Hexx, News,Interviews, Hexx,Mike Horn, Power Metal, Thrash Metal, U.S.A., High Roller Records

Καλησπέρα και καλώς ήρθατε στο Metal Invader! Είμαι πραγματικά πολύ χαρούμενη που έρχομαι σε επαφή μαζί σου! Είσαι οκ; Πώς κυλάει η ζωή σου;

Καλησπέρα και σε ευχαριστώ για την ευκαιρία να κάνω αυτήν την συνέντευξη μαζί σου. Είμαι πολύ καλά και η ζωή μου κυλά τέλεια τελευταία. Είμαι χαρούμενος που είμαι μέλος του νέου κεφαλαίου των Hexx και ενθουσιασμένος με την πορεία του δίσκου.

Είκοσι έξι χρόνια μετά την κυκλοφορία του τελευταίου σας dull length “Morbid Reality” βγήκε το “Wrath of The Reaper”. Γιατί σας πήρε τόσα χρόνια να κυκλοφορήσετε έναν νέο δίσκο; Αντιμετωπίσατε κάποια ‘εμπόδια’, δεδομένου ότι επαναφέρατε το συγκρότημα το 2013;

Αν θυμάσαι, η μουσική σκηνή των ‘90s πήρε μια δραματική στροφή με το Grunge και το Alternative, οπότε το Metal έμοιαζε να μην είναι σχετικό εκείνη την περίοδο. Πάνω κάτω τότε το συγκρότημα αποφάσισε να διαλυθεί και ο καθένας να τραβήξει τον δρόμο του. Όσο οι Clint Bower και John Shafer συνέχιζαν να παίζουν Metal, οι Dan Watsonκαι Bill Peterson άλλαξαν πορεία και έφτιαξαν ένα rockabilly γκρουπ με το όνομα TombStones, με τους οποίους κυκλοφόρησαν αρκετούς δίσκους. Όταν η μπάντα επανενώθηκε το 2013 και έπαιξε στο Keep It True και το Headbangers Open Air, οι Hexx άλλαξαν πολλά μέλη μέχρι να φτάσουμε στο τωρινό lineup. Μόλις αυτό σταθεροποιήθηκε, οι συνθέσεις και το γενικότερο υλικό για το “Wrath of the Reaper” ήρθαν σχετικά εύκολα.

Είναι γνωστό πως οι Hexx το διέλυσαν την περίοδο 1995 – 2013. Γιατί έγινε αυτό και τι σας έκανε να το ξανασκεφτείτε.

Από τις δοκιμασίες μας με την Shrapnel, τις αλλαγές των τραγουδιστών από τον Dennis Manzo του “No Escape” στον Dan Bryant του “Under the Spell, φτάσαμε στην αλλαγή του στυλ του συγκροτήματος, κυκλοφορώντας το “Quest forSanity” και το “Morbid Reality” με τον Clint Bower στα φωνητικά. Η μπάντα έκανε τον κύκλο τους και ουσιαστικά ‘κάηκε’ προσπαθώντας να πετύχει μουσικά. Εκείνο το διάστημα,  αποφασίσαμε να το λήξουμε. Τώρα κάναμε ένα fastforward στο 2013. Το ότι μας πρότειναν να παίξουμε στο KIT έριξε το νερό στ’ αυλάκι. Δεν ήμασταν ακόμα σίγουροι αν θέλαμε να συνεχίσουμε μετά το KIT, παρόλα αυτά, είχαμε κίνητρο να συνεχίσουμε. Δεν έχουμε ξανακοιτάξει πίσω έκτοτε.

Παρά τη διακοπή σας, οι Hexx υπάρχουν από το 1983. Είναι μια ολόκληρη ζωή, αν με ρωτάς. Τι κρατά τους Hexx στις επάλξεις; Ποιο είναι το κίνητρό σας;

Το τωρινό μας lineup, το πάθος μας για τη μουσική είναι αυτά που μας κρατούν. Και τώρα, με την κυκλοφορία του “Wrath of the Reaper” και όλες τις θετικές αντιδράσεις που λαμβάνουμε, είμαστε πιο προσυλωμένοι από ποτέ ώστε να κρατήσουμε την φλόγα ζωντανή και να συνεχίσουμε να παράγουμε μουσική για τους φαν μας.

