Genre: Death Metal
Country: Netherlands
Label: Hammerheart
Year: 2018

Ποτέ μην λες ποτέ… Δεν μπορώ να πω πως γίνομαι σοφότερος όσο μεγαλώνω και αυτό  εξαιτίας της ξεροκεφαλιάς μου, καθώς σπάνια δίνω δεύτερες ευκαιρίες. Οι Pestilence αποτελούσαν μία από τις αγαπημένες μου death metal μπάντες από τον πρώτο καιρό που άρχισα να εξερευνώ την σπουδαία κληρονομιά του ιδιώματος ως έφηβος. Τα ‘Consuming Impulse’ και ‘Testimony of The Ancients’ με στιγμάτισαν. Δυστυχώς, οι δίσκοι που ακολούθησαν ήταν ντροπιαστικοί (μιλώντας με επιείκεια – εξαιρείται το ‘Spheres’), ειδικά για ένα μεγάλο όνομα όπως οι Pestilence. Είχα απογοητευτεί και πολλοί οπαδοί αντίστοιχα. Σήμερα, εν έτη 2018, οι Pestilence κάνουν την μεγάλη τους επιστροφή (όπως και πολλά θρυλικά ονόματα έκαναν τα τελευταία έτη: Obituary, Cannibal Corpse, Immolation, Morbid Angel, Incantation και άλλοι), και αυτή η επιστροφή έχει όνομα, ‘Hadeon’.

Κανείς δεν μπορούσε να πιστέψει πως οι Pestilence είχαν και άλλα βέλη στη φαρέτρα τους ή είχαν κάτι το ενδιαφέρον να μας προσφέρουν. Το ‘Hadeon’  είναι η απάντηση σε όλες τις προσβολές και την όποια απιστία. Αγνό γαμημένο ευφυέστατο death metal, με τον old school τρόπο που ο κος Mameli μας έχει μάθει μέσα στις δεκαετίες.  Ένα album που αποτελεί την συνέχεια του πολύ καλού ‘Spheres’ πίσω στο 1993 (και όμως είναι αλήθεια, από τότε είχαμε να ακούσουμε έναν εξαιρετικό δίσκο από την μπάντα). Έξυπνο song-writing οφείλω να ομολογήσω. Ο δίσκος έχει έντεκα τραγούδια και δύο instrumental intros, το ανατολίτικο ‘Unholy Transcript’ που είναι και το εναρκτήριο τραγούδι του δίσκου, και το ‘Subvisions’ με το πανέμορφο solo στο μπάσο. Και τα έντεκα τραγούδια είναι εξαιρετικά, έχοντας την μοναδικότητα στον ήχο για την οποία η μπάντα είναι γνωστή. Μικρές διάρκειες ως επί το πλείστον (κανένα τραγούδι δεν έχει διάρκεια μεγαλύτερη των τεσσάρων λεπτών), όλα τα τραγούδια ακούγονται σαν σφαίρες που σφυρίζουν στα αυτιά μας και προκαλούν την επιθυμία για μια ακόμη ακρόαση. Τυχόν highlights δεν μπορούν να ξεχωρίσουν, καθώς το άλμπουμ αποτελεί highlight από μόνο του. Θα ήθελα να επισημάνω πως το ‘Ultra Demons’ μου θύμισε Cynic (και χάρισε ένα χαμόγελο στο πρόσωπο μου). Τα riffs είναι υπέροχα, το rhythm section υπέροχο επίσης, και τα καθαριστικά leads έχουν λόγο ύπαρξης και δεν υπάρχουν απλά για το «εφέ». Η παραγωγή είναι πολύ καλή καθώς η μίξη είναι προϊόν του Cristian Moos (Ancient Rites, Delain, Avulsed και άλλοι) και το mastering από τον death metal πρωτοπόρο Dan Swanö. Το artwork είναι επίσης εντυπωσιακό και υπεύθυνος γι αυτό είναι ο Michal Loranc (Kamelot, Nile, Evocation μεταξύ άλλων).

Πρέπει να παραδεχτώ το λάθος μου να είμαι τόσο αυστηρός απέναντι στους Pestilence μα εν τέλει απολαμβάνω την πολυτέλεια να ακούω το ‘Hadeon’ ξανά και ξανά. Γιατί δεν δοκιμάζετε να κάνετε το ίδιο; Υπάρχει σίγουρα ένας καλός λόγος να το κάνετε.

5/6