδώ, με πιστούς ακολούθους της μουσικής σας;

Ο πρώτος στόχος ήταν να γράψουμε τραγούδια και να ηχογραφήσουμε ένα demo. Ο επόμενος στόχος ήταν να παίξουμε ζωντανά. Υπήρξε κάποιο ανακάτεμα μελών του συγκροτήματος, πριν μπορέσουμε να τα επιτύχουμε όλα αυτά. Εκείνη τη στιγμή ήθελα απλώς να υπογράψω με μια μεγάλη εταιρεία και ο Dan Seagrave να ζωγραφίσει τοεξώφυλλό μας. Ποτέ δεν το σκέφτηκα πολύ, η μπάντα ήταν μια σταθερά για μένα για περισσότερο από το ήμισυ της ζωής μου. Είμαστε τυχεροί που έχουμε μια μεγάλη βάση fan!!

Στην αρχή ονομαζόσασταν Carcinogen. Γιατί απφασίσατε να αλλάξετε το όνομά σας;

Το Carcinogen δεν ακουγόταν τόσο μπρούταλ όσο το όνομα Malignancy. Ο θείος μου ονόμασε τη μπάντα χωρίς καν να ακούσει τη μουσική μας. Είμαι πολύ ευγνώμων γι’ αυτό.

Έχουν σημειωθεί αρκετές αλλαγές στο line up σας, παρόλα αυτά ο συμπαγής χαρακτήρας των Malignancy παρέμεινε άθικτος. Γιατί τόσες αλλαγές και πώς καταφέρατε να τις αντιμετωπίσετε;

Σε ένα συγκρότημα, είναι δύσκολο να ευχαριστείς τους πάντες και μερικοί άνθρωποι δεν μπορούν να δεσμευτούν εύκολα. Υπάρχουν πολλές δοκιμασίες και δυσκολίες που συμβαίνουν όταν είσαι μέλος μιας μπάντας. Άπειρες ώρες σε jamming, συναυλίες, ταξίδια. Είναι σαν μια σχέση, παίρνεις ό,τι δίνεις.

Οι αλλαγές στους Malignancy ήταν απαραίτητες και έπαιξαν αναπόσπαστο ρόλο στην ανάπτυξη και εξέλιξη της μπάντας.

Λοιπόν, αρκετά με το παρελθόν! Ας επικεντρωθούμε στις πιο πρόσφατες ημέρες της μπάντας. Το τελευταίο πλήρες άλμπουμ σας με τίτλο «Eugenics» κυκλοφόρησε το 2012 και ήταν ο πρώτος conceptδίσκος σας απ’ όσο γνωρίζω. Τι σας οδήγησε σε αυτή την απόφαση; Το επόμενο άλμπουμ σας θα είναι επίσης concept;

Ναι, το ‘Eugenics’ ήταν το πρώτο concept album. Ήθελα να κάνω κάτι που δεν ήταν στη ζώνη άνεσής μου. Η πλειοψηφία των στίχων που έγραψα πριν από το ‘Eugenics’ σχετίζονταν με ασθένειες και μεταλλάξεις. Το να γράψω άλλα δέκα τραγούδια για τα θέματα αυτά δεν μου φάνηκε ελκυστικό. Λατρεύω τα conceptalbums, ειδικά τα πρώτα έργα που δημιούργησε ο King Diamond. Το ‘Eugenics’ δεν γράφτηκε στο ίδιο πνεύμα με το υλικό του Βασιλιά (King D.). Δεν δημιούργησα χαρακτήρες με ονόματα όπως εκείνος. Ήταν περισσότερο σαν ανάγνωση του βιβλίου, hahah. Νομίζω ότι υπήρχε μόνο ένα concept album μέσα μου, αυτό. Τίποτα παραπάνω. Μπορεί ωστόσο να αφοσιωθώ στο θέμα αυτό παραπάνω όσο εξελίσσεται ο νέος δίσκος.

