Είδος: Black Metal/Avant-garde
Χώρα: Αυστρία
Εταιρεία: Avantgarde Music
Έτος: 2018

Οι ABIGOR είναι η κλασική περίπτωση ενός καλλιτέχνη που ενώ χαίρει της εκτιμήσεώς μου, είναι πολύ σπάνιες οι φορές που θα βάλω να ακούσω κάτι δικό τους. Κι αν τελικά το κάνω, θα προτιμήσω κάτι από το 90’s υλικό τους -και κυρίως το ‘Orkblut – The Retaliation’, το EP που κυκλοφόρησε το 1995- χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν εκτιμώ και τις μεταγενέστερες δουλειές τους· το ‘Leytmotif Luzifer (The 7 Temptations of Man)’, μάλιστα, μου είχε αρέσει αρκετά.

Όσον αφορά το ‘Höllenzwang (Chronicles of Perdition)’, η δέκατη κατά σειρά κυκλοφορία των Αυστριακών είναι αρκετά πειραματική παικτικά -πολύ περισσότερο από τον προκάτοχό του- τόσο ώστε να ξεφεύγει αρκετές φορές από το black metal ύφος, και παρότι ξεκινά φιλόδοξα στη συνέχεια κάνει μια κοιλιά, για να κορυφωθεί ξανά στο φινάλε. Το αλλόκοτο στην όλη υπόθεση είναι πως ακούγοντάς το με κυριέψε ένα έντονα επικό, πολεμικό συναίσθημα, πράγμα ολίγον τι ανεξήγητο, αφού μουσικά βαδίζει σε περισσότερο μυστηριώδη και σκοτεινά μονοπάτια. Οι ιδέες όσον αφορά τη σύνθεση είναι κατά κύριο λόγο καλές, όμως αυτό που με χάλασε αρκετά είναι ο ήχος στις κιθάρες, αφού παρά τον ωραίο όγκο είναι «άψυχος»· μου έβγαλε περισσότερο μια έντονη ψηφιακούρα και όχι την απαραίτητη «γλύκα» μιας lead κιθάρας που θα ταίριαζε με την συνολική παραγωγή του δίσκου.

Το κομμάτι στο οποίο θέλω να σταθώ είναι τα καταπληκτικά φωνητικά του Silenius των Summoning, ο οποίος για μια ακόμη φορά δίνει ρεσιτάλ πίσω από το μικρόφωνο των Abigor, πότε ουρλιάζοντας γεμάτος απέχθεια και μίσος και πότε βγάζοντας έναν πιο φαρμακερό χαρακτήρα, λες και ξερνάει χολή. Αν ο ήχος στις κιθάρες είναι η Αχίλλειος πτέρνα του δίσκου, τα φωνητικά είναι το δυνατό χαρτί· η έξτρα ώθηση που χρειάζεται ώστε το τελικό αποτέλεσμα να παρουσιάζει εν τέλει κάποιο ενδιαφέρον.

Στο σύνολό του, το ‘Höllenzwang (Chronicles of Perdition)’ είναι μια κυκλοφορία που θα τη χαρακτήριζα από μέτρια έως καλή, δυστυχώς όμως δεν μπορεί επουδενί να φτάσει -τουλάχιστον- στα επίπεδα του ‘Leytmotif Luzifer (The 7 Temptations of Man)’, όπως ήλπιζαν αρκετοί.

4/6