Η συναυλία των Rotting Christ το Σάββατο στα Ιωάννινα ήταν άψογη, γεμάτη παλμό και ένταση, ενώ είχε και τη μορφή διαμαρτυρίας, με την ελληνική σκηνή ενωμένη όσο σχεδόν ποτέ. Φυσικά είχε προηγηθεί η αναβολή και αλλαγή χώρου της συναυλίας στην Πάτρα, που ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων. Από τα πάμπολλα μηνύματα, mail και κείμενα που μας στείλατε διαλέξαμε δυο, που δίνουν τροφή για σκέψη, χωρίς απαραίτητα να συμφωνούμε με αυτά, τουλάχιστον όχι σε όλα.

 

Η συναυλία των Rotting Christ και η μεσαιωνική στενομυαλιά

του Αντώνη Κουμιώτη

https://slpress.gr/politismos/i-synaylia-ton-rotting-christ-kai-i-mesaioniki-stenomyalia/

Ότι εν έτει 2019 στην Ελλάδα θα ζούσαμε την ακύρωση της συναυλίας ενός μουσικού συγκροτήματος, που ενεργεί για περισσότερα από 30 χρόνια στα μήκη και στα πλάτη ολάκερης της οικουμένης, δεν θα μπορούσαμε -είναι η αλήθεια- καν να το διανοηθούμε. Πόσο μάλλον σε μία πόλη όπως η Πάτρα, ο κορμός της κοινωνίας της οποίας διακατέχεται από εξαιρετικά κοινωνικοπολιτικά αντανακλαστικά.

Και επειδή σκοπός αυτών εδώ των αράδων δεν είναι η πόλωση ή η πόρωση, την οποία δυστυχώς συνειδητά φιλοτεχνούν με κάθε αφορμή τα άκρα, εμείς θα δεχτούμε καλόπιστα τον ισχυρισμό της Δημοτικής Αρχής, ότι δηλαδή στον χώρο διεξαγωγής που είχε ενοικιάσει η διοργανώτρια της συναυλίας εταιρεία και ανήκει στον Δήμο Πατρέων, υπήρξε πράγματι βλάβη.

Από την βλάβη όμως σε έναν χώρο διεξαγωγής, μέχρι την βλάβη στον ίδιο τον κοινωνικό ιστό μιας πόλης και κατ’ επέκταση μιας χώρας, η οποία τα τελευταία πολλά έτη μαστίζεται από ελλείμματα, υπάρχει τεράστια διαφορά. Και αναφέρομαι βεβαίως σε βλάβη, διότι στον απόηχο των δημοσιευμάτων γύρω από την ακύρωση της συναυλίας των Rotting Christ στην Πάτρα, το γάλα χύθηκε από την καρδάρα. Μαζί με αυτό βρήκαν την ευκαιρία να ξεράσουν όλη τους την μισαλλοδοξία και τα κόμπλεξ, ένα τσούρμο άσχετοι άνθρωποι, που σε άλλες εποχές ενδεχομένως να είχαν τον ρόλο των χειροκροτητών μπροστά στην πυρά!

Ποιοι είναι οι Rotting Christ

Και επειδή η πλειονότητα του κόσμου δεν είναι υποχρεωμένη να γνωρίζει ποιοί είναι οι Rotting Christ, ούτε και τι πρεσβεύουν, πράγμα βεβαίως στο οποίο ποντάρουν όλοι όσοι έσπευσαν να εκφραστούν εναντίον τους, ας δούμε ποιοι πραγματικά είναι. Πρόκειται για το μουσικό συγκρότημα των αδερφών Τόλη, του Σάκη και του Θέμη, δυο παιδιών της διπλανής πόρτας.