Ένιωσα πως το ‘Eugenics’ είχε μια πιο τεχνική προσέγγιση που σας ταίριαξε αρκετά. Θα συνεχίσετε σε αυτήν την λογική;

Για να είμαι ειλικρινής, θεωρώ πως το ‘Inhuman Grotesqueries’ ήταν πιο τεχνικός σαν δίσκος κατά την άποψή μου. Το ‘Eugenics’ είναι απλά πιο εύκολο στην ακρόαση. Μπορείς να αφουγκραστείς τα κομμάτια πιο εύκολα απ’ ό,τι συνέβαινε με το ‘Inhuman’. Τώρα πως θα συνεχίσουμε να γράφουμε θα το ανακαλύψετε στον νέο δίσκο.

Θεωρώ πως το ‘Eugenics’ ήταν ο καλύτερός σας δίσκος από άποψη παραγωγής. Ο ήχος ήταν καθαρότερος, με τα όργανα να έχουν τον χώρο να αναπνεύσουν ως πρέπει. Θα εμπιστευτείτε τον ίδιο παραγωγό για την επόμενη κυκλοφορία σας;

Ήταν σίγουρα ο καθαρότερος ηχητικά δίσκος μας ως τώρα, ναι. Νομίζω πως το ΕΡ θα το ξεπεράσει. Δουλεύουμε με τον ίδιο παραγωγό, τον EliotGeller. Αγαπάμε να δουλεύουμε μαζί του.

Το τελευταίο σας ΕΡ “MalignantFuture” κυκλοφόρησε το 2016. Πότε να περιμένουμε την νέα σας κυκλοφορία; Έχετε έτοιμο υλικό;

Ναι, φυσικά. Το “MalignantFuture” ήταν απλά μια γεύση για το τι πρόκειται να ακολουθήσει. Έχουμε γράψει 8 κομμάτια, είναι όμως δύσκολο να προγραμματίσουμε το πότε θα μπούμε στο στούντιο να τα γράψουμε κιόλας. Ευελπιστούμε να ξεκινήσουμε να γράφουμε τα τύμπανα τον Μάρτιο. Ίσως να κυκλοφορήσουμε στο τέλος του καλοκαιριού τον νέο μας δίσκο.

Το “Malignant Future” είχε κυκλοφορήσει σε κασέτα από την RepulsiveEcho, της οποίας ο ιθύνων νους είναι καλός μου φίλος και ένας από τους πιο σοβαρούς επαγγελματίες εκεί έξω στο πεδίο αυτό. Πως ήρθατε σε επαφή με την Repulsive Echo; Υπάρχει περίπτωση να δούμε άλλες κυκλοφορίες με το συγκεκριμένο label;

Ναι, όντως κυκλοφόρησε σε κασέτα από την RepulsiveEcho. Ο Κώστας είναι φοβερός τύπος. Νομίζω ήρθαμε σε επαφή μέσω ενός κοινού φίλου στο διαδίκτυο. Ξεκινήσαμε να ανταλλάσσουμε emailκαι ένιωσα σαν να γνωριζόμαστε χρόνια. Θέλουμε να συνεργαστούμε ξανά με την Repulsive Echo! Ανυπομονούμε!

Υπάρχει περίπτωση να σας χαρούμε καθόλου στην Ελλάδα; Να περιμένουμε κάποια εμφάνισή σας εδώ;;

Η Ελλάδα είναι ένας τόπος στον οποίο θέλω πάρα πολύ να παίξω. Δυστυχώς ακόμα δεν έχουμε έρθει σε επικοινωνία με κανέναν. Κάποια μέρα όμως ελπίζω να γίνει! Promoters, επικοινωνήστε!

Τέλεια! Αυτά από μένα προς το παρόν! Σε ευχαριστώ για τον χρόνο που αφιέρωσες! Θέλεις να στείλεις κάποιο μήνυμα στους MetalInvaders εκεί έξω;

Σε ευχαριστώ πολύ για την γαμάτη αυτή συνέντευξη! Ήταν ευχαρίστησή μου να απαντώ στις ερωτήσεις σου! Και σε ευχαριστώ που μας φιλοξένησες στο MetalInvader! Χαιρετισμούς σε όλους τους φαν μας, νέους και παλιούς, όλους όσους μας στηρίζουν τόσα χρόνια!! Stay Malignant!!