Προερχόμενοι από την Αθήνα και τα Χανιά, οι Playground δημιουργήθηκαν από την αγνή αγάπη τους για το progressive και τους Dream Theater. Μια γρήγορη κουβέντα στο βρώμικο τραπέζι των κυλικείων του πανεπιστημίου δημιούργησε κάτι θεαματικό, εγκαίρως με τους καιρούς. Από τότε, υπήξαν αλλαγές στο lineup, μια μετακομιση στο Ρότερνταμ κι ένα ντεμπούτο άλμπουμ με τίτλο «Athens«, μεταμόρφωσαν το συγκρότημα σε αυτό που θα συναντήσουμε στις επερχόμενες εμφανίσεις τους για το νέο τους άλμπουμ «In Time With Gravity» σε ελληνικό έδαφος, με το συγκρότημα να είναι αυτή τη φορά οι επισκέπτες, οι παλιοί φίλοι και οι πρώην ντόπιοι.


Χαιρετίζω! Θα θέλατε να προσδιορίσετε το περιεχόμενο των Playgrounded
, με τα δικά σας λόγια, για όποιον ενδιαφερόμενο, αν και ακόμα όχι μυημένο, ακροατή;

Λοιπόν … από την πρώτη ακρόαση κάποιος θα έλεγε ότι οι Playgrounded είναι ένα heavy rock συγκρότημα. Αυτό που θα σας χτυπήσει πολύ γρήγορα είναι η εκτεταμένη χρήση ηλεκτρονικών οργάνων. Η πρόθεσή μας είναι να βρούμε αυτό το πνευματικό σημείο όπου κάποιος μελετάει τις σκέψεις του ή πυροδοτείται να εξερευνήσει το μουσικό και λυρικό σύμπαν μας. Για αυτό το άλμπουμ χρησιμοποιήσαμε ηλεκτρονικές συνθέσεις όπως στην αφετηρία των δημιουργιών μας και τα χτίσαμε σε ροκ τραγούδια. Ελπίζουμε να διατηρήσουμε την εντυπωσιακή δύναμη της επανάληψης από την πρώτη μας δουλειά και την ωμή, γήινη επίδραση της τελευταίας. Δεν είμαι βέβαιος αν κάποιος ακροατής θα το αντιληφθεί αυτό, αλλά μεγάλο μέρος του υλικού μας είναι πλούσιο με προσωπικές και κοινωνικές ανησυχίες.

Θα μπορούσε κανείς να πει ότι το ‘Athens’ ήταν ένα εννοιολογικό άλμπουμ, με τη μουσική και το εξώφυλλο να έχουν βαθιές κοινωνικοπολιτικές βάσεις. Η μετεγκατάστασή σας στο Ρότερνταμ επηρέασε σαφώς το νέο άλμπουμ, αλλά πιστεύω ότι κάποιες αναφορές είναι υποτονικές και κρυμμένες βαθιά μέσα στη μουσική σας και στο εξώφυλλο του άλμπουμ. Θα μπορούσατε να μας εξηγήσετε το πώς η μετανάστευσή σας και ο A.Camus συνεργάζονται για να δημιουργήσουν το «In Time With Gravity», από τους στίχους μέχρι τον τίτλο και το εξώφυλλο του άλμπουμ;

Το Time With Gravity είναι ένα άλμπουμ που δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια της μετεγκατάστασης. Σε αυτό μπορείτε να ακούσετε την Αθήνα, το Ρότερνταμ και το ταξίδι μέχρι εκεί. Υπάρχουν στίχοι με φιλοσοφικό θέμα για τις παλίρροιες της ιστορίας (Crossing) ή τα ζητήματα της ύπαρξης μέσα σε μια κοινωνία (The Stranger) αλλά υπάρχουν και στίχοι για προσωπικές εμπειρίες. Πάντως όλα τείνουν πάνω κάτω  σε μία περιγραφή μιας σκοτεινής κοινωνικής πραγματικότητας. Η Ι. Χριστακοπούλου προσπάθησε να περιηγηθεί ανάμεσα σε αυτές τις ανησυχίες και δημιούργησε ένα εξώφυλλο που θέτει το αναλογικό-συναντά- το ψηφιακό αστικό περιβάλλον για τις ιστορίες μας.

