To Metal Invader έψαξε και βρήκε τους MENTALLY DEFILED για μια κουβέντα πάνω στο νέο τους άλμπουμ. Οι IronBeast (φωνητικά) και Alex (κιθάρα) απαντάνε στις ερωτήσεις μας και -δεν υπάρχει λόγος για περαιτέρω εισαγωγές- Πάμε!

Παιδιά, πρώτ’ απ΄όλα να πω συγχαρητήρια για τη δισκάρα που βγάλατε! Το Aptitude for Elimination είναι πραγματικά λυσσαλέο. Eμείς εδώ του βάλαμε 4.5/6 και ενθουσιαστήκαμε μπορώ να πω. Είστε ευχαριστημένοι με το τελικό αποτέλεσμα;

IronBeast – Ευχαριστούμε για τα καλά λόγια, όντως στον συγκεκριμένο δίσκο βγάλαμε την οργή και την «συμπυκνωμένη» τσαντίλα 5+ χρόνων, όσος καιρός πέρασε δηλαδή από την προηγούμενη κυκλοφορία μας. Χαιρόμαστε που η μετουσίωση αυτής της οργής σε μουσική άρεσε κ σε άλλους! Όσο για το τελικό αποτέλεσμα, έγω προσωπικά είμαι απόλυτα ικανοποιημένος!

Alex – Ευχαριστούμε πολύ, το εκτιμούμε. Ναι, είμαστε ενθουσιασμένοι με το άλμπουμ, υπάρχει μια επιθετική διάθεση που βγαίνει ακούγοντας τα κομμάτια και έχουμε την αίσθηση ότι αυτό είναι και το νόημα του thrash. Μας αρέσει το γεγονός ότι τα τραγούδια είναι πολύ πιο γρήγορα από ό, τι στο ντεμπούτο άλμπουμ μας, γουστάρουμε αυτό τον ήχο περισσότερο, είμαστε περισσότερο ευχαριστημένοι με το artwork, και πάνω απο όλα περάσαμε καλά όταν τα τζαμάραμε. Φυσικά θα θέλαμε λίγες περισσότερες ώρες στο στούντιο για να γυαλίσουμε λίγο τις άκρες, αλλά ξέρεις, με αυτόν τον τρόπο η κυκλοφορία του άλμπουμ θα μπορούσε να αναβληθεί για πάντα.

Ποιες είναι οι αντιδράσεις του κόσμου μέχρι τώρα; Τι feedback έχετε;

IronBeast – Το feedback μέχρι στιγμής είναι θετικότατο και το ευχάριστο είναι οτι δεν προέρχεται μόνο από «ντόπιους» thrasher, αλλά κυρίως από άτομα και distro του εξωτερικόυ που από τις πρώτες μέρες της κυκλοφορίας του CD έδειξαν εμπράκτως τις διαθέσεις τους να supportάρουν την μπάντα και το νέο μας δίσκο!

Alex – Οι κριτικές που έχουμε είναι θετικότατες και είναι πολύ ενθαρρυντικό για εμάς να βλέπουμε τη μεταλ κοινότητα να αποδέχεται το άλμπουμ. Όμως, το πιο ενθαρρυντικό γεγονός για το Aptitude είναι οτι οι σκληροπυρηνικοί thrashers το γουστάρουν κάργα και μας τιμούν με ιδρωμένα moshes και stage-divings. Oπότε μάλλον… So far, so good… (κάτι λείπει εδώ ε;).

