Είδος: Melodic Death Metal
Χώρα: Sweden
Εταιρεία: Records of Indifference
Έτος: 2014

Παραδοσιακά, η Σουηδία είναι η χώρα του Death και του Black Metal. Είναι η πατρίδα κάποιων από τον πιο σπουδαίων συγκροτημάτων, όπως είναι οι Bathory, οι Entombed, οι Marduk, οι Edge of Sanity, οι Unleashed και οι Dark Funeral, οι οποίοι ήδη έχουν γράψει ιστορία στις χρυσές σελίδες της μουσικής. Εκτός, όμως, από αυτά τα γνωστά συγκροτήματα υπάρχουν και πολλά άλλα, που ακολουθούν περίπου τα ίδια μονοπάτια που έχουν χαραχτεί εδώ και πολλά χρόνια.

Ένα από αυτά τα συγκροτήματα είναι και οι Circle of Indifference (COI), που είναι ένα one-man συγκρότημα, που το πραγματικό του όνομα είναι Dagfinn Øvstrud, και μερικές μέρες νωρίτερα κυκλοφόρησε το πρώτο του άλμπουμ (“Shadows of Light”). Αυτός είναι σχεδόν υπεύθυνος για τα πάντα, εκτός από τα φωνητικά, τα κιθαριστικά solos και μερικά τεχνικά, κυρίως, χαρακτηριστικά σε κάποια σημεία. Αυτοί που τον βοήθησαν για να ολοκληρώσει αυτό το άλμπουμ είναι οι: Brandon Leigh Polaris (φωνητικά), Tyler Teeple (κιθάρα), Nikki Monney (φωνητικά στο “Darkness”) και ο Aybars Altay [επιπλέον όργανα στο “Shadows of Light (Aybars Remix)]. Ένα από τα πιο αξιοσημείωτα πράγματα αυτού του άλμπουμ είναι ότι η συνεργασία όλων αυτών έγινε μέσω internet χωρίς να συναντηθούν ούτε μια φορά, αφού ο καθένας τους μένει και σε διαφορετική χώρα (Σουηδία, Βέλγιο, Καναδάς, Γερμανία και ΗΠΑ).

Ας δούμε, λοιπόν, αυτό το άλμπουμ! Το intro συνδυάζεται πολύ καλά με μια πιο ηλεκτρονική κυκλοφορία απ’ ότι με αυτή την ηχογράφηση. Ίσως, το μήνυμα να είναι για τη μετέπειτα χρήση παρόμοιων ήχων, που υπάρχουν σε αρκετά τραγούδια, όπως στο “Shadows of Light”, στο “Evil” και σε άλλα. Βασικά, είναι ένα old school death metal άλμπουμ, ιδιαίτερα όσον αφορά το θέμα του ήχου και του τρόπου παιξίματος των οργάνων. Υπάρχει ένας συνδυασμός από death metal κιθάρες με κάποια πιο thrash σημεία και αυτή η μίξη είναι αρκετά πετυχημένη. Αλλά μερικές φορές ο Dagfinn το παρακάνει με αυτό, το οποίο καταντάει να γίνεται βαρετό. Φυσικά και υπάρχουν τα κλασσικά death metal riffs, αλλά το πρόβλημα εδώ είναι ότι δεν προσφέρουν τίποτε παραπάνω από κάποιους τυπικούς ρυθμούς. Τα solos είναι πολύ καλά τοποθετημένα και συνδυάζονται με την υπόλοιπη μουσική, χωρίς να «λένε ιστορίες για «γαλοπούλες» και για εξωτικά μέρη» (Ελπίζω όλοι να καταλάβατε τι εννοώ), αλλά μερικές φορές ο Tyler φτάνει να παίζει solos στυλ Malmsteen.

Τα φωνητικά είναι οργισμένα, είναι επηρεασμένα από την core-metal σκηνή, αλλά αρκετά βαθειά οποιοσδήποτε μπορεί να εντοπίσει και χαρακτηριστικά από death «γρυλίσματα» και άλλα τέτοια. Σχεδόν σε όλο το άλμπουμ υπάρχουν διασκορπισμένα καθαρά φωνητικά, τα οποία δίνουν μια διαφορετικότητα στη συνολική ατμόσφαιρά της κυκλοφορίας αυτής. Επίσης κάποιες πινελιές της Nikki Monney, κάνει τα γυναικεία φωνητικά, επενδύουν την όλη αισθητική του “Shadows of Light”, οδηγώντας, σε εκείνο το σημείο, σε μια πιο γοτθική ρομαντικότητα ειδικά με τον τρόπο με τον οποίο τραγουδάει. Τελειώνοντας, το drum programming είναι αρκετά καλό, αρκετά δυναμικό και συνδυάζεται επιτυχημένα με τους υπόλοιπους ρυθμούς στις κιθάρες και στο μπάσο.

Τα 59 λεπτά του “Shadows of Light” είναι πολύς χρόνος και, ίσως, αυτός είναι ένας από τους λόγους που γίνεται βαρετό στο τέλος. Ο ήχος και το παίξιμο των οργάνων είναι αρκετά όμοια με τα αντίστοιχα παλιών συγκροτημάτων, όπως είναι οι Entombed, Edge of Sanity και Dismember. Όμως, λαμβάνοντας υπόψη ότι αυτό είναι το πρώτο άλμπουμ των COI και ότι ο Dagfinn ήταν σχεδόν ο μόνος υπεύθυνος για αυτήν την κυκλοφορία, αναμένουμε για μια καλύτερη δουλειά στο μέλλον.

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ: “Alone”, “Shadows of Light”, “Evil”, “Another Day in Paradise” and “Push”.

3/6