25 C
Athens

At the Gates – To Drink from the Night Itself

Published:

Last Updated on 17:13 by Giorgos Tsekas

Είδος: Melodic Death
Χώρα: Σουηδία
Εταιρία: Century Media Records
Έτος: 2018

Λίγα χρόνια μετά την πτώση του Σιδηρούν Παραπετάσματος γεννήθηκε ένας νέος όρος στη Γερμανία και σε ορισμένες χώρες του πρώην Ανατολικού Συνασπισμού, όπως η Σλοβακία, η Τσεχική Δημοκρατία, η Ουγγαρία και η Πολωνία. Ο νέος όρος ήταν η Ostalgia (που κάνει ρίμα με τη «νοσταλγία»), ένας αγγλισμός του γερμανικού Ostalgie μια σύνθετη λέξη των γερμανικών λέξεων Nostalgie (νοσταλγία) και Ost (ανατολικά). Η νοσταλγία είναι μια ελληνική λέξη (λόγιο ενδογενές δάνειο: γαλλική nostalgie), που αποτελείται από μια ομηρική λέξη τον νόστο (nóstos) που σημαίνει ‘επιστροφή στο σπίτι’, και άλγος (álgos), που σημαίνει ‘πόνος’. Έτσι η νοσταλγία για τον τρόπο ζωής στην Ανατολική Γερμανία ή για τη ζωή υπό το σοσιαλιστικό σύστημα είχε διάφορα κίνητρα, είτε ιδεολογικά, είτε εθνικιστικά, ενίοτε για μια χαμένη αίσθηση κοινωνικής θέσης ή σταθερότητας, ή ακόμα και αισθητικής ή ειρωνική διάθεση. Στο Melodic Death (και ακόμη περισσότερο σε σχεδόν οποιοδήποτε υπο-είδοςτου  Heavy Metal  ή του Ακραίου Ήχου) υπάρχει μια συναισθηματική προσκόλληση στον ‘παλιό καλό καιρό’, μια σχεδόν κλινική κατάσταση του ηλικιακά μεγαλύτερου ακροατηρίου που θέλει να ξεκόψει από τους νεοφερμένους οπαδούς και ένα μέρος του νέου αίματος που θέλει να αισθανθεί μέρος του ένδοξου παρελθόντος με το να λατρεύει καθετί ‘old-school’ (καθώς προσπαθούν να κρύψουν συχνά το αίσθημα του φθόνου). Είναι 23 χρόνια από τότε που αγόρασα το ‘Slaughter of The Soul’ και δεν έχει απομείνει τίποτα από τον έφηβο που πρόσθεσε ένα γεννημένο να γίνει κλασσικό άλμπουμ με το καλημέρα στη συλλογή του, το οποίο δεν είχαν και τόσοι πολλοί τότε στη μικρή πόλη που ζούσε. Σχεδόν στα 40 του τώρα, οι λογαριασμοί, οι γρήγοροι ρυθμοί ζωής, το άγχος, το ρολόι στις 5 το πρωί που τον ξυπνά για την πρωινή βάρδια στο εργοστάσιο, είναι ισχυρά όπλα για να σκοτώσουν κάθε υπόνοια να ακουστεί ρομαντικός. Στο νέο album των The Gates, το νούμερο 6 στούντιο άλμπουμ των Σουηδών χτύπησε πολλά κουδουνάκια… Το ‘To Drink from the Night Itself’ είναι ένα άλμπουμ που συνδυάζει τους πιασάρικους μεγαλοπρεπείς τίτλους των ‘The Red In The Sky Is Ours’ και ‘With Fear I Kiss The Burning Darkness’, την ζοφερή ατμόσφαιρα και την επιθετική στάση του ’Terminal Spirit Disease’ ανακατεμένα με την σύγχρονη παραγωγή ‘At War With Reality’ προτού όλα τα παραπάνω συστατικά λιώσουν στο καζάνι που φτιάχτηκε από το ατσάλι του ‘Slaughter of The Soul’. Για όσο ο δίσκος περιστρέφονταν στο στερεοφωνικό μου, η καρδιά μου μιλούσε για το καλύτερο άλμπουμ που έχω ακούσει ποτέ από τους Σουηδούς, αλλά αυτό έμοιαζε με ψίθυρο μπροστά στις φωνές της λογικής μου που μου υπενθύμιζε με βίαιο τρόπο πως απλά γινόμουν νοσταλγικός …Δεν είναι λίγοι αυτοί που θα ισχυριστούν πως στο‘To Drink from the Night Itself’ ακούμε 12 διαφορετικές εκδοχές του ‘Blinded By Fear’ ή το αργοπορημένο σίκουελ του ‘Slaughter of The Soul’. Πρέπει επίσης να τονίσω ότι το νέο άλμπουμ είναι σχεδόν τέλεια καμωμένο. Ευθυτενές με γρήγορο drumming και ένα εκρηκτικό μείγμα μελωδικών lead και ριφφάρες σε up-tempo ρυθμούς στο στυλ των Slayer διάσπαρτα στα 45 λεπτά που διαρκεί το ρεσιτάλ ωμού θυμού και μελωδικού death του υψηλότερου επιπέδου. Φυσικά θα αγαπήσετε τις κραυγές απόγνωσης του Lindberg, που είναι πάντα οξύτατες και η φωνή του έτοιμη να επιτεθεί ή να αντιμετωπίσει τους πάντες με τους ποιητικούς και ευφυείς στίχους του. Δεν μπορούμε να το ονομάσουμε σαν την καλύτερη στιγμή τους όμως. Δεν θα είναι δίκαιο. Μήπως επειδή υστερεί σε πρωτοτυπία; Αυτό όχι, παιδιά μιλάμε για τους ίδιους συνθέτες … αλλά σίγουρα χωλαίνει σε χαρακτήρα και προσωπικότητα ως άλμπουμ, δεν μπορώ να πω ψέματα. Ακόμα και έτσι είναι ένα άλμπουμ που «πρέπει να αγοράσουν»  όλοι εκείνοι που έζησαν (στη και) τη δεκαετία του ’90 και καταλαβαίνουν ότι αυτά τα χρόνια δεν θα επιστρέψουν ποτέ, αλλά η ζωή είναι ένα ταξίδι που δεν τελειώνει ποτέ με κατεύθυνση μόνο μπροστά. Αλλά αυτός ο συγκεκριμένος ήχος (μεταξύ άλλων) σημάδεψε τη νιότη τους.

5/6

 

 

Giorgos Tsekas
Giorgos Tsekas
"Κάποτε Όταν Θα ‘χουμε Καιρό... Θα Σκεφτούμε Πάνω Στις Ιδέες Όλων Των Μεγάλων Στοχαστών, Θα Θαυμάσουμε Τους Πίνακες Όλων Των Μεγάλων Ζωγράφων, Θα Γελάσουμε Με Όλους Τους Χωρατατζήδες, Θα Φλερτάρουμε Όλες Τις Γυναίκες, Θα Διδάξουμε Όλους Τους Ανθρώπους" Μπ. Μπρεχτ

Related articles

spot_img

Recent articles

spot_img