28.4 C
Athens

Συνέντευξη με τους Circle Of Mushrooms

Published:

Last Updated on 20:40 by Nikos Nakos

Οι Circle Of Mushrooms, ένα συγκρότημα από επαρχία (Τρίκαλα) έκανε τα πρώτα της βήματα στα τέλη των ’90s. Ήταν από τις πρώτες ελληνικές μπάντες που έβαλαν το folk στοιχείο στην ακραία μουσική, παίζοντας ένα υβρίδιο black/death με φλάουτο και πλήκτρα. Με φτωχή δισκογραφία, 1 demo, 1 promo και κάποια σκόρπια singles, εμφανίζονται από το πουθενά στο φετινό Horns Up Festival.

 

– Καλημέρα παιδιά, παρακαλώ συστηθείτε στον κόσμο και πείτε μας κάποια λόγια για την δημιουργία του γκρουπ.

Φοίβος: Καλημέρα, καλησπέρα και σε περίπτωση που δε βρεθούμε, καλό βράδυ και από εμάς! Είμαστε οι Circle Of Mushrooms, ένα σχήμα που δημιουργήθηκε στις αρχές προς μέσα της δεκαετίας του 90, στην προσπάθεια μας να φτιάξουμε (στα κεφάλια μας τουλάχιστον) την πιο πρωτότυπη, φρέσκια και δημιουργική ακραία μουσική που υπάρχει! Το γκρουπ κατά την βραχύβια παραμονή του στον ενεργό εγχώριο metal χάρτη, ηχογράφησε ένα promo, ένα demo καθώς και διάσπαρτα sessions με κομμάτια που έμειναν εν τέλει στο ντουλάπι.

– Ηχογραφήσατε ένα demo, το ‘Stoned Eyes Of The Things’ το ’97. Περιγράψτε τις συνθήκες ηχογράφησης.

Φ: Η συγκεκριμένη ηχογράφηση ήταν για όλους μας η πρώτη μας κανονική επαφή με το θαυμαστό κόσμο των ηχογραφήσεων! Κατεβήκαμε Αθήνα σαν συγκρότημα για να ηχογραφήσουμε στο στούντιο των Tsopana Rave (ένα καθ’ όλα άρτιο τόσο από άποψη εξοπλισμού όσο και κατάρτισης, στούντιο) και η ανάμνηση να ακούμε απλά και μόνο το αμιξάριστο υλικό να παίζει από τα ηχεία του control room ήταν κάτι το μαγικό! Θυμάμαι βδομάδες μετά την ηχογράφηση να ακούω τη πρώτη μίξη και να αισθάνομαι πολύ περήφανος με τον εαυτό μου (μάλλον ήταν μια από τις 3 φορές που μου έχει συμβεί κάτι τέτοιο χαχαχα). Σα παίχτες βέβαια συναντήσαμε αρκετά προβλήματα (μιας και ας πούμε κομψά ότι η τεχνική μας κατάρτιση δεν ήταν το δυνατό χαρτί μας) όμως η περίσσεια μεταεφηβικού πάθους έφτανε με το παραπάνω  να καλύψει τα οποία θέματα.

– Το καινοτόμο της υπόθεσης ήταν η χρήση του φλάουτου και έτσι το demo κατάφερε και απέσπασε το ‘βραβείο’ demo του μήνα στο Metal Hammer. Τι αντίκτυπο είχε αυτό στο συγκρότημα?

Φ: Όπως φάνηκε όχι αρκετό ώστε να συνεχίσει χαχαχαχα. Η αλήθεια ήταν πως λάβαμε πολλά γράμματα χάρη σε αυτή τη κριτική, πράγμα από μόνο του μαγικό! Ξέρεις τότε δεν είχαμε ίντερνετ και τη στύβαμε την πέτρα μπλα μπλα μπλα μπλα, αλλά όντως η διαπίστωση πως υπήρχε ένας αριθμός ανθρώπων εκεί έξω, μακριά από τη δική μας φούσκα, ο οποίος έδειχνε πραγματικό ενδιαφέρον γι αυτό που κάναμε, ήταν κάτι το πολύ όμορφο.

