Έχουν περάσει αρκετοί γραφιάδες από περιοδικά, σάιτ, μπλογκ και πάει λέγοντας και αν σε κάτι υστερεί η ελληνική μεταλλική δημοσιογραφία είναι η πυκνή βιβλιογραφία. Στην ηλεκτρονική εποχή που ζούμε, κάτι ‘χειροπιαστό’ σαν το βιβλίο του Άγγελου Γεωργιόπουλου αγκαλιάστηκε με θέρμη από το κοινό που διψά για περισσότερα βιβλία για την αγαπημένη του μουσική.

Καλησπέρα Άγγελε. Παραφράζοντας τον τίτλο του βιβλίου 665 μέρες και πόσες ζωές μας έχει χαρίσει αυτή η μουσική; Θεωρείς πως μια ζωή φτάνει για να μπορέσει ο μέσος οπαδός-ακροατής να χορτάσει την πείνα του για χέβι μεταλ;

Καλησπέρα Metal Invader,…Βιολογικά, σύμφωνα με την παρούσα νοημοσύνη μας, δυστυχώς μονάχα μία, αν όμως εξετάσουμε τη χρονική πορεία του είδους προσμετρώντας το πάθος και την αγάπη μας για το metal είμαι πεπεισμένος πως και μετά το πέρας της εποχικής παρουσίας μας θα βρούμε τον τρόπο να ξαναζήσουμε μεταλικά! Η υπαρξιακή σχέση μαζί του, κυριότερα δε η πνευματική, δημιουργεί το πολιτισμικό υπόβαθρο μεταφοράς μέσω του DNA μας της πολυδιάστατης μουσικής μας στις επόμενες γενιές. Σπερματικά, τελείως φυσιολογικά. Άρα μιλάμε για αιωνιότητα και όχι χρονικά προκαθορισμένη, στα πλαίσια της μιας ζωής, σχέση με το είδος. Οι νέες γενεαλογικά γενιές θα κουβαλούν το metal, στην χειρότερη περίπτωση, ως ιστορική μνήμη, ωσάν κομμάτι της γενικότερης πολιτισμικής μνήμης που καθορίζει το μεγαλύτερο ποσοστό της σπερματικής μνήμης. Το metal για τον οπαδό δεν αποτελεί μια νεανική ξεπέτα μιας και δεν υπάρχει, γιατί κανείς μας δεν θέλει να υπάρξει, όριο ή ημερομηνία λήξης στη φράση-ορισμό ζωής και νόησης: Heavy Metal!

Πως αποφάσισες να ασχοληθείς με τη συγγραφή του βιβλίου; Πως προέκυψε η ανάγκη ανάλυσης της κοινωνικής – πολιτιστικής προσέγγισης;

Η απόφαση προϋπήρχε με τη μορφή μιας ασίγαστης εσωτερικής ανάγκης να αποτυπωθεί έστω και σαν  προσπάθεια το πολυδιάστατο και πολυεπίπεδο σύστημα ενός μουσικού είδους που στο επίκεντρό του έχει τον μυημένο ακόλουθο-οπαδό-άνθρωπο μεταλά-ού. Να καλύψει το κενό της ξενόγλωσσης βιβλιογραφίας του, όχι μονάχα γραφόμενο στην ελληνική μα αναλύοντας τις συνιστώσες και τα χαρακτηριστικά ενός μοναδικού στη μουσική ιστορία κινήματος. Να το απεγκλωβίσει από τη μουντή ντοκιμαντερίστικη συγγραφικά αναφορά και καταγραφή που κόλλαγε μπροστά σε καίρια ζητήματα όπως ο μεταλικός πολιτισμός, ο μισογυνισμός, η σχέση του με τις θρησκείες, το επιβαλλόμενο nu-metal, η metal ιδεολογία-πολιτική, η αμφίδρομη σχέση με το ενδοκρινολογικό μας σύστημα, τον εγκέφαλο, την καρδιά, τα φιλοσοφικά και εικαστικά του ρεύματα και τάσεις, την αντίθετη με την παγκοσμιοποίηση διεθνοποίησή του με το τι είναι metal και τι όχι κ.ά. Παράλληλα με την πορεία του στο χρόνο, από την γέννησή του έως στις παρυφές του σήμερα καταγράφοντας απόψεις καθηγητών Πανεπιστημίων, ιατρών, λαογράφων, εικαστικών, μουσικών, κοινωνιολόγων, οικονομολόγων, μουσικολόγων και φυσικά οπαδών. Μέσα από το metal να γίνει η αποκαθήλωση των στεγανών του ίδιου, να φανεί η πραγματική σημασιολογική του διάσταση, πολλάκις και η «απόκρυφή» του. Για να μπορούν οι οπαδοί να αντιμετωπίζουν το metal ως πολιτισμό αλλά κύρια για να τον χρησιμοποιήσουν ως αντίδοτο γνωστικής επιχειρηματολογίας απέναντι στους κατά καιρούς άσχετους και αδαείς εχθρούς του.

