Melodic Death Metal,Folk,Lyric Video,News,2017,Cellar Darling,Nuclear Blast Records, Nuclear Blast Records,Century Media Records,Gothic,Alternative Rock,Italy, News,2016,Cover Artwork,Tracklist,Lacuna Coil,

Παρότι ήταν τριήμερο, που κατά παράδοση ένα μεγάλο ποσοστό τόσο των φοιτητών όσο και των αδειούχων απουσιάζουν λόγω αργίας, φέτος ο κόσμος επέλεξε να μείνει στην πόλη. Ο λόγος; Μετά από έξι χρόνια αναμονής, οι πολυαγαπημένοι Ιταλοί Lacuna Coil επέστρεψαν στη Θεσσαλονίκη, παρέα με τους Cellar Darling, μια νέα μπάντα από μέλη των Eluveitie, και τους Ιταλούς Sinheresy.

Με την καθιερωμένη πλέον σε συναυλίες τέτοιου βεληνεκούς καθυστέρηση, στις 20:30 εμφανίζονται στη σκηνή οι Sin Heresy. Συμφωνικό heavy metal, με hardcore στοιχεία σε ορισμένα σημεία. Μπορεί σαν συνδυασμός ήχων να μοιάζει κάπως παράδοξος, ωστόσο η εμφάνισή τους ήταν σίγουρα αξιοπρεπής. Η αυξημένη ένταση όμως στα μικρόφωνα της Cecilia και του Stefano προκάλεσαν πονοκέφαλο σε όσους βρισκόταν στο κάγκελο και φυσικά “έφαγαν” σε πολλά σημεία την κιθάρα και το μπάσο. Ως stage performance φάνηκαν ιδιαίτερα δυναμικοί και έγιναν ένα με το κοινό, αλλά τα παράπονα για την ένταση ήταν πολλά για το μισάωρο που έμειναν στη σκηνή. Το παράδοξο είναι ότι όσοι κάθονταν στις πίσω θέσεις, στο μπαρ, στα σταντ πίσω είχαν καλό ήχο και χωρίς ιδιαίτερα θέματα με την ένταση, οπότε θεωρούμε πως ίσως θα έπρεπε να εξετάσουμε λίγο παραπάνω το ζήτημα. Μοιάζει παράδοξο μπροστά να έχουμε παράπονα και απαραίτητες ωτοασπίδες και πίσω όλα μπόμπα.

Τη σκυτάλη πήραν οι αξιαγάπητοι Cellar Darling. Παλιοί γνώριμοι με το Θεσσαλονικιώτικο κοινό, μιας και έχουν επισκεφτεί την πόλη πολλές φορές με τους Eluveitie. Έχοντας κυκλοφορήσει μέχρι στιγμής ένα άλμπουμ, το “This Is The Sound”, ήρθαν για να μας δείξουν πως δεν χρειάστηκε στιγμή να κρεμαστούν από τους Eluveitie για να αποδείξουν το ταλέντο τους και πως μόνοι τους μπορούν να κάνουν πολλά. Η Αnna Murphy όμορφη, συγκρατημένη και συνάμα δυναμική, μια άφηνε το μικρόφωνο, μια έπιανε το hurdy-gurdy και το φλάουτο, ενώ παράλληλα κινούνταν γύρω στη σκηνή έχοντας έντονη επαφή με το κοινό, έδειξε για άλλη μια φορά την αγάπη της για το κοινό της χώρας μας και φυσικά για τον ελληνικό πολιτισμό, ενώ υποσχέθηκαν οτι θα επιστρέψουν στο μέλλον. Είναι αξιοθαύμαστο να γίνεσαι μάρτυρας μια πολυπρισματικά καλής εμφάνισης. Τι εννοώ. Αυτό το μπλέξιμο άψογης σκηνικής παρουσίας, με την ταπεινότητα στα φωτεινά πρόσωπα της μπάντας και αυτά τα χαμόγελα που σου ρίχνουν πάνω από την σκηνή, γεμάτα χαρά και αγάπη γιατί σε βλέπουν να περνάς καλά, είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να βιώσει κανείς σε μια συναυλία. Εξαιρετικοί όλοι τους, εξαιρετικό σετ, με τέλεια αλληλουχία και χωρίς πολλά μπλα μπλα! Εύγε!