– Ακολούθησε και ένα promo το 1999. Μετά τι επακολούθησε και δεν είχε συνέχεια το όλο ‘εγχείρημα’ του γκρουπ.

Φ: Οι κλασσικές ελληνικές παθογένειες ( στρατός, σπουδές, δουλειές κτλ κτλ) καθώς και μια έμφυτη τάση για αναβλητικότητα. Η μπάντα αποτέλεσε ένα όχημα πρώτα από όλα για να κάνουμε όμορφα και δημιουργικά πράγματα σαν έφηβοι, χωρίς όμως ταυτόχρονα να διαθέτουμε τη παραμικρή ροπή προς τον όποιο “απαιτούμενο” επαγγελματισμό για την ορθή λειτουργία μιας μπάντας. Έτσι, όταν τραβήξαμε διαφορετικά ξεχαρβαλωμένα μονοπάτια στο βουνό της ζωής το όλο project έμεινε στον πάγο.

Θωμάς: Στην περίπτωσή μου και του Αποστόλη προσθέστε και την οικογένεια . Το γκρουπ μπορεί πάντως να είχε ”παγώσει ,αλλά κατ εμέ δεν είχε ποτέ λήξει. Δυο τρείς φορές κάθε χρόνο θα παίζαμε μαζί και πολλές απ αυτές τις συναντήσεις , είναι ουσιαστικά οι ιδέες που θα ακούσετε στο λάηβ.

– Είχατε δώσει και κάποιες συναυλίες τότε. Πώς ήταν η εμπειρία?

Φ: Οι συναυλίες τότε είχαν συλλογικά ανάμεικτα συναισθήματα για τη μπάντα. Ενθουσιασμός πώρωση και το αίμα να βράζει από τη μια, από την άλλη σωματική καταπόνηση (λόγω έλλειψη τεχνικής) άγχος και έκδηλες trve black metal τάσεις εσωστρέφειας.

– Επειδή κάποιοι από το γκρουπ συνεχίσατε να ασχολείστε τα επόμενα χρόνια με τη μουσική, ποιες οι διαφορές του τότε με το τώρα?

Φ: Αααααχ οι παλιές καλές μέρες, τότε που κοιμόμασταν σε ένα κουτί από παπούτσια μέσα στο βόθρο, δουλεύαμε 27 ώρες τη μέρα και μετά τη δουλειά ο πατέρας μας τεμάχιζε… Νομίζω πάντως, για να απαντήσω στην ερώτηση σου πως όλα είναι διαφορετικά ενώ ταυτόχρονα τίποτα δε φαίνεται να έχει αλλάξει πραγματικά.

– Αρκετά χρόνια μετά, το 2020, εμφανίστηκε από το πουθενά το ‘Ep ‘The Wonky Mountain Path’, αλλά σε εντελώς διαφορετικό ύφος. Ακούγοντάς σας αρκετοί εξεπλάγησαν, καθώς δεν άκουσαν το death/black που υπήρχε στη δουλειά σας έως τότε, αλλά μόνο το folk στοιχείο. Γιατί αυτό?

Φ: Αναρωτιέμαι πόσοι άραγες να είναι αυτοί που εξεπλάγησαν συνολικά χαχαχαχα. Όσον αφορά το “νέο” υλικό με το σαφέστατα φολκ (η μπορεί και φολς) ύφος του, αφενός έχει να κάνει με τον πυρήνα της μουσικής μας που διέθετε πάντα ένα τέτοιο πρόσημο. Αφετέρου μεγάλο ρόλο έπαιξε και το γεγονός ότι τα παιδιά ηχογράφησαν το EP μέσα σε μια μέρα, αξιοποιώντας όλα τα υπάρχοντα μέσα που είχαν τη στιγμή εκείνη στη διάθεσή τους, πράγμα που οδήγησε στη δημιουργία ακουστικών συνθέσεων. Ίσως επίσης φταίει και το ότι είμαστε αρκετά γέροι πλέον και δε μπορούμε την πολύ φασαρία!

