English
Genre: Thrash/Heavy
Country: Canada
Label: Silver Lining Music
Year: 2020
Είναι πολύ εύκολο να γράψεις την κριτική σε ένα άλμπουμ των Annihilator. Κάνεις κλικ στο αρχείο “Κριτικές” στην επιφάνεια εργασίας του υπολογιστή σου και επιλέγεις την κριτική της προηγούμενης δουλειάς των Annihilator. Για παράδειγμα βρήκα το κείμενό μου για το “For the Demented” και θα μπορούσα εύκολα να αλλάξω μερικούς τίτλους τραγουδιών και η δουλειά μου θα τελείωνε εκεί. Υποθέτω ότι ο Waters κάνει κάτι τέτοιο με τα riffs ή τους στίχους … αλλά σίγουρα την αγαπώ πραγματικά αυτή τη μπάντα και της έδωσα άλλη μια ευκαιρία να με εκπλήσσει. Αλλά δεν ένιωσα καμία έκπληξη … Για άλλη μια φορά οι κιθάρες ήταν εκπληκτικές. Τα σόλο είναι εντυπωσιακά και θα σε κάνουν να θέλεις να σπάσεις το λαιμό σου από το κοπάνημα, ενώ κάνεις air-guitar σαν έφηβος. Ωστόσο, οι συνθέσεις είναι πάλι στο σύνολό τους μάλλον αδύναμες ή πιο σωστά όσο δυνατές είναι οι κιθάρες. Δεν θέλω να πω περισσότερα για τους στίχους που είναι σχεδόν αφελείς, αν δεν είναι ανόητοι … Οι φωνητικές γραμμές είναι πολύ καλές και γνωρίζω ότι οι περισσότεροι δεν εκτιμούν τη φωνή του Waters, αλλά την προτιμώ πολύ περισσότερο από του Padden που ήταν σίγουρα κάτι περισσότερο από απαίσιος! Το “Ballistic, Sadistic” είναι το καλύτερο άλμπουμ του συγκροτήματος από το “Schizo Deluxe” του 2005, αλλά υποθέτω ότι αυτή η δήλωση είναι στην πραγματικότητα η ξεγύμνωση του πόσο αδύναμη ήταν η δισκογραφία τους όλα αυτά τα χρόνια όταν αναμιγνύονταν επαναλαμβανόμενες ιδέες με 3 ή 4 πραγματικά σπουδαία τραγούδια σε κάθε άλμπουμ που στην πραγματικότητα ήταν μια συλλογή σόλο που σκότωναν και ξαναζεσταμένου φαγητού … Ο Waters είναι αναμφισβήτητα ένας πολύ ταλαντούχος κιθαρίστας, αλλά τα lead μέρη του ακούγονται πολύ βαρετά και κουραστικά. Πάρτε τα καλύτερα δύο τραγούδια από το φετινό δίσκο: τα “Lip Service” και “Dressed Up For Evil”. Το “Lip Service” είναι κατά κάποιον τρόπο σαν ένα “Knight Jumps Queen” μέρος 2 με τα ίδια να ισχύουν για τα “Dressed Up For Evil” και “Salad Word” … Αλλά αυτό συμβαίνει όταν ένα άλμπουμ γράφεται, εκτελείται, μιξάρετε και γίνεται και η επεξεργασία και η παραγωγή από τον Jeff. Ξέρετε τα αποτελέσματα … Από την άλλη, οι Annihilator πάνω στη σκηνή είναι εκπληκτικοί. Έτσι, παρόλο που μπορούμε να κατανοήσουμε γιατί αυτό το πράγμα δεν λειτουργεί στο στούντιο, και ο ξεροκέφαλος Waters το γνωρίζει όπως κι εσείς, μπορείτε να υποθέσετε ότι τίποτα δεν θα αλλάξει για να κάνει κάποια αξιοσημείωτη διαφορά σε σχέση με ό, τι έβγαλε πριν από αυτό κατά τα τελευταία 15+ χρόνια και αυτό θα συνεχιστεί μέχρι το τέλος αυτής της πορείας. Ακόμα και έτσι εμείς σε αγαπάμε Jeff!
3/6
