Είδος: Heavy Metal
Χώρα: Η.Π.Α.
Εταιρία:Spinefarm Records
Έτος: 2018

Ας ξεκαθαρίσουμε πως δεν μιλάμε για κάποια συλλογή ή best of. Ο τίτλος ίσως να είναι παραπλανητικός και το εξώφυλλο κάνει ακόμα πιο μπερδεμένα τα πράματα, ισχύει. Και αφού ξεκαθαρίσαμε πως έχουμε να κάνουμε με κανονικότατο στούντιο δίσκο, ας προχωρήσουμε. Στο πνεύμα τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, αν θέλαμε μέσα σε 2 λέξεις να συνοψίσουμε σαν ρεζουμέ την κριτική του Grimmest Hits αυτές θα ήταν Black Sabbath. Ή πιο ορθά Zakk Sabbath. Αν έχετε μπει στον κόπο να δείτε βιντεάκια από συναυλίες τους ή αν τους έχετε τσεκάρει στο bandcamp και ακούσετε έστω μια φορά το Grimmest Hits θα καταλάβετε ακριβώς τι εννοώ. Έχοντας ήδη 4 χρόνια από το ‘Catacombs of the Black Vatican’ και μια επιπρόσθετη σφήνα το δεύτερο μέρος του ‘Book of Shadows’, τώρα είναι η κατάλληλη συγκυρία κυκλοφορίας του δέκατου στούντιο άλμπουμ των BLS. Όσοι λατρεύετε την πρώτη περίοδο των βρετανών θεών του Ηeavy Metal , ειδικά τις χρονιές 1972 και 1973 θα αγαπήσετε το νέο άλμπουμ του Zakk. Δεν σας λέμε κάτι το τόσο φρέσκο το ξέρω, ούτε ανακαλύπτουμε την Αμερική, λέγοντας πως ο Wylde προσκυνά τους Iommi-Osbourne τόσο κιθαριστικά όσο και φωνητικά αλλά εδώ έχουμε για την πιο ‘Sabbath’ στιγμή του πραγματικά (τι να πρωτογράψω σαν χαρακτηριστικότερο ριφφ ή τραγούδι… το ‘Disbelief’, το ‘The Day That Heaven Had Gone Away’ ή το εναρκτήριο ‘Trampled Below’;). Φυσικά δεν λείπουν οι αναφορές σε προηγούμενες δουλειές του και οι φτιαγμένες για συναυλίες και ραδιόφωνο μπαλάντες με τα ‘The Only Words’ και ‘A Love Unreal’ να ξεχωρίζουν. Καλογραμμένες συνθέσεις που υστερούν σε πρωτοτυπία αλλά βρίθουν καλών ιδεών, είναι ευκολομνημόνευτες και παιγμένες άριστα από το μετρ του είδους και ίσως τον  μόνο άξιο να κουβαλήσει την κληρονομιά των Ozzy-Iommi τα επόμενα χρόνια χωρίς να ακούγεται σαν κακόγουστο αστείο.

4/6