Η άνοιξη είναι μια μεταβατική περίοδος προετοιμασίας περί καλοκαιριού πόσο μάλλον δε όσον αφορά καλοκαιρινά festival ή μεμονωμένες συναυλίες για τους εκάστοτε οπαδούς. Έτσι λοιπόν με αφορμή την ενδιαφέρουσα ανακοίνωση προ μηνών του παρθενικού festival τέτοιου είδους καθώς και η παρουσία γιγάντων του χώρου στο line up του festival δε θα σε απέτρεπε από το να μην παρευρεθείς στην πρωτεύουσα της Αυστρίας. Η προσοχή όλων κινήθηκε στην μεγάλη σκηνή καθώς και στα διάφορα σημεία του χώρου όπως merch και bar stands. Ένας χώρος αρκετά φιλόξενος και γνώριμος για τους ντόπιους που θεωρώ οτί εν τέλει αποδείχθηκε ιδανικός για ένα τέτοιου είδους event. Αφού λοιπόν η παρουσία μας ήταν αρκετή από νωρίς εκεί το μεσημέρι συνοδεία μπύρας και κουβέντας αποφασίσαμε να πάρουμε θέση για να απολαύσουμε το πρώτο όνομα κράχτη του line up.

Η εμφάνιση των Πολωνών obsure black metallers Batushka ίσως για πολλούς ήταν η έναρξη αυτού του black/death/thrash metal festival καθώς αρκετός κόσμος άρχισε να μαζεύεται μπροστά από την μεγάλη σκηνή. Η μπάντα εμφανίστηκε στην σκηνή μαζί με 3 επιπλέον ψάλτες να συνοδεύουν τον κύριο ψάλτη και τραγουδιστή και εμφανή την απουσία της δεύτερης κιθάρας που αποδείχθηκε κομβική στην εξέλιξη της εμφάνισης τους. Ο ήχος ανάμεσα στα τραγούδια δεν ήταν και ο καλύτερος παρόλο την ιδιαίτερη παρουσία του group επί σκηνής ντυμένο με άμφια και καλυμμένα πρόσωπα, παρουσία κεριών, αναλογίου καθώς και μανουαλίων. Αυτό που ακούσαμε επι σκηνής ήταν η μοναδική δουλειά τους μέχρι στιγμής, το ντεμπούτο album τους ”Litourgiya” όπου φάνηκε αρκετό για να μας ζεστάνει για το επόμενο μεγάλο όνομα της βραδιάς.

Χωρίς περιττά σταριλίκια που ο μύθος γύρω από το όνομα τους θα επέτρεπε, ένα από τα μεγαθήρια του Ευρωπαϊκού death metal, οι Ολλανδοί Asphyx ανέβηκαν στην σκηνή ορεξάτοι στην κατ’εμε εμφάνιση της βραδιάς. Ταχύτητες και ογκώδης ήχος σε συνδυασμό με την απίστευτη διάθεση του group πάνω στην σκηνή έδωσαν το έναυσμα στο κοινό για ασταμάτητο moshpit μέχρι και το τέλος του setlist. Αν και αυτό ήταν το 2ο gig της μπάντας όσον αφορά το δεύτερο σκέλος της παγκόσμια περιοδεία τους για την προώθηση του τελευταίου album τους ”Incoming Death” η μπάντα παρέδωσε μαθήματα old school death metal με σκοτεινές και απόκοσμες συνθέσεις με τον Martin Van Drunen να επιβεβαιώνει για ακόμα μια φορά γιατί θεωρείται ένα από τα κορυφαία λαρύγγια στον extreme ήχο εδώ και 30 σχεδόν χρόνια. Η μπάντα έπαιξε ένα ποτ πουρι παλιών και τελευταίων επιτυχιών όπως τα Vermin, Candiru, Brandenburg Division, Wardroid, Death The Brutal Way, MS Bismarck, Deathhammer, Forerunners Apocalypse, The Rack, Death : The Only Immortal, Last One On Earth και μας ”έδωσε” τα μυαλά στο χέρι δίνοντας υποσχέσεις για σύντομη επίσκεψη.