Εκτός οτι έχουμε 10 τραγούδια σε 34 λεπτά , και οι τίτλοι των τραγουδιών είναι αρκετά αγριεμένοι (Forced to Οbey, Beyond Redemption, Merchants of Hope…). Γενικά το άλμπουμ βαράει αλύπητα και μουσικά και στιχουργικά. Πώς προέκυψε τόσο γκαζωμένο και θυμωμένο;

IronBeast – Το δισκάκι όπως σου είπα και στην αρχή βγήκε τόσο γκαζωμένο και τσαμπουκαλήδικο γιατί ακριβώς εκφράζει το πως νιώθουμε. Έχουμε βαρεθεί και σιχαθεί να βλέπουμε στρατόκαυλους και μπάτσους να καταπατάνε δικαιώματα και ελευθερίες (Forced To Obey), ένα παπαδαριό να δρα ανεξέλεγκτα στις πλάτες και τις ελπίδες του απλού κόσμου υπό την ανοχή της ορθόδοξης φιλάνθρωπης πολιτείας (Merchants Of Hope), μια κοινωνία που θεωρεί αποτυχημένο όποιον δεν συμβιβάζεται με τις επιδερμικές επιταγές της (Beyond Redemption / Aptitude For Elimination) και φαινομενικά ομόσταυλους μας (aka. Thrashers) να είναι manager της μουσικής, παρά οπαδοί της, κυνηγοί της ματαιοδοξίας τους, παρά σεμνοί και μετρημένοι λάτρεις του ακραίου ήχου, επιτηδευμένα αυτοπροωθούμενοι ποζεροκωλογλύφτες κομμωτηρίου, παρά ΑΤΟΦΙΟΙ ΚΑΙ ΑΓΝΟΙ ΘΡΑΣΑΔΕΣ! (Soldier Of The Underground / Fashion Victim). Σόρυ για τον τόνο, αλλά…

Alex – Νομίζω οτι είναι μια χαρά η διάρκεια του άλμπουμ, μιλάμε για thrash δίσκο έτσι; χεχεχε Ξέρεις, το γράψιμο των κομματιών προέκυψε πολύ φυσικά και δεν το πολυψάξαμε. Ένα riff απο εδώ, ένα απο ‘κει, κάτι που είχαμε τζαμάρει στο στούντιο, κάτι που ακούσαμε και μας είχε κολλήσει στο μυαλό κτλ. Ο Γιώργος (άλλη κιθάρα) και εγώ, συνήθως δεν πολυασχολούμαστε με κάποια ιδέα ή riff που δε μας κάνει κλικ απευθείας. Αν θέλει πολύ δουλειά για να μετατρέψουμε μια ιδέα σε τραγούδι, τότε συνήθως δε το κάνουμε. Οπότε αυτό που μένει 100% in-your-face υλικό και για αυτό ακούγεται και πιο ωμό στον ακροατή. Το ίδιο ισχύει και για τους στίχους. Αν κάτι μας τσάντισε όπως ο στρατός (Forced to Obey) για παράδειγμα, όπως η εξαπάτηση (Merchants of Hope), όπως οι fucking posers (Fashion Victim), όπως οι εαυτοί μας όταν κάναμε τα ίδια λάθη ξανά και ξανά (Beyond Redemption), απλά το γράφουμε… είναι απλά μια δίοδος έκφρασής μας.

Από το 2009 που βγήκε το Τhrash Brigade (άλλη δισκάρα αυτή) μέχρι τώρα πέρασαν σχεδόν 5 χρόνια. Γιατί σας πήρε τόσο καιρό να βγάλετε ένα δεύτερο άλμπουμ; Tί κάνατε όλο αυτό το διάστημα (Θυμάμαι από προηγούμενη συνέντευξή μας οτι κάποια μέλη σας πήγαν στρατό κτλ…) ;

