Οι Tankard είναι στάνταρ. Τα λαιβ τους πάντα μέσα στην καλή διάθεση, τον επαγγελματισμό, τον χαβαλέ και το δικό τους καλοπαιγμένο thrash. Όποτε ξέρεις τι να περιμένεις. Άνοιγμα βραδιάς με Speedrush που φάνηκε οτι τους ευχαριστήθηκαν όσοι είχαν έρθει και ήρθαν εκείνη την ώρα. Σετλίστ βασισμένο στο ντεμπούτο τους, προβαρισμένοι ,δεμένοι ζέσταναν τον κόσμο για τους Riffobia. Πρώτη φορά που τους είδα και μου έκαναν πολύ καλή εντύπωση. Το μόνο τους αρνητικό (το όποιο είχαν και οι Speedrush) ήταν οι κιθάρες που ήταν αρκετά χαμηλά με αποτέλεσμα να ακούγονται λίγο λάσπη, αλλά γι αυτό μάλλον δεν φταίει καμία απ’ τις δυο μπάντες. Σχεδόν γεμάτο Κύτταρο και οι Tankard βγαίνουν στη σκηνή και ισχύει αυτό που γράψαμε πιο πάνω. Είπαμε οι Tankard είναι στάνταρ. Εντάξει όλοι θα θέλαμε περισσότερα τραγούδια απ τα πρώτα και κλασσικότερα άλμπουμ τους αλλά με τέτοια δισκογραφία τι να πάρεις και τι να αφήσεις. Επίσης πολύ λίγα τραγούδια απ’ τα 90’s. Έριξαν το βάρος κυρίως στην τελευταία τους δουλεία One Foot in the Grave που έτυχε θερμής υποδοχής απ’ το κοινό αλλά η πραγματική κλοτσοπατινάδα έπεφτε στα κλασσικά κομμάτια της μπάντας όπως στο Chemical Invasion,το Morning After και στο κλείσιμο του Empty Tankard. Η επικοινωνία μπάντας και κοινού μοναδική αλλά όταν έχεις τον Gerre για frontman δεν περιμένεις κάτι λιγότερο. Ο οποίος είπε κάτι που έχει μεγάλη σημασία. Οι Tankard είναι η μόνη μπάντα που δεν έχει σταματήσει ούτε μια μέρα από τότε που δημιουργήθηκε. Και μιλάμε για το 1982 και μια τεράστια δισκογραφία στις πλάτες τους. Επίσης έχουν σχεδόν 20 χρόνια το ίδιο line up όποτε δεν συζητάμε καν αν είναι δεμένοι η αν παίζουν καλά. Σεβασμός. Αυτοί είχαν πολύ καλό ήχο που ήταν άλλο ένα συν στο να περάσει καλά ο κόσμος και να φύγουν όλοι ευχαριστημένοι απ’ το μαγαζί. Όταν ξανάρθουν θα είμαστε πάλι εκεί. Και κοιτάξτε να μην αργήσετε τόσο πολύ την επόμενη φορά! Frei bier fur alles!