Θ: Δεν είχαμε ούτε όργανα ούτε χώρο για ντεθ μπλάκ γουατέβα. Στο μέλλον θα ηχογραφήσουμε με μέταλ ήχο αλλά όλα αυτά τα χρόνια παίζαμε ακουστικά.

– Και φτάνουμε στο 2024 και στην εμφάνισή σας στο φετινό Horns Up Festival, σε κανονική αλλά και ακουστική μορφή. Πως προέκυψε όλο αυτό και πως νοιώθετε που θα ξανανεβείτε στη σκηνή?

Θ: Στό λάηβ θα ακούσετε ακουστικές, ορχηστρικές εκδοχές των κομματιών μας. Προσωπικά είμαι πολύ περίεργος και ανυπόμονος για την συναυλία. Είναι και σαν μέρος μιας ‘επανεκκίνησης’ των C.o.m. στην ζωή μου.

Φ: Η όλη ιδέα προέκυψε ,αν θυμάμαι καλά, μετά από τη παρότρυνση του Χρήστου, διοργανωτή του Horns Up, ο οποίος κατάφερε να μας ξεσηκώσει και πολύ καλά έκανε! Και μόνο η ιδέα ότι θα ξαναβρεθούμε μαζί στη σκηνή μετά από παραπάνω από 25 χρόνια είναι συνάμα συναρπαστική και λίιιιγο στρεσσογονα! Ειλικρινά πάντως είναι μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να βρεθούμε και να κάνουμε κάτι δημιουργικό όλοι μαζί. Όσο μεγαλώνεις, κάτι τέτοιες αφορμές λειτουργούν ως ανακουφιστική βαλβίδα από την πίεση της γκρίζας και καταθλιψολάγνας καθημερινότητας, ενώ παράλληλα μας δίνει τη δυνατότητα με αφορμή το event, να κάνουμε παρέα σα παλιά το 94!

– Στο live λογικά θα ακούσουμε όλη την δισκογραφία σας. Υπάρχει καινούριο υλικό?

Φ: Αν παίζαμε μόνο όλη τη δισκογραφία μας το σετ με το ζόρι θα έφτανε τα 15 λεπτά χαχαχαχαχα! Θα παίξουμε διάφορα κομμάτια που εχουν δημιουργηθεί κατά τη διάρκεια αυτών των ετών  της μουσικής χειμερίας νάρκης της μπάντας. Όσον αφορά για το καινούργιο υλικό, ας πούμε οτι υπάρχουν διάφορες ιδέες σε εκκρεμότητα που περιμένουν να μετουσιωθούν σε κομμάτια.

– Υπάρχουν σχέδια για κάποια μελλοντική σας κυκλοφορία, κάποια ακόμα live?

Φ: Κάτι θα κάνουμε, βέβαια με το δικό μας συλλογικό pacing (ο τίτλος Snail Wardance από το Stoned Eyes Of The Things demo εν τέλει είναι άκρως αντιπροσωπευτικός!). Ευελπιστώ οι εμφανίσεις αυτές να αποτελέσουν ένα εφαλτήριο για νέες μουσικές περιπέτειες και αναζητήσεις.

Θ: Υπάρχουν πολλές ιδέες, πολύ υλικό αλλά το πότε και το πώς, είναι αβέβαιο.

– Ευχαριστούμε πολύ για το χρόνο σας, τα τελευταία λόγια δικά σας.

Φ: Εμείς ευχαριστούμε για το αναπάντεχα θερμό ενδιαφέρον! Τα λέμε από κοντά στο Horn’s Up!

Θ: Όπως τα ΄πε ο Φόιβος! Σάην όν!

Related articles

spot_img

Recent articles

spot_img