Μέχρι τώρα τι feedback έχετε λάβει για το “Wrath of The Reaper” από τον Τύπο και τους ακροατές σας; Είστε ικανοποιημένοι; Πώς νιώθετε που ακόμα και εν έτει 2017 έχετε ταγμένους οπαδούς;

Οι πρώτες κριτικές του δίσκου μας ήταν πολύ θετικές. Κριτικές και οπαδοί, έχουν πει πως ο δίσκος περιλαμβάνει πολλά NWOBHM και U.S Metal στοιχεία, θυμίζοντας μπάντες όπως οι Metal Church, Savatage, Vicious Rumors. Όλα είναι πολύ καλά και είμαστε πολύ ενθουσιασμένοι από την ανταπόκριση του κόσμου. Τα τελευταία χρόνια είμαστε ενθουσιασμένοι με το πλήθος των die hard φαν μας. Είναι εξαιτίας τους και εξαιτίας του Bart Gabriel και της HighRoller Records που βγήκε αυτός ο δίσκος. Για όλα αυτά, είμαστε ευγνώμονες!

hexx

Τι θα βρούμε καινούριο στο “Wrath of The Reaper”; Έχετε δοκιμάσει διαφορετικές προσεγγίσεις από άποψη σύνθεσης, για παράδειγμα; Ποια θεωρείτε ότι είναι τα βασικά χαρακτηριστικά του δίσκου;

Αυτή είναι μια πολύ καλή ερώτηση! Οι Hexx έχουν μεγάλη πορεία αλλαγών. Από τους αρχικούς power metal δίσκους, όπως το “No Escape” με τον Dennis Manzo και το “Under the Spell” με τον Dan Bryant, στους πιο speed/thrash/deathmetal, όπως τα “Quest for Sanity”, “Watery Graves’ και “Morbid Reality”, οι Hexx είχαν πάντα οπαδούς ανεξαρτήτως από το είδος που έπαιζαν. Οι Hexx του 2017 δεν αποτελούν εξαίρεση. Έχουμε επιστρέψει στις Power Metal ρίζες μας με το “Wrath of the Reaper” ενώ κάποια στοιχεία από την πιο thrash εποχή μας είναι κι αυτά εδώ.

Κάνοντας μια βουτιά στο παρελθόν, οι Hexx όταν πρωτοσχηματίστηκαν ονομάζονταν “Paradox”. Γιατί αλλάξατε το όνομά σας και ποιες ήταν οι φιλοδοξίες σας τότε;

Όταν υπογράψαμε το συμβόλαιό μας με την Shrapnel Records το 1983, ήδη υπήρχαν πολλά συγκροτήματα με το ίδιο όνομα παγκοσμίως, οπότε για να αποφύγουμε την σύγχιση ονομαστήκαμε Hexx. Οι φιλοδοξίες μας ήταν να γίνουμε μια τρομερή metal band, με τέλειους δίσκους, να κάνουμε περιοδείες και να αποκτήσουμε οπαδούς σε όλο τον κόσμο.

Τώρα  που φτάσαμε στο 2017, νιώθετε ότι κατακτήσατε αυτούς σας τους στόχους; Πώς νιώθετε 34 χρόνια μετά;

Νιώθουμε πολύ ωραία που έχουμε τους Hexx ξανά. Δεν έχουμε ακόμα καταφέρει να κατακτήσουμε τον κόσμο, αλλά είμαστε χαρούμενοι που έχουμε επιστρέψει και παίζουμε ξανά. Το ότι είμαστε εδώ 34 χρόνια μετά μας κάνει λίγο να νιώθουμε μεγαλύτεροι, αλλά παράλληλα νιώθουμε και πιο σοφοί.

