Περί συναυλιών ο λόγος

Όταν  αποφασίζεις να πας σε μια συναυλία υπάρχουν μια σειρά από λόγοι. Ένα αγαπημένο συγκρότημα επισκέπτεται την πόλη σου και δικαιολογημένα παθιάζεσαι με την ιδέα να το παρακολουθήσεις ζωντανά. Παρατηρείς όμως ότι εξίσου παθιάζονται και αυτοί που δεν θα πάνε και κραδαίνουν τους λόγους τους σαν ιερό δισκοπότηρο. Έχουμε ως βασικά μας χαρακτηριστικά και την υπερβολή και την δραματικότητα. Ας έχουμε όμως και θετική σκέψη και ας δούμε πως για κάθε αρνητικό λόγο που αγαπάμε να υπερασπιζόμαστε, υπάρχει και ένας θετικός.

1. Τους έχω ξαναδεί. Δεν πρέπει η συναυλία να λογίζεται ως μία μεγάλη λίστα,την οποία τικάρεις με τη λογική της λίστας του σούπερ μάρκετ “Αυτό το πήρα,πάμε στο επόμενο”. Είναι μορφή διασκέδασης και αν πέρασες καλά την προηγούμενη φορά, έχεις μια σχετική σιγουριά πως θα περάσεις καλά και την επόμενη.

2. Είναι μεγάλοι σε ηλικία.
Μεγάλοι σε ηλικία, σημαίνει και πολύ μεγάλη εμπειρία. Πόσες φορές οι μεγάλοι σε ηλικία, βάλανε τα γυαλιά στους μικρότερους; Αν ο καλλιτέχνης το ζει εκείνη τη στιγμή, ξεγελάει τη σωματική κόπωση και αποδίδει τα βέλτιστα. Το αγαπάνε, το ζουν ακόμα και αυτό αποδίδει. Επίσης κάθε εμφάνιση τους στη χώρα μας, μπορεί να είναι και η τελευταία. Δεν θα έχεις την ευκαιρία να τους ξαναδείς.

3. Δεν είναι όλα τα αυθεντικά μέλη.
Σε περίπτωση που κάποιο μέλος έχει φύγει από τη ζωή, οι υπόλοιποι συνεχίζουν αποτίοντας έναν άτυπο φόρο τιμής. Να το θέσω και με παράδειγμα. Πήγε κάποιος σε συναυλία των Riot V και δεν πέρασε καλά; Στην περίπτωση που απλά τα μέλη έχουν αλλάξει, επίσης δεν υπάρχει κάτι μεμπτό. Θα ήταν δηλαδή προτιμότερο να διαλυθούν; Αυτοί που μένουν πίσω, στην συντριπτική πλειοψηφία φροντίζουν να βρούνε άξιους αντικαταστάτες. Άσε που κάποιες φορές η νέα προσθήκη φέρνει νέες ιδέες και δίνει φρέσκια δυναμική.

4. Φεστιβάλ με ανόμοια συγκροτήματα.
Ναι, έχω κάτι συγκεκριμένο στο μυαλό μου. Έγινε σάλος το περασμένο καλοκαίρι επειδή θα έπαιζαν οι Disturbed μαζί με τους Anthrax. Από την άλλη βέβαια ζηλεύουμε τα φεστιβάλ του εξωτερικού. Στο φεστιβάλ του εξωτερικού όμως ο οπαδός θα φύγει από την κλειστή σκηνή που μόλις είχε παρακολουθήσει το μυσταγωγικό Show των Watain και θα πάει απευθείας στην μεγάλη ανοιχτή για να χορέψει “κυριολεκτικά” υπό τους ήχους των Korpiklaani. Στο τέλος της ημέρας θα έχει περάσει καλά και θα είναι ευγνώμων που είδα πολλά και διαφορετικά πράγματα. Δεν θα προβληματιστεί όταν μπορεί απλά να διασκεδάσει. Πάρε από το κάθε συγκρότημα, αυτό που έχει να σου δώσει.

5. Τιμή εισιτηρίου.
Δύσκολοι καιροί για τους περισσότερους εξ ημών. Ακόμη και έτσι όμως έχεις το πλεονέκτημα να γνωρίζεις αρκετούς μήνες πριν και ποιος θα έρθει και με τι τιμή. Κάνεις έναν σωστό προγραμματισμό και με μια σωστή διαχείριση μπορείς να τα καταφέρεις. Τουλάχιστον για εκεί που θες πολύ να πας.

