Είδος: Folk/Black Metal
Χώρα: Ελλάδα
Εταιρεία: vinylstore.gr
Κυκλοφορία: 2022

Η έκφραση «είναι κάτι παραπάνω από μουσική», έχει ακουστεί τόσες φορές που θεωρείται κλισέ. Στην περίπτωση όμως των Aherusia, αποτελεί μονόδρομο το να ακουστεί μία ακόμη φορά. Μιλάμε για το συγκρότημα που στην προηγούμενη του κυκλοφορία «Nostos – An Answer (?), διασκεύασε παραδοσιακά τραγούδια, προσαρμόζοντας τα στον ήχο του. Είναι αυτοί που στο πλαίσιο της προώθησης του «Prometheus: Seven Principles of How to Be Invicible», ανέβασαν θεατρική παράσταση, βασισμένη στο στιχουργικό περιεχόμενο του δίσκου, δίνοντας μια πιο ευρεία προσέγγιση της Τέχνης. Είναι αυτοί που αντιλαμβάνονται την οικουμενικότητα της γλώσσας μας και πως οι αρχαίες διδαχές της φιλοσοφίας και της μυθολογίας, βρίσκουν κοινωνικό έρεισμα στο σήμερα. Και για να μην αφήνουμε απέξω τη μουσική αυτή καθαυτή, το συγκρότημα είναι δεκτικό στην εξέλιξη του ήχου του και στους πειραματισμούς, όσο λίγα στο χώρο.
Στο «Bacchus – Epiphanies of the Crazy God» υπάρχει μια ακόμη μεγαλύτερη διάθεση να προσεγγίσουν το folk στοιχείο ενώ ταυτόχρονα το black metal υπόβαθρο παραμένει αλλά πλέον όχι σε πρωταγωνιστικό ρόλο. Σίγουρα όμως υπάρχει σαν ιδέα, μέσα από την εξέλιξη και την μη ύπαρξη στεγανών. Τα brutal φωνητικά έχουν υποχωρήσει ενώ αυτή τη φορά υπάρχουν και γυναικεία φωνητικά. Οι μελωδίες έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο ενώ και τα χορωδιακά μέρη είναι εντονότερα από ποτέ. Οι ρυθμοί είναι διθυραμβικοί και εκστατικοί, ταιριάζοντας άρρηκτα με το στιχουργικό περιεχόμενο. Ρυθμικές ακολουθίες, συμβαδίζουν με μελωδίες και αυτή η συνύπαρξη δημιουργεί μια νέα μελωδία που όμως έχει ξεκάθαρη ηχητική ταυτότητα. Αυτή τη φορά το συγκρότημα δεν έχει κάποια πολύ μεγάλη σύνθεση σε διάρκεια και αυτό δημιουργεί μια μεγαλύτερη αμεσότητα.
Είναι κρίμα να περιοριστεί κανείς στα πεπραγμένα του Βάκχου την περίοδο εκείνη και να μη δει το συμβολισμό στο σήμερα. Σύμφωνα με το συγκρότημα, απευθύνεται στον κάθε άνθρωπο που ξεκινά την επανάσταση στα μικρά πράγματα και τηρεί αυτή την πορεία δίχως να υπολογίζει το συμφέρον ή το κόστος. Είναι ο ήρωας που τόσο πολύ έχουμε σήμερα ανάγκη. Ο ήρωας που είναι τόσο μόνος από τις επιλογές του, αυτός που μπορεί να σφυρηλατήσει ο καθένας μέσα του για να αλλάξουμε κάτι στην κοινωνία μας.
Οι στίχοι είναι εξολοκλήρου δοσμένοι στην ελληνιστική κοινή, μία διάλεκτο που κάποτε υπήρξε οικουμενική όπως και τα νοήματα που μετέδωσε την εποχή εκείνη. Οικουμενικό και επίκαιρο είναι και σήμερα το μήνυμα που θέλει να μεταδώσει το συγκρότημα. Η αλεξανδρινή κοινή, εντυπωσιάζει με την μουσικότητα της και ντύνει με μεγαλοπρέπεια τις μουσικές ανησυχίες του συγκροτήματος. Όπως και στο «Promotheus» έδωσαν μια δεύτερη εκδοχή του δίσκου με instrumental μορφή, έτσι και στο «Bacchus» υπάρχει μια δεύτερη εκδοχή, μόνο με ¨καθαρά» φωνητικά. Πιθανολογώ πως αυτό γίνεται για να ακουστεί από μεγαλύτερα μερίδα ακροατών, κάτι που είναι απόλυτα θεμιτό.

Με τον νέο δίσκο οι Aherusia εξερευνούν νέα μουσικά μονοπάτια και πιθανόν ανοίγουν ένα καινούργιο μουσικό κεφάλαιο για αυτούς. Όπως όμως είπα και στην αρχή, είναι κάτι παραπάνω από μουσική και επαφίεται στον ακροατή πόσο θέλει να εμβαθύνει. Βάζουμε το νέο δίσκο να παίζει, διαβάζουμε τους στίχους και ελπίζουμε να παιχτεί τόσο σε μουσική όσο και σε θεατρική σκηνή.