Σε μια προηγούμενη συνέντευξη για το τότε νεοκυκλοφορηθέν άλμπουμ ‘Athens’ – τιτλοφορούμενο από την ιδιαίτερη πατρίδα σας – όταν ερωτηθήκατε αν θα θέλατε να ζήσετε και να δημιουργήσετε μουσική αλλού, απαντήσατε ότι «Αν κατοικούσαμε αλλού [δηλαδή όχι στην Αθήνα] δεν θα είμασταν η ίδια μπάντα που είμαστε τώρα. Δεν θα είχαμε τις ίδιες ανησυχίες και δυσκολίες ». Ο χρόνος πέρασε πιο γρήγορα από ό, τι έχουμε συνειδητοποιήσει ο καθένας από εμάς, και βρεθήκατε να ζείτε σε άλλη χώρα δημιουργώντας μουσική κάπου αλλού. Εκ των υστέρων, πώς αισθάνεστε σχετικά με αυτή την δήλωση. Έχουν αλλάξει αυτές οι ανησυχίες που τροφοδοτούσαν την μουσική σας;

 Αυτό το απόσπασμα ακούγεται ειρωνικά ακριβές. Το ότι φύγαμε από την Αθήνα μας άλλαξε και σίγουρα δεν είμαστε η «ίδια» μπάντα όπως ήμασταν. Ακούγοντας το “In Time With Gravity” μπορείτε να καταλάβετε αμέσως. Η διαρκής ελληνική οικονομική κρίση, οι δυσκολίες διαβίωσης στο εξωτερικό, το κρύο και o προμελετημένος Βορράς, ίσως και το γεγονός ότι μεγαλώσαμε, μας έχουν καταστήσει λίγο πιο εσωστρεφείς. Αυτό που δεν έχει αλλάξει είναι η πίστη μας στο να προσπαθούμε να βρούμε κάτι το όμορφο δουλεύοντας μαζί, να ρίχνουμε φως στις πιο σκοτεινές γωνιές μας, να επικοινωνούμε με τις ανησυχίες μας μέσω της τέχνης.

playgrounded

Πώς ήταν η εμπειρία της ηχογράφησης του «In time with gravity» με τον Christer André Cederberg στο Kristiansand της Νορβηγίας;

Αναδρομικά: ο Christer μας βοήθησε να παγιώσουμε αυτό που ήδη πίστευα ότι πρέπει να είναι το Playgrounded. Έβγαλε όλα τα πλεονεκτήματα και τις αδυναμίες μας εκεί έξω και πρότεινε και υλοποίησε τους τρόπους αντιμετώπισής τους. Σε αυτές τις έντονες 3 εβδομάδες στη Νορβηγία κλείσαμε ένα κεφάλαιο και ανοίξαμε το επόμενο. Θα πρέπει ίσως να επαναλάβω το προφανές ότι έχει ένα απίστευτο αυτί ως παραγωγός. Επίσης, ότι είναι απίστευτα διασκεδαστικό και χαλαρωτικό να δουλεύεις μαζί του!


Πώς αισθάνεστε που επιστρέψατε στην Αθήνα, αλλά αυτή τη φορά ως επισκέπτες κι όχι ως ντόπιοι;

Είναι αστείο ότι τέθηκε αυτό το ερώτημα μονάχα μετά την ελληνική περιοδεία. Σκεφτόμουν αυτό το παράξενο συναίσθημα. Για να είμαι ειλικρινής δεν κράτησε πολύ. Βρήκαμε φίλους και οικογένεια σε κάθε πόλη που επισκεφθήκαμε και συναντήσαμε πολλούς θερμούς ανθρώπους που μας έκαναν να νιώθουμε σαν στο σπίτι μας! Υπάρχει όμως και μια άλλη πλευρά αυτής της ιστορίας: στις συναυλίς οι άνθρωποι έρχονται στον ελεύθερο χρόνο τους, είναι η δική τους και η δική μας ιδέα διασκέδασης. Είναι προνόμιο να τους βλέπεις κάτω από αυτές τις συνθήκες, αλλά μπορεί επίσης να μας δώσει μια ψευδή αίσθηση της πραγματικότητας.