Ξεκίνησαν από ένα υπόγειο των Εξαρχείων πίσω στην φανταχτερή για το κατεστημένο πολιτικό οικοδόμημα της δεκαετίας του ’80, δημιουργώντας τον δικό τους ήχο και διαδίδοντας την δική τους -μέσω της μουσικής- ελεύθερη έκφραση. Έφτασαν 30 χρόνια μετά στο σημείο να έχουν ξεπεράσει τις 1.500 συναυλίες, παίζοντας σε όλες τις ηπείρους, μπροστά σε εκατομμύρια ανθρώπους, παραμένοντας μέχρι και σήμερα ασυμβίβαστοι.

Και στην περίπτωσή τους η έννοια της αντισυμβατικότητας, δεν λέγεται ούτε γράφεται, απλά για να εντυπωσιάσει ή για να φορεθεί ως προεκλογικό κοστούμι. Παίρνει την αξία της μέσα από την σκληρή δουλειά και την παγκόσμια αναγνώριση, που κάνει τους Rotting Christ να εμφανίζονται στην Ελλάδα απλά για την ιδέα και όχι για τα πενιχρά έσοδα που μπορεί να τους προσφέρει. Αυτό επιβεβαιώνεται εάν αναλογισθεί κανείς τις επί σειρά ετών περιοδείες τους και το μέγεθος ενός συγκροτήματος που συμμετέχει στα μεγαλύτερα μουσικά φεστιβάλ της υφηλίου.

Όσο για το όνομά τους, για το οποίο έγινε τόσος λόγος; Όποιος έχει ακούσει την μουσική τους και διαβάσει τους στίχους τους, αντιλαμβάνεται εύκολα ότι πρόκειται για ένα μουσικό σύνολο, το οποίο, μέσω του στίχου του, αντιτίθεται σε οτιδήποτε εμπορευματοποιεί ή εκμεταλλεύεται την ανθρώπινη υπόσταση, ανεξάρτητα εάν πρόκειται για πολιτικούς οργανισμούς, θρησκείες ή τραπεζικά ιδρύματα.

Τα ιερά και όσια

Και φτάνουμε στο συμβάν. Τα όσα συνέβησαν θα είχαν διαφορετικό νόημα και φυσικά πρόσημο, εάν αφορούσαν σε κάτι πρωτοφανές ή πρωτόγνωρο. Οι Rotting Christ όμως δεν παίζουν για πρώτη φορά στην Πάτρα, ούτε για δεύτερη, ούτε για τρίτη. Παίζουν πολλά περισσότερα χρόνια απ’ αυτά που προσμετρούν στα κόμματά τους οι ντόπιοι κομματάρχες όλων των χρωματικών αποχρώσεων. Κάποιοι λοιπόν από αυτούς του κομματάρχες έσπευσαν ξαφνικά να υπερασπιστούν τα ιερά και τα όσια μιας πόλης, η οποία δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ταυτόχρονα εισπράττει έσοδα εδώ και δεκαετίες από το θεσμοθετημένο καρναβάλι.

Αλήθεια, γι’ αυτό οι όποιοι δήθεν θρησκευόμενοι εξέδωσαν ποτέ κάποια ανακοίνωση; Όχι, αφενός γιατί θα έρχονταν αντιμέτωποι με τα συμφέροντα της πόλης, αφετέρου γιατί πολύ απλά θα γελούσε η οικουμένη. Αυτό ακριβώς συμβαίνει και τις τελευταίες ώρες, αφότου πληροφορήθηκε την ακύρωση της εν λόγω συναυλίας. Οικουμενική εν ολίγοις η ξεφτίλα μας δια του παγκόσμιου μουσικού Τύπου.

