Είδος: N.W.O.B.H.M/Heavy Metal
Χώρα: Μ. Βρετανία
Εταιρία:-
Έτος: 2017

Αξιοπρέπεια. Μια λέξη τρομερά σημαντική για τους Βρετανούς. Μια αξία που την ενστερνίζονται στη μουσική τους όταν μεγαλώνουν. Δύσκολα θα βρεις Βρετανική μπάντα των 80’s που θα κάνει reunion στη σύγχρονη εποχή και θα ξευτελιστεί. Αν δουν ότι δεν έχουν τη δυνατότητα να βγάλουν κάτι καλό πολύ απλά δεν ξανακυκλοφορούν τίποτα . Αν δουν ότι δεν έχουν τη δυνατότητα να σταθούν στο σανίδι με αξιοπρέπεια πολύ απλά κάθονται στ’ αυγά τους (θα έπρεπε να διδαχθούν από τους Βρετανούς αρκετές Αμερικάνικες μπάντες που επανέρχονται και καταφέρνουν να σπιλώσουν το καλό όνομα που είχαν φτιάξει στα ‘80s). Δεν μπορώ να βρω άλλη λέξη για να περιγράψω την καινούργια κυκλοφορία των Traitor’s Gate. Όχι, δεν είναι αριστούργημα. Ούτε θα αλλάξει τίποτα στο metal. Αυτό που παίζουν είναι καθαρό Βρετανικό metal, έχει ξαναπαιχτεί καλά άπειρες φορές. Αλλά το παίζουν με αξιοπρέπεια, με ψυχή. Με άψογα φωνητικά, με δουλεμένες κιθάρες και λυρικά solo και με rhythm section που χωρίς φιοριτούρες θα υποστηρίξει τα τραγούδια. Και το επίπεδο των συνθέσεων πολύ καλό, τραγούδια που θα τα ακούσεις άνετα ακόμα και αν παιχτούν σε μεταλάδικο σήμερα ανάμεσα στα σημερινά “hit”, χωρίς να ακούγονται υποδεέστερα σε πάθος. Και τα πέντε (γιατί για EP πρόκειται) είναι ωραία, με το Fall from Grace να ξεχωρίζει κατά τη γνώμη μου, το συγκεκριμένο θα το ζηλέψουν πολλές τρουμεταλάδικες μπάντες, πραγματικό τραγούδι με ψυχή και κάκαλα. Από κοντά ακολουθεί το Edge of Destruction (κατά καιρούς μου άρεσε περισσότερο), κλασσική βρετανίλα για πιώματα-αλητείες-χτύπημα. Το ‘Only the Strong’ έχει ρεφραίν ταμάμ για συναυλία και το εναρκτήριο είναι Ύμνος. Α και το Deceiver πολύ καλό. Κάτσε μισό λεπτό……τελικά όλα μου αρέσουν πολύ. 5 καλά κομμάτια και κανένα filler? Να τα βλέπουν αυτά οι Αμερικανοί συνάδελφοί τους. Rule Britannia!

4/6