Alex – Ξέρεις τι; Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου γράψαμε μερικά κομμάτια που θα κυκλοφορούσαν ως split αλλά αυτό δεν συνέβη ποτέ. Πραγματικά δεν ξέρω τι πήγε στραβά. Υποθέτω ότι κάποιος δεν ήθελε τη μούρη του δίπλα μας. Ο στρατός ήταν σίγουρα ένα πρόβλημα τότε, είχαμε μόλις κυκλοφορήσει το προηγούμενο δίσκο μας και δεν μπορούσαμε να εμφανιστούμε ζωντανά για περίπου ένα χρόνο. Πέρα από αυτό, μας αρέσει να μπαίνουμε στο στούντιο μόνο όταν είμαστε σίγουροι ότι υπάρχει κάτι που αξίζει να γράψουμε και μόνο όταν είμαστε έτοιμοι να το παίξουμε. Θέλω να πω, ότι δεν αντέχω να ακούω κόσμο να μιλάει για τη μουσική μας με λόγια τύπου «ελπιδοφόρο / θα μπορούσε να γίνει και καλύτερο» και ιστορίες τέτοιες. Είτε είναι καλό, είτε όχι. Το “Aptitude for Εlimination” ήταν έτοιμο από το 2012, αλλά έπρεπε να χωρέσει σε διαφορετικά χρονοδιαγράμματα (στρατός π.χ.), είχαμε επίσης αλλαγές στο lineup μας κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου και θα έπρεπε να ξανάγράψουμε κάποιο υλικό. Κάπως έτσι καθυστέρησε να βγει .

Για πες για τις αλλαγές που είχατε στα μέλη. Πως προέκυψε ο J. Maelstrom από Ravencult στα τύμπανα?

IronBeast – Από το 2009 μέχρι σήμερα όντως υπήρξαν αρκετές αλλαγές στο Line-up. Πέραν του τρίου (Alex, George, IronBeast) το οποίο είναι και το ιδρυτικό της μπάντας, αλλάξαμε 2-3 μπασίστες και άλλους τόσους drummer. Κάποιοι έφυγαν λόγω μετανάστευσης, κάποιοι λόγω χρόνου και κάποιοι επειδή δεν είχαν τα απαραίτητα μπαλάκια για να υποστηρίξουν αυτή την μουσική και νοοτροπία που διέπει την μπάντα (παραμένουν κρυμμένοι). Σε κάθε περίπτωση το τωρινό σχήμα είναι απόλυτα δεμένο και υγιές. Η συνεργασία με τον John (ο οποίος είναι προσωπικός φίλος), προέκυψε τόσο απλά όσο ένα τηλεφώνημα ενός λεπτού και ήταν κάπως έτσι: – Που σαι ρε; Πως πάει; Ψήνεσαι να μπεις Mentally; – Έλα ρε μαλάκα. Όλα καλά αμέ. Ναι ρε, γαμώ, Φύγαμε!

Alex – Χαχαχα, ναι αλλάξαμε κάπου στο ένα μύριο μέλη από το 2009 και μετά. Είχαμε πολλά προβλήματα στη σύνθεσή μας τα οποία λύσαμε μόλις στην αρχή του 2014, αλλά δεν θα ήθελα να τα σχολιάσω περισσότερο τώρα. Είναι πολύ δύσκολο να ξεκινάς μια μπάντα από την αρχή κάθε φορά, να ψάχνεις νέα μέλη, να δεις αν ταιριάζουν μουσικά και να βρίσκεις χρόνο για πρόβες ανάλογα με τον ελεύθερο χρόνο του καθενός, και στο τέλος να ανακαλύπτεις ότι δεν προχωράει το πράμα. Μερικές φορές οι αλλαγές είναι μεν αναγκαίες, αλλά και τόσο καταστροφικές για μικρές μπάντες σαν και μας.

Πάντα θαυμάζαμε τις ικανότητες του J. Maelstrom στα τύμπανα, είτε σε συναυλίες-είτε στο στούντιο, οπότε όταν μάθαμε ότι ήταν διαθέσιμος και θα γούσταρε να παίξει μαζί μας τραβάγαμε τα μούσια μας. Επικοινωνήσαμε μαζί του και ήταν και αυτός πολύ χαρούμενος που θα έπαιζε με τη μπάντα σαν επίσημο μέλος. Είναι πολύ ωραίος τύπος, δουλεύεις εύκολα μαζί του, γενικά δεν έχουμε λόγια! Ανυπομονούμε να παίξουμε ζωντανά ώστε να δείτε και εσείς το πόσο καλά έχει ταιριάξει..