Εν κατακλείδι αυτές οι γραμμές δεν θα είχαν κανένα απολύτως νόημα εάν η ακύρωση αυτής καθ’ αυτής της συναυλίας δεν είχε λάβει τη δημοσιότητα, την οποία καλώς έλαβε, για να κατανοήσουμε όλοι μας ότι χρειάζεται πολύ περισσότερη δουλειά απ’ αυτήν που θεωρούμε ότι χρειάζεται, ώστε αυτή η χώρα να βγει στο ξέφωτο. Βλέπετε, δεν αρκούν οι δηλώσεις και οι χοροεσπερίδες για τον εορτασμό της μεταμνημονιακής μας κατάντιας, ούτε βεβαίως αρκούν τα 10ετή ομόλογα ή η έξοδος στις αγορές για να μας συνεφέρουν, γιατί πολύ απλά εν τοις πράγμασι παραμένουμε κολλημένοι στο παρελθόν του μέλλοντός μας.

Δυστυχώς, η Ελλάδα ούτε προχώρησε, ούτε εκσυγχρονίστηκε, όπως υποστήριζαν τα πολιτικά σλόγκαν της εποχής. Απλώς για λίγα χρόνια έζησε το καταναλωτικό «όνειρο», με μπόλικη δόση βλαχο-life & style, σπάσιμο πιάτων στο γνωστό-άγνωστο μπουζουκτσίδικο «Τα Χρυσά Παλούκια» της αιματοβαμμένης Εθνικής Οδού. Και εν τέλει, βουλιαγμένη στην ανυποληψία της κλεπτοκρατίας χρεοκόπησε και παραδόθηκε στους μεταμοντέρνους αποικιοκράτες της, όπως σωστά έχει επισημάνει ο Σταύρος Λυγερός.

Φύκια για μεταξωτές κορδέλες

Σε μια χώρα λοιπόν που προσμετρά ελλείμματα ετών στην Παιδεία, στην Υγεία, στην Κοινωνική Πρόνοια, στην Ασφάλιση, στα Εργατικά Δικαιώματα, στον Τουρισμό ακόμα – ακόμα και στον Πολιτισμό, κανείς δεν περιμένει να σεβαστεί τους Rotting Christ, τουλάχιστον ως ένα μουσικό συγκρότημα, όπου μαζί και με άλλα, τα οποία δεν γνωρίζει, παράγει και εξάγει, σε μία χώρα που και δεν παράγει και δεν εξάγει τίποτα, παρά μόνον πολιτικά φρικιά, τα οποία ενταγμένα σε σάπια κόμματα, υπηρετούν ένα επίσης σαπισμένο πολιτικό σύστημα και πουλούν φύκια για μεταξωτές κορδέλες στον ΛΑουτζίκΟ.

H δήμαρχος της νορβηγικής πόλης Bergen ποζάρει με το ελληνικό συγκρότημα.

Την ίδια στιγμή που συμβαίνουν αυτά στην Ελλάδα, το συγκεκριμένο συγκρότημα επισκέφθηκε στο καμαρίνι του στην πόλη Bergen της Νορβηγίας, η πρώτη πολίτης και Δήμαρχος της πόλης!

Υ.Γ.: Προφητικό το τελευταίο album του συγκροτήματος, στο πλαίσιο μάλιστα του οποίου περιοδεύει, φέροντας τον τίτλο «The Heretics». Αναφέρεται ακριβώς σ’ αυτό που έμελλε να ζήσουν στην ίδια του τη χώρα. Βολταίρος, Έντκαρ Άλαν Πόε, Τόμας Πέιν, Νίκος Καζαντζάκης και άλλα πραγματικά ελεύθερα πνεύματα του χθες, του σήμερα και του αύριο, συνυπάρχουν ως αναφορές στον δίσκο. Αιρετικό; Ποιος ορίζει άραγε την έννοια; Μήπως κι όσοι υποστηρίζουμε μια εναλλακτική πολιτική και οικονομική πρακτική, αιρετικοί δεν είμαστε για το ευρωιερατείο των Βρυξελλών;

Ο Αντώνης Κουμιώτης, πέραν των δημοσιογραφικών εκπομπών κοινωνικοπολιτικού περιεχομένου, τα τελευταία 22 χρόνια παρουσιάζει και την μουσική εκπομπή Golden Rules στο Radio Marconi 96,1 F.M.

