Είδος: Heavy Metal
Χώρα: Καναδάς
Εταιρεία: High Roller (Ευρώπη) / The End (Αμερική)
Χρονιά: 2016

Όταν το τρίο από τον Καναδά κυκλοφόρησε το πρώτο του EP “Into the Cauldron” το 2007, δεν ήταν λίγοι αυτοί που αναγνώρισαν αβίαστα στον ήχο του συγκροτήματος μια ανανεωτική προσέγγιση καθώς και το πάθος του για ευθύ heavy metal αποδοσμένο με μπόλικη ενέργεια. Η αγγλική δισκογραφική Earache, κρίνοντας από την αναφερθείσα κυκλοφορία αλλά και από τις ιδιαίτερα δυναμικές εμφανίσεις των Καναδών στο σανίδι, δεν έχασε την ευκαιρία να τους εντάξει στο δυναμικό της. Η μεταξύ τους συνεργασία διήρκεσε για τρεις δίσκους. Θα έλεγε κανείς ότι, αν και το ντεμπούτο “Chained to the Nite” στερείται της εκρηκτικότητας του EP, εντούτοις συνολικά αποτελεί μια κίνηση προς τη σωστή κατεύθυνση, προκειμένου να χαλιναγωγηθεί η διάθεση των πρώτων ημερών, και ο ήχος του συγκροτήματος να προσεγγίσει μεγαλύτερα ακροατήρια. Οι δύο επόμενες δισκογραφικές δουλειές περιλαμβάνουν μια πληθώρα καλογραμμένων τραγουδιών σύγχρονου heavy metal, με αισθητά βελτιωμένη μάλιστα την παραγωγή σε σύγκριση με τον προκάτοχό τους.

Τελικά, για τον τέταρτο δίσκο τους οι Cauldron αποφάσισαν να συνεργασθούν με τη γερμανική High Roller. Το “In Ruin”, το οποίο κυκλοφορεί στα τέλη του Ιανουαρίου, αποτελείται από εννιά συνθέσεις και διαρκεί σαράντα δύο λεπτά. Ας σημειωθεί ότι αυτήν τη φορά δεν έχει συμπεριληφθεί καμία διασκευή, έναν τομέα στον οποίο οι Καναδοί τα πάνε περίφημα (προσωπικές αδυναμίες οι διασκευές τους σε Halloween και Bathory), αλλά παρουσιάζεται για πρώτη φορά ένα ορχηστρικό κομμάτι –και μάλιστα μεγάλης διάρκειας–, συγκεκριμένα το “Delusive Serenade”. Το αποτέλεσμα δικαιώνει απόλυτα το συγκρότημα· ενδεικτικά, ας παραθέσω το σχόλιο ενός καλού φίλου ο οποίος χαρακτήρισε τη σύνθεση ως “Orion” των Cauldron! Ορισμένα από τα υπόλοιπα οκτώ τραγούδια του δίσκου χαρακτηρίζονται από ποικιλία. Αυτά που αγάπησα αμέσως ήταν το γρήγορο “Burning at Both Ends”, το ευφάνταστο “Come Not Here”, που φέρει λίγη από την αύρα των Saxon, καθώς και το επιθετικό “Santa Mira”. Μία ακόμη σύνθεση που με κέρδισε με τον καιρό είναι το καλοδουλεμένο εξάλεπτο τραγούδι “Corridors of Dust”, το οποίο διαθέτει ενδιαφέρουσα δομή και διανθίζεται από όμορφες κιθάρες. Τα εναπομείναντα κομμάτια θα έλεγα ότι είναι αρκετά τυπικά για το ύφος της μπάντας. Παραδείγματος χάριν, τα “Empress” και “Hold Your Fire” θα μπορούσαν να περιληφθούν σχεδόν σε οποιονδήποτε δίσκο του συγκροτήματος. Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι χαρακτηρίζονται από ένα ευχάριστο και ευκολομνημόνευτο ρεφρέν, δεν καταφέρνουν να αντέξουν σε αλλεπάλληλες ακροάσεις. Δίχως αμφιβολία, το κύριο μειονέκτημα της νέας δουλειάς των Cauldron είναι η έλλειψη πραγματικής έμπνευσης σε σημεία, καθώς και η αδυναμία ενδιαφέρουσας ανάπτυξης ορισμένων συνθέσεων.

Συνολικά, θεωρώ ότι το “In Ruin” φέρει αρκετές ομοιότητες με τους δύο προηγούμενους δίσκους του συγκροτήματος, αλλά δυστυχώς δεν καταφέρνει να τους ξεπεράσει ποιοτικώς εξαιτίας αδυναμιών στη διάρθρωση κάποιων συνθέσεων. Παρ’ όλα αυτά, είναι βέβαιο ότι ο δίσκος θα συνεισφέρει το λιγότερο τρία κομμάτια σε μια μελλοντική best-of κυκλοφορία της μπάντας.

4/6