Που έγινε η ηχογράφηση, μίξη, μάστερινγκ κτλ ; Alex – Ηχογραφήσαμε τις κιθάρες και τα φωνητικά στα Made In Hell Studio (cheers David), τα τύμπανα στο Eleventh Tower Studio (με τον Vaggelis F. στα τύμπανα), το μπάσο ηχογραφήθηκε στα Garruk Studios και το mix/mastering έγινε από τον Haris στα Feedback studios.

Το εξώφυλλο σπέρνει. Πως έγινε η συνεργασία με τον Andrei Bouzikov ;

IronBeast – Ο Andrei, ήταν γνωστός από παλιά για τις καταπληκτικές δουλειές του με μπάντες όπως Toxic Holocaust και Violator. Ήρθαμε σε επαφή, του είπαμε τι περίπου θέλαμε για cover και από εκεί και πέρα προχωρήσαμε σταδιακά στο εξώφυλλο που έχουμε σήμερα. Ομολογώ πως δεν ήταν φτηνός, αλλά μιας και το αποτέλεσμα είναι αυτό που ακριβώς θέλαμε… Χαλάλι!

Μπάντες που ακούγατε κατά την ηχογράφηση και γενικά μεγάλες επιρροές σας… IronBeast – Προσωπικές μου επιρροές και ακούσματα από όσο θυμάμαι κατά τις ηχογραφήσεις ήταν πάνω κάτω τα ακόλουθα: Discharge, Massacre, Obituary, Doom, Led Zeppelin, D.R.I., Merciless, Ratos De Porao, Iron Maiden και Tankard, ενώ σε κάποιες περίεργες φάσεις σίγουρα άκουσα και λίγο Skazi και Atari Teenage Riot. Ποικιλία και ποιότητα;

Alex – Τίποτα το περίεργο για έναν θρασά. Οι μεγαλύτερες επιρροές μας σαν μπάντα είναι οι πρώιμοι Sepultura, πρώιμοι Exodus, Slayer, Death και η λίστα δεν τελειώνει… Προσωπικά λατρεύω τους Demolition Hammer, Forbidden και Exhorder όπως και άλμπουμ γενικά που κυκλοφόρησαν εκεί γύρω στο 1990. Με έχει επηρεάσει περισσότερο ο ήχος και η νοοτροπία αυτών των άλμπουμ από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού.

Συναυλίες και μελλοντικά σχέδια…

Alex – Οπωσδήποτε θα υπάρξουν κάποιες συναυλίες για τη προώθηση του “Aptitude”. Είμαστε πολύ τυχεροί που το άλμπουμ είχε ήδη κυκλοφορήσει σε CD στη συναυλία με τους Tankard τον Δεκέμβριο και τώρα περιμένουμε τη βινυλιακή έκδοση τους επόμενους μήνες πριν βγούμε στο δρόμο. Θα κυκλοφορήσουμε και κάποια τραγούδια που δεν χώραγαν στο “Aptitude for Elimination”, όπως και νέο υλικό με τη τωρινή σύνθεση. Νομίζω ότι χρωστάμε στον εαυτό μας σαν στρατιώτες του underground που είμαστε ένα σπλιτ 7” Mentally Defiled. Μέχρι τότε θα δουλεύουμε πάνω στη μουσική ασταμάτητα με ατελείωτες πρόβες.

Όμορφα! Αυτά από μας, ευχαριστούμε για τις απαντήσεις, Τhrash ‘till Afterlife και κλείστε όπως θέλετε. IronBeast – Ραντεβού σε κάποιο live, (όχι απαραίτητα Mentally Defiled), πλατεία, αλάνα, moshpit, παραλία ή ότι για χαμούς. ΧΑΧαχαχαχ – CHEERS! Alex – Ελπίζω να σας δω όλους σε κάποια συναυλία να θρασάρετε!