Υπάρχουν ανάλογες δουλειές στο εξωτερικό, κάποιο παρόμοιο βιβλίο ή εργασία;

Υπάρχουν αρκετές μελέτες γύρω από το γνωστικό, και ηχητικό του γίγνεσθαι όχι μόνο με τη μορφή συγγραφής. Έχουμε μέχρι και Πανεπιστημιακές διαλέξεις, δημοσιευμένη αρθρογραφία, ιατρικές πειραματικές αναλύσεις και συμπεράσματα….Πολλοί συνμεταλάδες έχουν αναλύσει τον ήχο, τη θεματική φιλοσοφία των επιμέρους ιδιωμάτων του, κρατώντας όμως μια απλοϊκή στάση όταν έρχονται απέναντι στην ταμπακιέρα. Αποφενακισμένοι επαναστάτες που υπηρετούν λεκτικά τον μεταλικό αντικομφορμισμό αποφεύγοντας τη σύγκρουση με το να εκφράσουν κριτική ή ακόμα δυσκολότερα κριτική με άποψη. Η πλειονότητα της βιβλιογραφίας ξεκινά από την ιστορία, περνά στα ιδιώματα χρησιμοποιώντας «δελτία τύπου» καταλήγοντας σε συνθήματα: Metal Rules!, Metal For Ever!, United We Stand! Συμφωνώ, όπως όλοι μας, με μια διαφορά όμως, θέλω να γνωρίζω τους παράγοντες, κοινωνικούς, οικονομικούς, πνευματικούς που οδήγησαν τον ή την συγγραφέα σ’ αυτά.

Δεν έχω διαβάσει το βιβλίο αλλά πες μου ασχολείσαι καθόλου με την φυλετική ή ταξική ταυτότητα των οπαδών του μεταλ;

Φυσικά, εκφράζω την άποψη πως το metal είναι καθαρά ταξική μουσική όπως επίσης και ότι εναντιώνεται στις όποιες ηλίθιες φυλετικές, και όχι μόνο, διακρίσεις. Ειδικότερα για την πρώτη παράμετρο υπάρχουν εκτενέστατες αναφορές, αναλύσεις, διάχυτες στις σελίδες του βιβλίου καθώς και μία ξεχωριστή ενότητα που προσπαθεί να αποτυπώσει την ταξικότητά του. Να υπογραμμίσω εδώ, προς αποφυγή παρερμηνειών, ότι δεοντολογικά το metal ανήκει στην μικροαστική, εργατική και πιο κάτω κοινωνική τάξη, στοιχείο όμως που δεν το χρησιμοποιούμε με κοινωνικό ρατσισμό αποκλείοντας το άκουσμά του από την αστική και μεγαλοαστική τάξη. Τονίζω πως η διαδραστική του πλευρά είναι αυτή που μας χωρίζει δηλ., αν βγούμε εκεί έξω διεκδικώντας το δημόσιο λόγο του είδους οι πρώτες αναφορικά τάξεις θα δώσουν τη μάχη στο δρόμο ενώ οι υπόλοιπες από τον καναπέ, όπως ακριβώς συμβαίνει πχ με τους αριστερούς εργάτες και έναν επιχειρηματία που αμφότεροι ασπάζονται πχ τον κομμουνισμό. Δεν «διαχωρίζει» η ιδεολογία αλλά η πρακτική της! Για την δεύτερη επίσης, σχεδόν κεφάλαια με τίτλο όπως «Ο μισογυνισμός στη metal», αναφερόμενος στη σχέση του είδους με το θηλυκό φύλο και «Η πολιτική Metal», σχετικά με τη στάση του απέναντι στις φυλές, στις έννοιες «Κράτος», «Εξουσία», «Πατρίδα», «Ιθαγένεια» κλπ.