Αλληλεγγύη στους Rotting Christ – θάνατος στον φασισμό

Είναι γνωστό ότι τα βοθρολύματα πριν συγκεντρωθούν στον ίδιο χώρο κυκλοφορούν σε υπόγεια συγκοινωνούντα δίκτυα. Αυτό ακριβώς συμβαίνει και με ανθρωπόμορφα βοθρολύματα όπως οι θρησκόληπτοι φασίστες. Αυτές τις μέρες λοιπόν, εθνικισμός και χριστιανικός σκοταδισμός ενώνουν ξανά τις δυνάμεις τους σε άλλο ένα σόου που δεν μπορεί να μείνει αναπάντητο από τη metal κοινότητα.

Δεν μας έφτανε η εθνικιστική παράκρουση για τη μακεδονία και τους ηλίθιους –πλην επικίνδυνους- που την είδαν απόγονοι του μεγαλέξανδρου, τώρα έχουμε και την επανεμφάνιση της σκοταδιστικής λογοκρισίας ενάντια στη metal κοινότητα. Μετά από τόσα χρόνια αποχαύνωσης από τα ριάλιτι και τα σκυλοτράγουδα που αποτελούν τον πραγματικό πολιτισμό τους, οι εθνικιστές της χώρας μας είπαν να σπάσουν λίγο την ανία της σάπιας καθημερινότητάς τους, βαφτίζοντας τη μακεδονία «μία και ελληνική». Και αφού η μπόχα από τα φασιστικά σόου τους είναι ακόμα φρέσκια, είπαν να συνεχίσουν το έργο τους απέναντι σε οτιδήποτε μη ελληνορθόδοξο με τις ευλογίες της Εκκλησίας ΑΕ.

Έτσι, τις τελευταίες μέρες οργανωμένοι φασίστες και εκκλησία διεξήγαγαν κοινή καμπάνια ενάντια στους Rotting Christ και τη metal κοινότητα συνολικά, καταφέρνοντας να πείσουν τον δήμο Πάτρας να μην επιτρέψει τη συναυλία της μπάντας σε δημοτική αίθουσα της πόλης. Ποιος θα το΄ λεγε ότι μετά από τρεις περήφανα βλάσφημες δεκαετίες ύπαρξης, οι Rotting Christ μπαίνουν και πάλι στο στόχαστρο φασιστών και παπαδαριού σε ένα νέο maleusmaleficarum ενάντια στη σύγχρονη «μαγική τέχνη» όπως έλεγαν οι ιεροεξεταστές δολοφόνοι. Όλα αυτά τις ίδιες μέρες που φασίστες του Ιερού Λόχου διακόπτουν θεατρική παράσταση στη Θεσσαλονίκη γιατί τους έθιξε τα θεία, ενώ στη Νέα Ζηλανδία «τουρκοφάγος» φασίστας που δήλωνε ότι «πρέπει να πάρουμε την Πόλη» εκτελεί εν ψυχρώ 49 ανθρώπους σε τεμένη της πόλης Christchurch.

Στην πρώτη γραμμή της τραγελαφικής καμπάνιας (ποιοι άλλοι;) οι ρουφιάνοι της Χρυσής Αυγής που μέσω του υποψηφίου τους στην Πάτρα (έναν καραγκιόζη ονόματι Ανδρέας Νικολακόπουλος) αναλαμβάνουν την ευθύνη της παρεμπόδισης της συναυλίας από κοινού με την Μητρόπολη Πατρών. Όπως αναφέρουν «Στις 15/03/2019 είχε προγραμματιστεί συναυλία του συγκροτήματος Rotting Christ (“ΣΑΠΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΣ”) με άδεια του Δήμου Πατρέων στον πολυχώρο «Αίγλη» της VESO MARE. Η άμεση αντίδρασή μας ήταν να προσέλθουμε στην Ι.Μ. Πατρών και να ενημερώσουμε τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Πατρών κο Χρυσόστομο ζητώντας την παρέμβασή του ώστε να ματαιωθεί η συγκεκριμένη συναυλία. Εν συνεχεία μεταβήκαμε στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Πατρών, όπου κάναμε έγγραφη καταγγελία, αναφέροντας ότι η εκδήλωση αυτή που επιπροσθέτως η πραγματοποίησή της συμπίπτει και με την έναρξη της Σαρακοστής, προσβάλει την Ορθόδοξη Πίστη μας. Καλέσαμε τον κο Εισαγγελέα να ενεργήσει σύμφωνα με τον νόμο. Η παρέμβαση μας άπτεται της προσβολής του ονόματος του Ιησού Χριστού, που χρησιμοποιείται και βεβηλώνεται από το συγκεκριμένο συγκρότημα και δεν πρόκειται να αποτελέσει για εμάς πεδίο κομματικής εκμετάλλευσης».

