black wings of cthulhu 3 book review

Τίτλος: Black Wings of Cthulhu vol. 3
Συγγραφέας: Various
Εκδόσεις: Titan Books
Έτος: 2015

O S. T. Joshi, μία από τις ηγετικές φιγούρες ανάμεσα στους μελετητές του H. P. Lovecraft (έχει γράψει την ίσως πιο καθοριστική βιογραφία του), είναι ο συντάκτης του τρίτου τόμου της σειράς Black Wings of Cthulhu. Ο τόμος αυτός αποτελείται από 17 ιστορίες, μερικές από τις οποίες είναι γραμμένες από γνώριμους συγγραφείς που συμμετείχαν και στα προηγούμενα μέρη της σειράς.

Όπως κάθε συλλόγη διαφορετικών συγγραφέων, πάσχει από την ευχή / κατάρα του να είναι ένα ετερόκλητο σύνολο. Από τη μία έχουμε ποικιλία γραφής, που μηδενίζει την κούραση που προκαλούν κάποια μεγάλα σε όγκο βιβλία, από την άλλη όμως δεν είναι όλα τα κείμενα ίσης λογοτεχνικής αξίας ή πρωτοτυπίας. Αυτό φυσικά δε σημαίνει ότι δεν είναι αξιόλογα, απλά πως κάποιοι συμμετέχοντες έχουν περιθώρια βελτίωσης.

Σε αυτό τον τόμο το From Beyond, μια κλασσική ιστορία του Lovecraft, η οποία έχει γυριστεί και σε ταινία, έχει την τιμητική του. Δύο αρκετά καλά κείμενα βασίζονται σε αυτό, το Houdini Fish, του Jonathan Thomas, και το Further Beyond, του Brian Stableford, πρώτο και τελευταίο κείμενο αντίστοιχα στο βιβλίο.

Οι εναλλακτικές πραγματικότητες / άλλες διαστάσεις είναι λοιπόν ένα έντονο μοτίβο της συλλογής (άλλωστε ο Tillinghast από το From Beyond είχε καταφέρει να κάνει ορατά τα πλάσματα που ζούσαν σε διαφορετικές διαστάσεις δίπλα μας) .Ήρωες που ταξιδεύουν μεταξύ των διαστάσεων, μέχρι τη στιγμή που αυτό που ζει στο χώρο ανάμεσα σε αυτές τους κυνηγάει πίσω στον δικό τους κόσμο όπως στο Spiderwebs in the Dark, του Darrell Schweitzer, ή που βρίσκονται για λίγο σε άλλη εποχή και γίνονται μάρτυρες μια αρχέγονης φρίκης, όπως στο Hotel del Lago, της Mollie L. Burleson, ενώ στο Waller, του Donald Tyson, μια ασθένεια οδηγεί τον ήρωα σε ένα παράλληλο κόσμο όπου οι κάτοικοι λατρεύουν τους Αρχαίους Θεούς και αυτός βρίσκεται ξαφνικά κυνηγημένος.

Δεν μπορούσε φυσικά να λείπει και η τρέλα ή αν θέλετε η διαφορετική προσέγγιση της πραγματικότητας και οι αλλαγές της. Το The Hag Stone, του Richard Gavin, ακολουθεί ένα τέτοιο μονοπάτι, το ίδιο κάνει και το One Tree Hill, της Caitlin R. Kiernan, όπου τα όνειρα μπλέκονται με την πραγματικότητα και τα ερωτήματα του αφηγητή παραμένουν αναπάντητα. Στο The Turn of the Tide, του Mark Howard Jones, η πραγματικότητα αλλάζει, ή ο τρόπος με τον οποία την αντιλαμβανόμαστε αλλάζει, όταν ένας Μεγάλος Παλαιός μισοξυπνά από το λήθαργο του.

Δύο όμως είναι τα κείμενα τα οποία πραγματικά με κέρδισαν. Το China Holiday, του Peter Cannon, είναι το πρώτο. Συνεχίζοντας την παράδοση του Shadow over Innsmouth, οι Deep Ones προσπαθούν να επηρεάσουν ξανά τον κόσμο μέσα από το θαύμα της ραγδαίας ανάπτυξης της Κίνας. Γιατί μου αρέσει τόσο πολύ αυτή η ιστορία? Γιατί το Cthulhu Mythos δεν δεσμεύεται χρονικά. Όσο εύκολα μπορούσε ο Lovecraft να γράφει ιστορίες για την αρχή του 20ου αιώνα, τόσο εύκολο είναι να τοποθετήσουμε τα πλάσματα και τις ιδέες του σε αρχαίες ιστορικές περιόδους ή στη δικιά μας εποχή. Και εξίσου εύκολα μπορεί να δέσει κανείς κομμάτια του με γεγονότα του χθες και του σήμερα.

Το δεύτερο αγαπημένο μου κείμενο ήταν το Weltschmerz, του Sam Gafford. Σε αυτό ο ήρωας περνάει μια βαρετή καθημερινότητα, γεμάτη υποχωρήσεις. Ουσιαστικά, καταδικασμένος να ζει μέσα στη ρουτίνα, μισεί τον εαυτό του και τους γύρω του χωρίς ο ίδιος να το ξέρει. Και όταν μια γνωριμία του δίνει την ευκαιρία να αφήσει ελεύθερο τον εαυτό του, τότε ανακαλύπτει ότι το τέρας κρύβεται μέσα του.
Όπως ακριβώς μπορεί να συμβεί στον καθένα μας.