Επόμενη εμφάνιση, ένα από τ’ απωθημένα μου, μια μπάντα η οποία πήρε λάμψη στα 80’s και στον US thrash ήχο όχι μόνο από τα δύο πρώτα διαμάντια που δημιούργησε αλλά και από το γεγονός όπως όλοι γνωρίζουν ότι γαλούχησε έναν από τους καλύτερους μπασίστες στο heavy metal τον κύριο Jason Newsted. Oι Αμερικάνοι Flotsam & Jetsam λοιπόν, χωρίς την ταμπέλα της πρώτης μπάντας του Jason και με μπροστάρηδες τις παλιοσειρες Eric A.K και Michael Gilbert μας ταξίδεψαν μέσα από τον καλό ήχο τους και την επαγγελματική τους παρουσία στην σκηνή σε τραγούδια από το ένδοξο παρελθόν έως και το πρόσφατο μέλλον όπου ακούσαμε κατά σειρά τα Seventh Seal, Dreams Of Death, Hammerhead, Monkey Wrench, Desecrator, Life Is A Mess, She Took An Axe, Hard On You, Iron Maiden, No Place For Disgrace και I Live You Die. Μια εμφάνιση άκρως θετική για τους θρύλους από το Phoenix αλλά και για τους fan τους είδους που έσπευσαν για να τους απολαύσουν.

Η επόμενη μπάντα που θα έπαιρνε σειρά δε θα χρειαζόταν σε καμία περίπτωση ιδιαίτερες συστάσεις πόσο μάλλον όταν ξέρεις ότι τους βλέπεις εντός έδρας. Ο λόγος για το group ορόσημο του Ευρωπαϊκού thrash metal, την τριάδα από τις ακτές του ποταμού Ρήνου, τους τεράστιους Sodom. Έχουν χυθεί τόνοι μελάνι και ώρες γραψίματος γύρω από το όνομα τους οπότε οποιαδήποτε επιπλέον περιγραφή ίσως φανεί γραφική για την εικόνα τους. Ο συνωστισμός έντονος μπροστά στην σκηνή και ο κόσμος υπεραρκετός για το show των Γερμανών. Το moshpit και το ανελέητο head banging δεδομένα όταν αναφερόμαστε στα live τους με κορμιά να φτάνουν μπροστά της σκηνής και να τα μαζεύουν οι άνδρες ασφαλείας καθώς και άλλα να πέφτουν στην αρένα της πώρωσης. Ο ήχος τους στα πρώτα τραγούδια ήταν άθλιος αλλά ο θείος Tom ανέλαβε δράση και επανέφερε την τάξη. Το δέσιμο του maiman με τον Bernemann καθώς και η σειρά των τραγουδιών που ακούσαμε μας παρέδωσαν ένα ντελίριο ενθουσιασμού ακούγοντας τα In Retribution, In War & Pieces, Sodomy & Lust, Surfin Saw, Outbreak Of Evil, Sacred Warpath, Agent Orange, Rolling Thunder, City Of God, Caligula, Remember The Fallen και Bombenhagel.

Η ιστορία του νορβηγικού black metal είναι απόλυτα συνυφασμένη με το συγκρότημα των Mayhem. Με αφορμή λοιπόν τα 23 χρόνια από την κυκλοφορία του, κατά πολλούς, καλύτερου δίσκου στον ακραίο ήχο εμφανίστηκαν και στην Βιέννη με σκοπό, όπως και σε κάθε πόλη της Ευρωπαϊκής τους περιοδείας να το αποδώσουν ζωντανά. Το ”De Mysteriis Dom Sathanas” αποδόθηκε επαρκώς με αξιοπρεπή σε αρκετά σημεία ήχο και με το επιβλητικό drum set του Hellhammer να ”σκεπάζει” την σκηνή. Η σκηνική παρουσία του Attila Csihar με το ανάλογο corpse paint και η καλογερική εμφάνιση των υπολοίπων μελών στο σανίδι σε συνδυασμό με την παγερή και απόκοσμη ατμόσφαιρα που μεταφέραν στο κοινό δημιουργούσε αναμφισβήτητα μια σκοτεινή αίσθηση της χρυσής τους εποχής πετυχαίνοντας σε έναν βαθμό αυτό το επετειακό live revival όπου ενδιάμεσα στα κομμάτια ακούγαμε και την προηχογραφημένη φωνή του Dead.

Συνοψίζοντας περί εμφάνισης και γενικής γεύσης που άφησε το festival θα έλεγα πως ήταν μια καλή εκκίνηση για το μέλλον αν σκοπεύουν οι άνθρωποι που το τρέχουν να το μεγαλώσουν. Εύκολη πρόσβαση, άφθονη μπύρα και άρτια οργάνωση σε βαθμό που να νιώθεις ήρεμος άνετος και έτοιμος σε κάθε αλλαγή μπάντας..αυτά!! Stay Heavy!!