Οι φασίστες και οι θρησκόληπτοι είναι εχθροί της ελεύθερης έκφρασης και της καλλιτεχνικής δημιουργίας που αμφισβητεί τον κυρίαρχο λόγο, την εξουσία, την καταπίεση και υιοθετεί την εκφραστική ακρότητα για να διαταράξει την πολιτικά ακίνδυνη νηνεμία της μαζικής καταναλωτικής κουλτούρας. Οι φασίστες και οι θρησκόληπτοι είναι εχθροί της metal κοινότητας γιατί στέκονται ενάντια σε ό,τι την γέννησε: στην εργατική τάξη, στη διαφορετικότητα, στον αγώνα για ελευθερία. Είναι γέννημα θρέμμα της κρατικής εξουσίας, της φαντασιακής κοινότητας του έθνους και σύμμαχοι των κεφαλαιοκρατών. Οι φασίστες ονειρεύονται μια κοινωνία ομοιογένειας και πειθαρχίας. Θέλουν μια νεολαία να στέκεται σούζα στους καραβανάδες και να χαίρεται με στολές και παρελάσεις. Μια νεολαία έτοιμη να θυσιαστεί για το κράτος και την αστική του τάξη, για αυτό δηλαδή που κάθε λογής πατριωτοχριστιανοδημοκράτες ονομάζουν «εθνικό συμφέρον».

To metal όμως δεν αναγνωρίζει εθνικά σύνορα. Ακούγεται στα πέρατα της γης από καταπιεσμένους και καταπιεσμένες ανεξάρτητα από την εθνοτική τους καταγωγή. Γυρνάει την πλάτη στα παραμύθια της φυλετικής καθαρότητας και της εθνικής ανωτερότητας. Το metal ταξιδεύει από χώρα σε χώρα μαζί με τις περιοδείες των σχημάτων του, μεταναστεύει όπως οι μουσικοί του και μπαίνει στο στόχαστρο των αρχών όπως οι κοινότητές του. Ξέρουμε καλά τους εχθρούς μας: τους δολοφόνους της αστυνομίας, τους εγκληματίες φασίστες, τους έμμισθους σκοταδιστές της οργανωμένης θρησκείας.

Για όλους τους παραπάνω λόγους, ως μεταλλάδες, ως αντιφασίστες, ως κομμάτι της εργατικής τάξης, στεκόμαστε απέναντι σε κάθε εθνικιστή χριστιανοταλιμπάν που προσπαθεί να μετατρέψει την κοινωνία σε ποίμνιο μαγεμένο από θρησκευτικά και εθνικιστικά παραμύθια. Στέλνουμε μια υψωμένη γροθιά στους Rotting Christ και την metal κοινότητα της Πάτρας και όλης της χώρας. Χρυσαυγίτες, μητροπολίτες και εθνικιστές κάθε είδους, πίσω στους υπονόμους σας. Αλλιώς θα σας βάλουμε εμείς.

Up the horns, Smash fascism

Πρωτοβουλία μεταλλάδων από το Ηράκλειο Κρήτης