6.
 Συναυλιακοί χώροι και διοργάνωση. Όλοι έχουμε ταλαιπωρηθεί εξαιτίας κάποιας κακής διοργάνωσης. Αλλά αυτό δε σημαίνει πως θα γίνεται κάθε φορά. Για παράδειγμα, το ότι σε κάποιον κλειστό χώρο δεν είχε σε μία συναυλία καλό ήχο, δε σημαίνει πως αυτό θα γίνεται κάθε φορά. Γίνονται προσπάθειες για καλύτερες συνθήκες χωρίς αυτό να σημαίνει πως έχουμε φτάσει στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Κρατάμε την προσπάθεια όμως καθώς και το ότι έχουν εμφανιστεί νέοι συναυλιακοί χώροι τα τελευταία χρονιά καθώς και νέες διοργανώσεις. Ο ανταγωνισμός σε αναγκάζει να γίνεσαι καλύτερος.

7. Δεν πάω ποτέ από νωρίς να παρακολουθήσω τα Support σχήματα.
Όποιο και αν είναι το αγαπημένο σου συγκρότημα, κάποτε άνοιξε μια συναυλία για κάποιο μεγαλύτερο. Δεν ξεκίνησε κανένας από ψηλά. Πολλές φορές θα έχεις λοιπόν την ευκαιρία να ακούσεις ενδιαφέροντα πράγματα από τα Support σχήματα. Σίγουρα επίσης κάποια από αυτά θα μεγαλώσουν το όνομα τους με τα χρόνια και μπορεί να γίνουν από τα αγαπημένα σου συγκροτήματα. Ωραίο να βιώνεις κάτι εν τη γενέσει του.

8. Δεν μου αρέσουν πάρα πολύ.
Η συναυλία είναι μια διαφορετική υπόθεση. Δεν είναι λίγα τα συγκροτήματα που είναι καλύτερα πάνω στο σανίδι. Εκεί θα μετρήσει και η σκηνική παρουσία, η ενέργεια, η επαφή με τον κόσμο και τόσα ακόμη. Επίσης, είναι πάντα ευχάριστο να σε εκπλήσσει κάποιος θετικά και οι αρχικά χαμηλές προσδοκίες να διαψεύδονται.

9. Setlist.
Στην εποχή μας μπορείς να ξέρεις από πριν τι ακριβώς θα ακούσεις. Χάνεται η έκπληξη εκτός και αν αποφασίσεις συνειδητά να μην γνωρίζεις. Τα συγκροτήματα με μεγάλο κατάλογο είναι δύσκολο να φτιάξουν ένα Setlist που να τους ικανοποιεί όλους. Ρεαλιστικά λοιπόν μιλώντας, δεν γίνεται ένα Setlist να ταιριάξει ακριβώς στα γούστα μας. Εξάλλου στην συντριπτική πλειοψηφία των συναυλιών, υπάρχουν πάντα τραγούδια που θα τύχουν πιο θερμής αντίδρασης από το κοινό σε σχέση με άλλα.

10. Δεν θα πάω γιατί είναι της μόδας.
Σίγουρα υπάρχουν τάσεις στην μουσική και συγκροτήματα που είτε συνειδητά είτε όχι βρίσκονται μέσα σε αυτές. Ποιος ο λόγος όμως να γινόμαστε ελιτιστές; Άσε τον άλλον να πάει επειδή είναι “θύμα της μόδας”  και πήγαινε και εσύ για τους δικούς σου ξεχωριστούς λόγους.Γκρινιάζουμε επειδή μια συναυλία δεν έχει κόσμο, να γκρινιάζουμε και επειδή έχει; Επίσης για πολλούς είναι πάτημα να έρθουν σε επαφή με τον σκληρό όχι και αυτό είναι μόνο θετικό.

11. Έρχονται οι ίδιοι και οι ίδιοι.
Υπάρχουν συγκροτήματα που με τα χρόνια έχουν αναπτύξει ιδιαίτερους δεσμούς με τη χώρα μας. Ακόμη και έτσι και στη νιοστή εν Ελλάδι συναυλία τους, θα υπάρχει πάντα κάποιος που θα τους βλέπει για πρώτη φορά. Επίσης, επειδή έχουν γνώση της κατάστασης και οι ίδιοι, φροντίζουν να ανανεώνουν τα τραγούδια τους. Δεν είναι ποτέ τυχαία αυτή η σύνδεση κοινού και συγκροτήματος. Έχουν μεσολαβήσει όμορφες στιγμές για να “χτιστεί”.

12. Δεν μου άρεσε ο τελευταίος δίσκος τους.
Η κυκλοφορία ενός δίσκου είναι μια ωραία αφορμή για να περιοδεύσει ένα συγκρότημα. Σίγουρα θα ακούσεις τραγούδια από εκεί αλλά όχι μόνο. Επίσης, το βρίσκω πολύ πιο τίμιο από τα Nostalgic Acts που περιοδεύουν μόνο με υλικό του πολύ μακρινού παρελθόντος τους. Ο καλλιτέχνης έχει ανησυχίες, τις οποίες εξωτερικεύει μέσω της μουσικής του. Όταν σου αρέσει μια μπάντα, τη στηρίζεις σε όλες της τις φάσεις.