Από τη στιγμή που ήσασταν μέσα στα πράγματα όταν το metal άνθιζε το 80, τί πιστεύετε πως έχει αλλάξει έκτοτε; Τι είναι διαφορετικό τώρα; Κατά πόσο έχει αλλάξει η μουσική βιομηχανία; Σας λείπει κάτι από τότε;

Πω πω φίλη μου… έχουν αλλάξει τόσα πολλά πράγματα τα τελευταία 30 χρόνια. Από που να ξεκινήσω; Κατ’ αρχάς, το είδους του metal που παίζαμε χάθηκε μετά το ’80. Μετά ήρθε το grunge, έφυγε, επέστρεψε το metal και το hard rockκαι πάλι, ωστόσο σε διαφορετική μορφή. Βλέπεις, η νέα γενιά δεν επηρεαζόταν από τη μουσική των γονιών τους, αλλά από τη σύγχρονη μουσική. Θα πρέπει να παραδεχτώ πως ποτέ δεν ήμουν φαν εκείνης της περιόδου, αλλά χαιρόμουν που επέστρεψε. Σήμερα, ο τρόπος που ακούμε και αγοράζουμε μουσική έχει αλλάξει και έχει κάνει τα πράγματα πιο δύσκολα, ακόμα και για τους παλιούς να ζήσουν από αυτό. Αυτό που μου λείπει είναι τα ωραία livevenues. Ήταν εθιμοτυπικό να βγαίνεις Παρασκευή και Σάββατο βράδυ για να δούμε την αγαπημένη μας μπάντα. Δεν είναι το ίδιο πλέον.

Πέραν του ‘Tyrants of Steel Vol.1’, το “Wrath of The Reaper” είναι η πρώτη σας κυκλοφορία με την High Roller Records.Αισθάνεστε ότι βρήκατε ένα καινούριο σπίτι; Πώς είναι η μέχρι τώρα συνεργασία σας;

Η High Roller Records είναι μέχρι τώρα τέλεια και είμαστε ευγνώμονες για ό,τι έχει κάνει μέχρι τώρα. Από την αρχή, με την υπογραφή του συμβόλαιού μας, μέχρι την επιλογή και την ηχογράφηση των κομματιών και την επιλογή του εξωφύλλου, η διαδικασία ήταν ομαλή. Μέχρι τώρα είμαστε είμαστε ευχαριστημένοι με την εξέλιξη των πραγμάτων και ανυπομονούμε να δουλέψουμε ξανά μαζί και για τον επόμενο δίσκο μας το 2019.

Έχετε πλάνα για περιοδεία το φθινόπωρο ή τον χειμώνα; Τι να περιμένουμε από εσάς την σεζόν που έρχεται;

Προς το παρόν δεν έχουμε πλάνα για περιοδεία ή προσκλήσεις από την Ευρώπη. Ευελπιστούμε μετά τον δίσκο να έχουμε κάποιες πιθανότητες να παίξουμε στην Ευρώπη το 2018/ Αν και είμαστε αισιόδοξοι, πολλά κρίνονται από το πόσο επιτυχημένο θα είναι το άλμπουμ, οπότε βλέποντας και κάνοντας.

hexx

Έγινε, αυτά από εμένα, σε ευχαριστώ για τον χρόνο σου! Το κλείσιμο είναι δικό σου. Έχεις κάποιο μήνυμα για τους αναγνώστες μας;

Σε ευχαριστώ για τις ωραίες σου ερωτήσεις και για την ευκαιρία να κάνουμε αυτήν την συνέντευξη. Ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ σε όλους μας τους φαν σε όλο τον κόσμο. Χωρίς αυτούς, ο νέος δίσκος δεν θα ήταν πραγματικότητα. Τέλος, ένα μεγάλο ευχαριστώ στο Management της Ευρώπης, το Bart Gabriel Management και την High Roller Records που μας έδωσαν την ευκαιρία να γράψουμε αυτόν τον δίσκο! Τα λέμε το 2018!