«Λόγω προσωπικού κωλύματος έφτασα αργοπορημένος στο Piraeus 117 Academy  και δεν πρόλαβα τους RollinDice, οι οποίοι όμως έπαιξαν πολύ καλά όπως μου είπαν», κάπως έτσι θα ξεκίναγε μια τυπική ανταπόκριση συναυλίας επί Ελληνικού εδάφους. Λόγω προσωπικού κωλύματος, λοιπόν, έφτασα νωρίς στο Piraeus 117 Academy  για να δω και τους Rollin’ Dice, οι οποίοι έπαιξαν πολύ καλά όπως διαπίστωσα μαζί με αρκετό κόσμο που είχε προσέλθει στο μαγαζί. Μικρό το σετ τους, αλλά με καλό ήχο, με ωραία κομμάτια, και καλό παίξιμο παρά το άγχος της πρώτης φοράς σε κόσμο πέραν του οικογενειακού κύκλου τους.  To τρίο έπαιξε τις 70’ντίλες του, έπαιξε τα doomάνια του, έπαιξε και μια διασκευή στο «I want you» των Beatles, έπαιξε και λίγο headbanging από κάτω, όλα μια χαρά! Ιδανικό άνοιγμα της βραδιάς πάρτι για τα 33 χρόνια του Metal Hammer.

Ο κόσμος είχε πλέον γεμίσει τον χώρο και παρόλο το sold out ο καθένας είχε το δικό του μισό τετραγωνικό για να κινείται και να αναπνέει ανθρώπινα. Κλαρίνα, γκάιντες στη σκηνή και οι Villagers of Ioannina City (VIC) σε μεγάλα κέφια. O κόσμος ανταποκρίνεται θεαματικά, και αρχίζουν τα crowdsurfing, τα τσάμικα και τα καπνογόνα κάτω στο μοσπιτ! Εντυπωσιακό το θέαμα να το βλέπεις αλλά καταδικαστέο σε κλειστό χώρο με τόσο κόσμο. Από τύχη δεν έγινε κάτι τραγικό και υποτίθεται μας έψαξαν στην είσοδο. Στη διασκευή τους στο Lex Talionis από Rotting Christ έλεγα θα βγεί ο Λάγιος να τους συνοδέψει αλλά που τέτοια τύχη. Το καινούργιο υλικό τους με εντυπωσίασε θα έλεγα (άντε να βγει το νέο), αλλά κακά τα ψέματα… κομμάτια σαν τα  Zvara και Κρασί θα είναι τα παντοτινά τους highlights! Σημαντική λεπτομέρεια και μεγάλο πλας του χώρου και της διοργάνωσης ο πολύ καλός εξαερισμός που ίσα-ίσα αισθανθήκαμε τα 6 καπνογόνα από το πάνω διάζωμα, όπως και οι Σαμαρείτες του Ερυθρού Σταυρού στην είσοδο έτοιμοι να προσφέρουν τις πρώτες βοήθειες.

Μετά τη σαρωτική εμφάνιση των VIC, οι Nightstalker είχαν πραγματικά πολύ δύσκολο έργο. Τα επίπεδα της ελληνικής σκηνής έχουν φτάσει σε αυτό το σημείο που τα headline σχήματα πλέον πρέπει να ιδρώσουν για να αποδείξουν την αξία τους, κάτι που μόνο καλό μπορεί να φέρει στη σκηνή. Οι Νightstalker, λοιπόν, σάρωσαν τα πάντα! Ακόμα και άτομα που δεν είναι του χώρου αντιλήφθηκαν το μεγαλείο τους. Τους πάει πολύ ο μεγάλος χώρος και οι μεγάλες σκηνές και ο Αργύρης ξέρει ακριβώς πως να διευθύνει τον κόσμο. Ο Ντίνος τα έδωσε όλα στα τύμπανα, ο Τόλης ήταν σπαθί και απέδωσε σωστά τις κιθάρες στα παλαιότερα κομμάτια, ενώ για τον Αντρέα δεν έχω να πω κάτι, εκτός ότι είναι από τους κορυφαίους μπασίστες που διαθέτουμε. Δόθηκε βάση στο «Just a Burn» άλμπουμ τους όπως και στο τελευταίο τους «As Above, So Below», ενώ δεν έλειψαν κομμάτια από όλη τη δισκογραφία τους, ακόμα και από το υπερ-ΕΡ «Rituals»! Κλασσικά κλείσιμο με «Children of the Sun» και sing-along από όλο το σύμπαν.  Άντε, και του χρόνου!