Βασικά γιατί αναφέρεσαι στο μεταλ σαν ΄η μεταλ’; Οκ καταλαβαίνω πως μιλάμε για μουσική αλλά μου ακούγεται αρκετά παρωχημένο σαν προσέγγιση…

Διαβάζοντας το βιβλίο θα διαπιστώσεις ότι αναφορικά χρησιμοποιώ «το metal» σε ποσοστό άνω του 90% σχετικά με την φράση «η metal», άρα προσυμφωνώ στο παρωχημένο!

Στην παρουσίαση του βιβλίου υπήρχε ένας ορθόδοξος ιερέας που μοίραζε φυλλάδια για το βιβλίο ή κάνω λάθος…;

Δεν ήταν ιερέας αλλά παλαιοημερολογίτης μοναχός με θητεία στο Άγιον όρος. Μίλησα μαζί του γιατί αρχικά η παρουσία του μου δημιούργησε την εντύπωση ότι θα γινόμασταν μάρτυρες τραγελαφικών καταστάσεων μιας χιλιοπαιγμένης «αντιχριστιανικής» παράστασης. Διαπίστωσα όμως ότι βρίσκονταν εκεί επειδή όπως μου είπε λατρεύει εκτός του Χριστιανισμού και το metal!, αδιαφορώντας επιδεικτικά για την επιφυλακτική συμπεριφορά που νοιώθει να τον συνοδεύει κάθε φορά που βρίσκεται σ’ έναν χώρο που φιλοξενεί ηχητικά και όχι μόνο το είδος. Δεν μοίρασε κάποια φυλλάδια παρά μόνο τις κλασικές «Χριστιανικές ευχές»!

Είδα σε κάποια ποστ στα σοσιαλ μιντια αρκετά σκριν σοτς από αποσπάσματα του βιβλίου και σεντόνια από σχόλια από κάτω θετικά και αρνητικά. Έπεσαν στην αντίληψή σου; Σε ενόχλησαν τα κάποια περιπαικτικά σχόλια ή όλα είναι μέσα στο παιχνίδι ακόμα και τα αρνητικά σχόλια;

Όταν αποφασίζεις να εκφραστείς δημόσια όχι απολογούμενος αλλά λογοδοτώντας για όσα πιστεύεις πρέπει να είσαι έτοιμος να δεχτείς την κριτική. Θετική ή αρνητική. Το γράφω και στον επίλογο του βιβλίου…Ευχαριστώ που μαζί μου μοιραστήκατε απόψεις, θέσεις, ιστορία, φιλοσοφία κ.λπ., δεν γράφω που αποδεχτήκατε!, …που κρίνατε θετικά ή αρνητικά το όλο εγχείρημα αλλά και επιμέρους! Ήταν δεδομένο πως θα υπάρξουν και αρνητικά σχόλια, δεν γίνεται να είσαι αρεστός ή απόλυτα αποδεκτός σε όλους και όλες. Θα ήταν και μονότονο, πνευματικά ρατσιστικό ως στάση πως μόνο εσύ, δοθήσης της συγγραφικής δυναμικής-ευκαιρίας, κατέχεις το αλάθητο και νοητικά ακραιφνές. Δέχομαι τις αρνητικές κριτικές-σχόλια αρκεί να είναι επώνυμες με επιχειρήματα και όχι με ψευδώνυμο, γιατί τότε τις θεωρώ κακόβουλα γελοίες, προϊόν εμπάθειας, θεατρινίστικες κοτο-μαγκιές,  γηπεδικό σύνθημα!

