Είδος: N.W.O.B.H.M.
Χώρα: Μ. Βρετανία
Εταιρία: Eat Metal Records
Έτος: 2017

Κυκλοφορούσε ένας αστικός μύθος για τους Blackmayne. Ο μύθος αυτός έλεγε πως μερικές εβδομάδες αφ’ ότου το συγκρότημα υπέγραψε το πρώτο του συμβόλαιο αποφασίστηκε και η κυκλοφορία του ντεμπούτου του full length. Καθ’οδόν για την εκτύπωση λοιπόν, καταστράφηκε το αυθεντικό artwork του δίσκου από φωτιά και έτσι πήγε πίσω η κυκλοφορία του άλμπουμ για κάποιους μήνες. Το γεγονός αυτό εκνεύρισε τα μέλη του συγκροτήματος τόσο πολύ ώστε να επέλθει η διάλυση των Blackmayne το 1985, χρονιά που πρωτοκυκλοφόρησε ο ομότιτλος δίσκος. Μάλλον υπερβολικός ο μύθος αν μη τι άλλο μιας και ο λόγος που λογικά επέφερε τη διάλυση του συγκροτήματος μοιάζει να είναι η μη εμπορική του επιτυχία. Που επήλθε πρωτίστως από την τότε έλλειψη οργάνωσης από τα μέλη της μπάντας καθώς και την απουσία μάνατζερ. Για να μην αναφερθώ στην στυγνή πραγματικότητα πως αναφερόμαστε σε μια εποχή που ο σκληρός ήχος άλλαζε άρδην και το δεύτερο κύμα του N.W.O.B.H.M. έμοιαζε καταδικασμένο από τα γεννοφάσκια του. Μουσικά κινούνται σαν ένα τυπικό (αλλά ποιοτικό) σχήμα της εποχής τους. Σαφείς αναφορές σε Diamond Head και Blitzkrieg, ελάχιστες επιρροές από Iron Maiden και ομοιότητες με Saxon, Chinawhite, Tygers Of Pan Tang και Jaguar. Τα ριφφ δεν βρίθουν πρωτοτυπίας αλλά έχουν τσαγανό και βγάζουν ενέργεια. Τα δε κιθαριστικά σόλο είναι εξαιρετικά και παρά την κακή παραγωγή ξεχωρίζουν με την μελωδικότητα και την ποιότητα τους. Αν και λείπει η αύρα των 70’s που άνδρωσε το ιδίωμα, έχει αρκετές καλές στιγμές και χαρακτηριστικές της περιόδου που γράφτηκε. Ξεχωρίζουν τα ‘Twilight of Lear’, ‘Hot Bloode Woman’ και ‘Law of Love’ ενώ την έκδοση του 2016 συμπληρώνουν και 3 νέες συνθέσεις από το lineup της επανασύνδεσης του 2012, τα οποία στέκονται με αξιοπρέπεια δίπλα στα προ τριακονταετίας+ γραμμένα και εμπλουτίζουν την εν λόγω κυκλοφορία. Για την ιστορία, το καινούριο lineup αποτελείται από τα εναπομείναντα αυθεντικά μέλη Julian Sackett και Phil McDermott, τον Jay Duke στα φωνητικά και τον Pete Davies στα ντραμς (παλιότερα στους UK Subs). Τέλος το εξώφυλλο που βλέπουμε σε αυτή την επανέκδοση είναι μεν το ίδιο με της πρώτης έκδοσης αλλά όχι το αυθεντικό που κάηκε. Ελπίζω μέσα στο βιβλιαράκι (δεν έχει έρθει ακόμα το cd στα χέρια μου) να υπάρχει και το original artwork να μας φύγει και η περιέργεια…

Ο Phil McDermott, ο κιθαρίστας των Blackmayne, επικοινώνησε με το Metal Invader, ισχυριζόμενος ότι το ατύχημα με τη φωτιά που κατέστρεψε το έβλαψε το έργο τέχνης που προοριζόταν για το εξώφυλλο του ντεμπούτο τους είναι στην πραγματικότητα ένα αληθινό γεγονός και όχι ένας αστικός μύθος. Δεν έχουμε κανένα λόγο να μην τον πιστέψουμε, ειδικά όταν μας στέλνει ένα αντίγραφο της αρχικής επιστολής από την Ebony Records. Ο Mc Dermott πρόσθεσε: «Συνολικά, έπρεπε να περιμένουμε ένα χρόνο για να κυκλοφορήσουμε το άλμπουμ ως αποτέλεσμα αυτού του συμβάντος. Και ποτέ δεν είδαμε ακόμη το πρωτότυπο έργο τέχνης! ‘. Μπορείτε να αποκτήσετε το ομώνυμο άλμπουμ των Blackmayne εδώ.

Art Work Fire 1985 letter w