Setlist: Black Moon, Hullaballoo, The Hermit, Avalanche, Six Days, Rebels, Starcrusher, Challenge, Fire Wind and Earth

H ώρα κοντεύει 22:30 και μέσα από κόκκινους καπνούς εμφανίζονται οι Lacuna Coil να έχουν μόλις δραπετεύσει από το κλουβί τους με θεατρικό μακιγιάζ που παραπέμπει σε ένα αποκριάτικο corpsepaint, αιματοβαμμένες ρόμπες και αστείρευτη ενέργεια. Αρκετά θεατρική η παρουσία τους, λόγω του γενικότερου concept του δίσκου, ωστόσο η προσωπική πινελιά του καθενός και η ατομική ‘τρέλα’ δημιούργησαν ένα συνονθύλευμα εξαιρετικών εκρήξερω, κάνοντας την συναυλία αυτή δύσκολη να ξεχαστεί. To Principal δεν σταμάτησε στιγμή να ζητωκραυγάζει, ιδιαίτερα σε κομμάτια όπως τα “Blood, Tears, Dust”, “Swamped”, “Trip The Darkness” και φυσικά στην πασίγνωστη διασκευή τους, το “Break The Silence” των Depeche Mode. O Ryan Folden στα drums έδινε κυριολεκτικά μάχη με τον εαυτό του, αφήνοντας τους πάντες με ανοιχτό το στόμα καθώς σκαρφάλωνε επάνω στο drum set του με αξιοθαύμαστη ευκολία, ενώ φυσικά οι Andrea Ferro και Cristina Scabbia δεν έκατσαν λεπτό στο ίδιο σημείο , τραγουδώντας έστω σιγανά ο ένας τα σημεία του άλλου. Όταν η χαρά του να αντικρίζεις το κοινό σου συμπίπτει με το να έχεις μια καλή μέρα, οδηγεί στο αποτέλεσμα που είδαμε. Πυλώνας της όλης παράστασης η αγαπητή σε όλους Christina Scabbia, η οποία έδωσε τον καλύτερό της εαυτό. Ευχάριστη έκπληξη αποτέλεσε η ξαφνική έλευση ενός λευκού Χριστουγεννιάτικου δέντρου, ψεύτικου χιονιού, μπλιμπλικίων και τριγωνακίων. Naughty Christmas λοιπόν και επίσημα η έναρξη της χριστουγεννιάτικης περιόδου συναυλιών από τους Ιταλούς. Αυτό που θα μου μείνει πέρα από την καλή εμφάνιση των Ιταλών είναι ότι στο κοινό έβλεπες ανάμεικτες ηλικίες. Από πιτσιρικάκια μιας δεκαετίας στα πλάγια με ακουστικά στα αυτάκια – θε μου πάλι συγκινούμαι – μέχρι παλιές καραβάνες της φάσης. Η συνειδητοποίηση ότι οι Lacuna Coil θα κλείσουν 20 χρόνια στη διασκογραφία με έκανε να νιώσω στο πετσί μου το πέρασμα του χρόνου, σα δυνατή σφαλιάρα. Πότε ήμασταν Α Γυμνασίου και ακούγαμε Heaven’s a Lie και πότε έφτασε 2017 χαμπάρι δεν πήρα.

Setlist: Ultima Ratio, Spellbound, Die & Rise, Kill the Light, Swamped, Blood, Tears, Dust, Ghost in the Mist, Victims, My Demons, Trip the Darkness, Downfall, Enjoy the Silence (Depeche Mode cover), Our Truth, Delirium, Zombies, Nothing Stands in Our Way

Encore: Naughty Christmas, Heaven’s a Lie, The House of Shame

by Crystal Latsara & Elpida Chokmetidou