Πόσο χρόνο σου πήρε η συγγραφή του βιβλίου; Σε πόσες αναφορές ή πηγές έχεις ανατρέξει για να κάνεις το αποτέλεσμα όσο το δυνατό αντικειμενικότερο;

Το βιβλίο ξεκίνησα να το γράφω 29 Σεπτεμβρίου 2016 και τελείωσε, δίχως να προσμετρώ το χρόνο φιλολογικού ελέγχου της Αυγής Πλατσή αλλά και το στήσιμο του ατελιέ του εκδοτικού ΚΨΜ, 21 Ιουλίου 2017. Όπως σε κάθε βιβλίο έτσι και εδώ η υποκειμενικότητα είναι εμφανής, προσπάθησα όμως πέρα από τη δική μου γνώμη, ενίοτε και κριτική, να προσδώσω σε κάθε παράγραφο, ενότητα και συλλογικά κεφάλαιο, την κατ’ εμέ πιο εφικτή αντικειμενικότητα με τη χρήση βιβλιογραφίας, ακόμα και διαμετρικά αντίθετων συγγραμμάτων και απόψεων. Με το metal σε κεντρικό ρόλο έχουν χρησιμοποιηθεί 128 βιβλία, 18 e-books (pdf), 121 ιστότοποι, 14 δημοσιευμένες μελέτες και άρθρα εφημερίδων, 36 διαδικτυακά άρθρα-έρευνες, 11 τηλεοπτικά ντοκιμαντέρ και DVD’s, μία δημοσκόπηση (τηλεφωνική), 4 Πανεπιστημιακές διαλέξεις, 14 ιατρικές πειραματικές έρευνες, 5 στατιστικές μελέτες, 14 διαφορετικά περιοδικά και fanzines. Ταυτόχρονα φιλοξενούνται θέσεις και ερευνητικά συμπεράσματα σχετικά με το είδος, εξαντλώντας τόσο το πνευματικό, θεματικό, μουσικό πεδίο του όσο και τα αντίστοιχα, κοινωνικο-οικονομικό, πολιτικό και έντονα πολιτισμικό.

Πόσοι εργάστηκαν πέρα από σένα για τη συγγραφή αυτών των 700+ σελίδων;

Όσοι αναφέρονται στις ευχαριστίες βοήθησαν στην πραγμάτωση του βιβλίου. Πάνω από 220 (!), συμπεριλαμβανομένων και των συγκροτημάτων μέσω συνεντεύξεων-θέσεων καθώς και της άδειας χρήσης φωτογραφικού υλικού.

Ποιες οι διαφορές των οπαδών της μουσικής μας από τα 80’s μέχρι τώρα με βάση την κάθε δεκαετία;

Οι πρώτες 56 σελίδες του βιβλίου ανήκουν στο Metal-ικό Χρονολόγιο, σ’ αυτές περιγράφεται η πορεία του είδους στη χώρα μας μέσω προσωπικών στιγμών και γεγονότων. Αναλύω και τις διαφορές μεταξύ των δεκαετιών προσμετρώντας τις ανάλογες σε οικονομικοπολιτικό, όμως η βασική διαφορά είναι η εξής: από την επισημοποίηση του είδους, έστω 1979 (NWOBHM) μέχρι και το 1993, ο οπαδός κυνηγούσε το metal, σε χώρους που το έπαιζαν, στα δισκοπωλεία που το διένεμαν, στις ραδιοφωνικές εκπομπές, στην τηλεόραση, στα έντυπα…τότε που μια νέα κυκλοφορία ήταν γιορτή και όχι συνήθεια όπως ο καφές στο πόδι, σήμερα κυνηγά το metal τον οπαδό, μέσω των attend και like στο facebook για event, live και συγκροτήματα, γενικά με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, Twitter, Instagram, Reverbnation, Newsletter εταιρειών κλπ.