Συνθέτοντας μουσική που αντικατοπτρίζει τις εμπειρίες και τις εσωτερικές σκέψεις δεν μπορεί εύκολα να εξορθολογιστεί από πλευράς διεργασιών και παραγόντων, επιρροών και προϊόντων. Τι θα πρότεινες ως αναφορές, είτε πρόκειται για ταινίες, βιβλία, καλλιτέχνες, εικόνες, οτιδήποτε, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τους Playgrounded;

Θα δώσω μόνο μια σύντομη λίστα, όπως θα προτιμούσα να το συζητήσω αυτό ένα βράδυ με πολύ ποτό. Το The Stranger του A.Camus φυσικά, η μουσική των Karnivool, Tool, Deftones, αλλά και Massive Attack, Boards Of Canada και τα πρώιμα Trentemoller.

playgrounded

Στο προηγούμενο άλμπουμ, ‘Αθήνα’, εκφράσατε τις ελπίδες σας για μια κοινωνική και πολιτική αλλαγή. Ποιες είναι οι σκέψεις και οι ελπίδες σας για το κοινωνικό και πολιτικό σκηνικό, 5 χρόνια μετά το ‘Athens’;

Αισθάνεται ότι το μεγάλο κύμα κοινωνικής αναταραχής της εποχής μας μας πέρασε, χωρίς να αλλάξει τίποτα. Οι «εναλλακτικοί» πολιτικοί που ήρθαν στην εξουσία και από τις δύο άκρες του πολιτικού φάσματος συνέχισαν να παίζουν το ίδιο παιχνίδι, μόνο με έναν πιο κυνικό τρόπο. Ένας καλός δείκτης αυτού είναι το πώς όλοι εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν τον πόλεμο στη Συρία και τα εκατομμύρια των πραγματικών ανθρώπων που αναζητούν μια αξιοπρεπή ζωή οπουδήποτε στην Ευρώπη: παίζουμε τους καουμπόηδες αλλά τα υπόλοιπα είναι πρόβλημα κάποιου άλλου. Η ιστορία μας διδάσκει ότι αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί για πάντα. Ελπίζω ότι στην επόμενη στροφή μπορούμε να μάθουμε από τους νησιώτες και τους εθελοντές που βοηθούσαν τους μετανάστες στις ακτές του Αιγαίου και όχι τα τέρατα που προσπάθησαν να τους εκδιώξουν πίσω στην εμπόλεμη ζώνη.

Τέλος, τι επιφυλλάσει το μέλλον για το συγκρότημα;

Παίξαμε στο Rotterdam στις 15 Δεκεμβρίου όπου είχαμε το Ολλανδικό release party του “In Time With Gravity”. Μετά από αυτό ξεκινήσαμε να σχεδιάζουμε μία περιοδεία σε Ολλανδία και Ευρώπη.

Σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας! Ο επίλογος δικός σας.

Αν είχα οτιδήποτε εκπαιδευτικό να πω δεν θα ήταν τελικό αλλά πιθανότατα υπό την μορφή ερώτησης… Μερικές τέτοιες μπορείτε να βρείτε μέσα στο “In Time With Gravity”. Παρολ’ αυτά αυτή είναι μία καλή ευκαιρία να σε ευχαριστήσω για τις έξυπνες και σε βάθος ερωτήσεις, αυτό δεν συμβαίνει συχνά στις συνεντεύξεις που μας έχουν συνηθίσει.

Answered by Michael Kotsirakis (guitars)