Είδος: Power Metal
Χώρα: Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Εταιρία: No Remorse
Χρονιά: 2015

Φαντασθείτε κάποιον που έχει το ψευδώνυμο “The Crucifix” να καλείται να βαθμολογήσει το “Ample Destruction” των Jag Panzer. Εάν δείτε το όνομα του γράφοντος, θα καταλάβετε αμέσως τι εννοώ. Πάντοτε θεωρούσα ότι το ομώνυμο κομμάτι αυτού του δίσκου (“Ra Pariah”) περιγράφει με αξιοθαύμαστη συντομία την αντίθεση μεταξύ του ηλιακού στοιχείου και της κατάστασης του απόβλητου. Εάν λάβει κανείς υπ’ όψιν και το εύηχο άκουσμα της φράσης, πλέον εξηγείται η επιλογή της.

Το “Ra Pariah” αρχικά κυκλοφόρησε ως κασέτα, η οποία μοιράστηκε στις εταιρείες, προκειμένου να εξασφαλιστεί το πολυπόθητο συμβόλαιο. Οι αρχικές προθέσεις του συγκροτήματος ήταν να μην επανηχογραφήσουν το υλικό, σε περίπτωση που αυτό κυκλοφορούσε επίσημα. Μόνο στην περίπτωση κατά την οποία η μπάντα θα υπέγραφε με κάποια πολύ μεγάλη εταιρεία, σκόπευαν να ξαναμπούν στο studio για επανηχογράφηση. Ομολογουμένως, η δουλειά που είχε κάνει ο Carl Canedy (παραγωγός του “Fistful of Metal” και drummer των The Rods) πίσω από την κονσόλα ήταν ικανοποιητικότατη. Κατά πάσα πιθανότητα, τα έντεκα κομμάτια της κασέτας ηχογραφήθηκαν το 1987 (ή, μήπως, το 1989;) και κυκλοφόρησαν το 1989. Την ίδια χρονιά οι Apollo Ra ξαναχτύπησαν με το “Winds of Time/Alone in the Darkness” EP. Όντας το ίδιο το συγκρότημα σίγουρο για την ποιότητα του υλικού του, δεν ενδιαφέρθηκε εξ αρχής για ένα συμβόλαιο το οποίο δεν θα του εξασφάλιζε τουλάχιστον εθνική διανομή. Δυστυχώς, αυτό το συμβόλαιο δεν ήλθε ποτέ, με αποτέλεσμα κάποια στιγμή η μπάντα να διαλυθεί.

Το ευτύχημα ότι οι Apollo Ra σήμερα δεν είναι ένα τελείως άγνωστο σχήμα οφείλεται σίγουρα στην επανακυκλοφορία του “Ra Pariah” σε βινύλιο από την OPM Records, το 2000. Η No Remorse, ωστόσο, έρχεται να καλύψει ένα σημαντικό κενό, καθώς είναι η πρώτη εταιρεία που επανεκδίδει τις δύο κυκλοφορίες του συγκροτήματος σε CD, όπως ακριβώς τους αρμόζει. Το καινούργιο, καλοσχεδιασμένο εξώφυλλο της επανακυκλοφορίας απηχεί θέματα που απαντούν και στο εξίσου όμορφο εξώφυλλο του βινυλίου (ας σημειωθεί εδώ ότι η κασέτα κοσμούνταν με μια απλή φωτογραφία του συγκροτήματος). Το ακόμα πιο ενδιαφέρον, όμως, στοιχείο που έρχεται να προσθέσει αυτή η επανακυκλοφορία είναι το γεγονός ότι έχει γίνει νέα μίξη του υλικού κατευθείαν από τις αρχικές πηγές από τον Carl Canedy.

Με μια κουβέντα, ο νέος ήχος σκίζει. Είναι μοντέρνος και αιχμηρός, χωρίς να υστερεί σε δύναμη. Τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα των Apollo Ra, που είναι σαν να μπολιάζεται η αγριάδα των Armored Saint με την υψηλή μουσική κατάρτιση των Vicious Rumors, και ο λυρισμός των Crimson Glory με τη δύναμη των Oliver Magnum, αναμφίβολα αναζωογονούνται από την καινούργια ηχητική προσέγγιση. Η μοναδική μου ένσταση, ίσως, είναι ο κάπως φορτωμένος ήχος στις κιθάρες, αλλά είμαι σίγουρος ότι ο ίδιος ο Carl γνωρίζει καλύτερα τι κάνει, σε τελευταία ανάλυση. Έτσι, όλα τα συστατικά είναι στη θέση τους και στην κατάλληλη μορφή για να προσφέρουν τη μέγιστη απόλαυση στον ακροατή, ο οποίος μπορεί πλέον να ξανακούσει το κλασικό εναρκτήριο “Crimson Streets”, το στοιχειωμένο “Obsession”, που φέρει στοιχεία από την παράδοση των Mercyful Fate/King Diamond (η μπάντα είχε, εξάλλου, σαπορτάρει τους δεύτερους), το αριστοτεχνικό ομότιτλο (μία αειθαλής σύνθεση για ολόκληρο το ιδίωμα του αμερικάνικου heavy metal), το επικό “Bane of the Black Sword” και το φλεγόμενο “March of Fire”, στο ρεφρέν του οποίου η μοναδική φωνή του Danny Miller υπερίπταται προς άγνωστα ύψη! Τα κομμάτια που προέρχονται από το EP δεν είναι σε καμιά περίπτωση υποδεέστερα: Το “Winds of Time” εκκινεί με αποσπάσματα ειδήσεων (παρμένα από διάφορα ιστορικά συμφραζόμενα) που ανακοινώνουν το ξέσπασμα πολέμου και κλείνει με ένα απόσπασμα ομιλίας του Martin Luther King. Οι στίχοι του είμαι βέβαιος ότι είναι ενδιαφέροντες. Το “Alone in the Darkness”, τέλος, είναι τόσο συμπαγές και τεχνικώς άρτιο όσο κάθε λεπτό που συναποτελεί την παρούσα επανακυκλοφορία.

Δεδομένου ότι κατά πάσα πιθανότητα οι περισσότεροι είστε ήδη εξοικειωμένοι με το υλικό των Apollo Ra, θεωρώ ότι για την ώρα ειπώθηκαν αρκετά. Σε περίπτωση που δεν ήμουν αρκετά κατανοητός, πρόκειται για αριστούργημα.

5,5/6