Θεωρείς το χεβι μεταλ τρόπο ζωής και αν ναι πως αυτό πετυχαίνετε όταν ο κάθε οπαδός έχει διαφορές από τους άλλους από θρησκευτικές, φυλετικές, ταξικές ακόμα και μουσικές; Ασχολήθηκες με την ακροδεξιά και την έξαρση της που παρατηρείτε παγκοσμίως και την επιρροή της στην μεταλλική κοινότητα;

Το metal είναι το ιερό κείμενο της δικής μας κοινότητας, της μεταλικής, ένα πολυεπίπεδο σύστημα ιδεών που όμως στηρίζεται σε κάποιες αρχέτυπες ηθικές αξίες όπως με τα να είναι όχι απλά μακριά αλλά αντί- στις φυλετικές και σεξουαλικές διακρίσεις…Το metal πρωτίστως είναι ελευθεριακό κίνημα άποψης, δημιουργίας, τέχνης, πολιτισμού δίχως να κωδικοποιεί συμπεριφορές συνθλίβοντας τη δημοκρατία της ατομικής ύπαρξης. Τώρα το αν υπάρχουν κάποιοι-ες που το χρησιμοποιούν αντίθετα, προσδοκώντας άριες φυλές, αντριλίκι, μαγκιά, πατριωτικό οπορτουνισμό και μισαλλοδοξία, φυλετικό ολοκληρωτισμό οφείλουμε να τους βοηθήσουμε ως πνευματικά άρρωστους ή στην χειρότερη να τους προτείνουμε επειγόντως τη μόσχευση νοητικού βηματοδότη! (περισσότερες μέθοδοι αντιμετώπισης στο βιβλίο.)

Έχοντας περάσει από το Metal Invader έχεις συνδέσει το όνομά σου με τις θρυλικές βιντεοκασέτες Fire & Ice. Τι θυμάσαι από αυτά τα χρόνια και τι σου λείπει από τότε; Αλήθεια πως βλέπεις αυτή την σημερινή μορφή του Invader και πως το συγκρίνεις με τα έντυπα χρόνια;

Όλα οφείλονταν στη φιλική μου σχέση με τον ιθύνοντα νού, πρωτεργάτη, αρχισυντάκτη Ανδρέα Στασινόπουλου και την αντίστοιχη με τον αείμνηστο Βαγγέλη Μπαλτά, υπεύθυνο της εταιρείας διανομής sound n vision και των δισκοπωλείων Rock City. Αποτέλεσα τον συνδετικό κρίκο ανάμεσά τους με καρπό την πρώτη βιντεοκασέτα Fire n Ice…Με το πέρασμα των χρόνων δεν διαφέρω συγκριτικά με όλους στην κοινότητά μας. Όπως όλοι οι «παλιότεροι» έχω και εγώ κρατήσει μόνο τα ευχάριστα ίσως γιατί τελικά το χρωστάμε στη ταλαιπωρημένη  μνήμη μας να θυμόμαστε μόνο αυτά! Λόγω οικονομικού περιβάλλοντος οι τότε συνθήκες βοηθούσαν να δημιουργήσεις ευκολότερα στον έντυπο μεταλικό τύπο, υπήρχε επίσης μεγαλύτερο κοινό στη χώρα μας το οποίο διψούσε πραγματικά για καινοτόμες προσπάθειες όπως αυτή του Invader. Σήμερα λείπει εκείνη η αφέλεια με την οποία αντιμετωπίζαμε τις καταστάσεις, η  ανιδιοτελής ατμόσφαιρα μα και το πάθος να δημιουργήσεις στη βάση ενός περιοδικού ακόμα και ως εξωτερικός-εποχικός συνεργάτης, γιατί αυτό υπήρξα στο Invader.

