16.7 C
Athens

Battleroar – Blood of Legends

Published:

Last Updated on 02:15 by Nikos Nakos

Είδος: Epic Metal
Χώρα: Ελλάδα
Εταιρία: Cruz Del Sur
Χρονιά: 2014

Οι BATTLEROAR επιστρέφουν 6 ολόκληρα χρόνια μετά από τον τελευταίο τους δίσκο, διάστημα στο οποίο έγιναν πολλές και σημαντικές αλλαγές στο line-up (μεταξύ των άλλων αποχώρησε ο κιθαρίστας και ιδρυτικό μέλος Μανώλης Καραζέρης ), και αυτή η νέα κυκλοφορία έχει κατά γνώμη μου ιδιαίτερη σημασία και για την μπάντα και για τους οπαδούς της, κάτι σα να πρέπει να κερδίσουν το στοίχημα και να απoδείξουν ότι είναι ακόμα εδώ και μπορούν να προσφέρουν υψηλής ποιότητας epic metal, όπως μας συνήθισαν τόσα χρόνια.

Αν και οι BATTLEROAR είναι ένα από αγαπημένα μου group θα είμαι όσο πιο αντικειμενικός μπορώ. Το “Blood of Legends” δεν διαφοροποιείται ιδιαίτερα σε σχέση με τον κλασσικό ήχο που έχουν διαμορφώσει και όλα τα στοιχεία που τους έδωσαν τη προσωπική τους μουσική ταυτότητα είναι παρόντα. Αργοί και μεσαίας ταχύτητας (κατά βάση) ρυθμοί από ένα ογκώδες και στιβαρό rhythm section πάνω στο οποίο οι κιθάρες «κεντάνε» επικά riff, μελαγχολικές και ταυτόχρονα επιβλητικές μελωδίες και εμπνευσμένα, ουσιώδη solo που όχι άπλα κολλάνε στα μουσικά θέματα αλλά τα αναδεικνύουν. Οι ακουστικές κιθάρες και κυρίως το βιολί, που χρησιμοποιήθηκαν στο 2ο και στο 3ο album με φοβερό αποτέλεσμα, τώρα έχουν γίνει δεύτερη φύση για την μπάντα (ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης είναι πλέον μόνιμο μέλος των BATTLEROAR) ενισχύοντας για ακόμα μια φορά την επική ατμόσφαιρα, μαζί με κάποια χορωδιακά μέρη που προστέθηκαν, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η χρήση τους είναι υπερβολική ή περισσότερο απ’ όσο χρειάζεται. Οι BATTLEROAR έχουν βρει την ιδανική ισορροπία. Η έμπνευση είναι ακόμα εδώ, αλλά πρέπει να ομολογήσω σε χαμηλότερα επίπεδα σε σχέση με το παρελθόν. Θεωρώ πολύ δύσκολο εγχείρημα να φτάσουν ένα “Age of Chaos” π.χ. αλλά όχι και ακατόρθωτο. Έχουν αποδείξει ότι έχουν την ικανότητα να προσφέρουν ανατριχίλα σε κάθε σοβαρό οπαδό του epic metal και στο καινούργιο δίσκο το κάνουν με ύμνους όπως τα “Ρoisoned Well”, “Valkyries Above us” και “The Curse of Medea”. Ας μην ξεχνάμε πως ο εχθρός του καλού είναι το καλύτερο και επίσης το γεγονός ότι έχουν δημιουργήσει υψηλές προσδοκίες στους οπαδούς με 3 δισκάρες στο ενεργητικό τους. Στα φωνητικά ο γνωστός και αγαπητός Gerrit Mutz (Sacred Steel) μπορεί να ξενίσει με την “love it or hate it” χροιά του καθώς αν και έκανε φιλότιμες προσπάθειες να ακουστεί διαφορετικός (και όντως εμπλούτισε/διαφοροποίησε την ερμηνεία του ως κάποιο σημείο) κατά 90% είναι ο ίδιος τραγουδιστής που λατρεύουμε στους Sacred Steel. Όλα βέβαια είναι θέμα γούστου και εμένα μου άρεσε αρκετά.

Για να ανακεφαλαιώσουμε να πούμε πως οι οπαδοί τους μπορεί να μην μείνουν συγκλονισμένοι αλλά σίγουρα κάτι παραπάνω από ικανοποιημένοι καθώς έχουμε να κάνουμε με ένα πραγματικά δυνατό album, και τους προτρέπω να το αποκτήσουν τάχιστα.

4,5/6

Related articles

spot_img

Recent articles

spot_img