Εξακολουθώ να πιστεύω πως πάντα θα υπάρχει χώρος για ένα δεύτερο περιοδικό δίπλα στο Metal Hammer & Heavy Metal, όχι ως αντίπαλο δέος μα εξίσου ισότιμα στην προβολή του είδους. Μια ιστοσελίδα όσο και αν προσπαθεί δεν θα έχει ποτέ την αίγλη της έντυπης έκδοσης. Αυτό δεν αναιρεί την άποψη, το μεράκι, τη δουλειά που έτσι και αλλιώς προτάσσει διαδικτυακά. Πραγματικά θα ήθελα (και το εύχομαι από καρδιάς) να ξαναδώ το Metal Invader «κρεμασμένο» στα περίπτερα.

Φαντάζομαι σαν κλασσικός μεταλλάς πως θα έχεις και δεύτερο μέρος -στα πρότυπα του Keeper κλπ- του βιβλίου. Πότε να το περιμένουμε;

Ήδη δουλεύω, συγκεντρώνοντας υλικό. Το δεύτερο όμως δεν θα αποτελεί θεματική συνέχεια του πρώτου. Προσωπική μου γνώμη είναι πως ο συγγραφικός ρόλος του βιβλίου που κυκλοφορεί έχει επιτευχθεί.  Αυτό που θα ακολουθήσει, λόγο μεγαλύτερου όγκου, θα είναι μια απόλυτα ιστορικής μορφής καταγραφή του metal στη χώρα μας ξεκινώντας με μια περιληπτική, πλην όμως ενδοσκοπική, ανάλυση από τα 60’ς. Περιγράφοντας το ξεκίνημα αρχικά του rock καθώς και το πλαίσιο που ως μουσικό κίνημα δημιούργησε ώστε να έρθουμε στο 1979 όπου σχεδόν ταυτόχρονα με το NWOBHM έχουμε και τις πρώτες εγχώριες metal μπάντες… μέχρι το σήμερα. Αν όλα κυλήσουν ομαλά θα το έχουμε τουλάχιστον μέσα στο 2019. Το σημαντικό στην περίπτωσή του είναι το έκδηλο ενδιαφέρον για την έκδοσή του, εκτός Ελληνικής στη Γαλλική και Αγγλική γλώσσα αλλά και η πιθανότητα να βγει ως δίτομο μαζί με album-συλλογή παλιών ηχογραφήσεων ελληνικών συγκροτημάτων που έχω στην κατοχή μου σε μπομπίνες (!), υπό μορφή box set. Μετά(λ)… ίδωμεν!

Ο επίλογος δικός σου.

Καταρχήν Γιώργο ευχαριστώ εσένα και το Metal Invader  για την φιλοξενία-συνέντευξη. Εύχομαι στη μεταλική κοινότητα, συγκροτήματα και οπαδούς, ανεξαρτήτου φύλου και φυλής, Υγεία, Δύναμη, Ευδαιμονία. Να μην ξεχνάμε ότι, όπως έχουμε το metal στο κέντρο της ύπαρξής μας, πνευματικής, νοητικής και σωματικής, έτσι και αυτό έχει στην ανάλογη θέση… τον άνθρωπο!

Υ.Γ. Η γραφή των λέξεων μεταλική, μεταλάς κ.λπ. γίνεται με ένα λ προς τιμή της ρίζας metal. Το βιβλίο βρίσκεται σε επιλεγμένα metal δισκοπωλεία, σε κεντρικά βιβλιοπωλεία, σε όλες τις γνωστές αλυσίδες βιβλιοπωλείων (Ιανός, Πολιτεία, Πρωτοπορία, Public κ.ά.) αλλά και από την ιστοσελίδα και το βιβλιοπωλείο των εκδόσεων ΚΨΜ (υπάρχει διαφορά στην τιμή πώλησής του γι’ αυτό προτείνω συγκριτική έρευνα πρίν την αγορά του).