Είδος: N.W.O.B.H.M.
Χώρα: Μ. Βρετανία
Εταιρία: Metal Nation Records
Έτος: 2018

Όλοι οι πιστοί αναγνώστες-φίλοι του Metal Invader γνωρίζεται πολύ καλά πόσο αγαπάμε τους Cloven Hoof (και το Lee Payne ειδικά) !!! Μια σειρά από άρθρων, αφιερώματα και συνεντεύξεις όλα αυτά τα χρόνια για να καλύψουμε τη σταδιοδρομία μιας εκ των καλύτερων μπαντών που μας έρχεται από τα φημισμένα Midlands. Το N.W.O.B.H.M. κίνημα σαν είδος έχει έναν τεράστιο κατάλογο από σπουδαία στούντιο άλμπουμ, μια μεγάλη λίστα από υπέροχα ζωντανά ηχογραφημένα άλμπουμ αλλά έχει επίσης πολλές σπουδαίες συλλογές να επιδείξει. Όπως και το πρώτο μέρος, έτσι και το ‘The Definitive Part Two’ ήταν προηγουμένως διαθέσιμο μόνο σε CD που πωλούσε η ίδια η μπάντα στις συναυλίες της. Αλλά σε αντίθεση με το ‘The Definitive Part One’, αυτό η συλλογή δεν περιλαμβάνει επανηχογραφήσεις, αλλά περιέχει αρκετά ακυκλοφόρητα τραγούδια. Διαθέτει μερικά σπάνια κομμάτια που έχουν ηχογραφηθεί από τους Cloven Hoof τα τελευταία χρόνια, με διαφορετικούς τραγουδιστές που έχουν συσχετιστεί με το συγκρότημα στο παρελθόν. Τα πρώτα πέντε κομμάτια ‘Running Man’, ‘Prime Time’, ‘Night Stalker’, ‘Freakshow’ και ‘Curry Of Babylon’ προέρχονται από το αυτοχρηματοδοτούμενο EP ‘The Throne Of Damnation’ του 2010 με τον Matt Moreton στα φωνητικά. Αυτό το EP δεν τυπώθηκε ποτέ σε μεγάλο αριθμό αντιτύπων και για άλλη μια φορά πουλιόταν αποκλειστικά από το συγκρότημα. Το ‘I’m Your Nemesis’ κυκλοφόρησε αποκλειστικά μόνο ως μουσικό βίντεο με τον Ash Cooper στα φωνητικά. Τα επόμενα πέντε κομμάτια ‘‘Do What You Wilt’, ‘Age Of Steel’, ‘Look To The Sky’, ‘Curse Of The Gypsy’ και ‘Contagion’ (που αρχικά κυκλοφόρησε ψηφιακά μονό) με τον τραγουδιστή του αδύναμου Resist or Serve’ του 2014 Joe Whelan. Για να είμαι ειλικρινής είχα κατεβάσει το 2010 – από ένα από αυτά τα χιλιάδες blogspot που μοιράζονταν δωρεάν μουσική – τα πρώτα πέντε κομμάτια του EP, οπότε δεν ήταν κάτι καινούργιο για μένα, αλλά είναι πάντα διαφορετικό όταν κρατάς ένα φυσικό αντίγραφο τα χέρια σου! Αλλά το πραγματικά δελεαστικό στοιχείο για αγορά του δίσκου είναι το ολοκαίνουργιο υλικό. Μπορεί να ακούγεται λίγο πιο μελωδικό ή φιλικό προς το ραδιόφωνο, αλλά ακόμα και έτσι είναι 5 εξαιρετικοί ύμνοι καθαρού Ν.W.Ο.Β.Η.Μ. με κάποια εξτρά στοιχεία Power metal. Και τα έντεκα κομμάτια έχουν μια σύγχρονη παραγωγή και μια αύρα της δεκαετίας του ‘90 (ειδικά ο τόνος κιθάρας και η παραμόρφωση στο EP φωνάζει την 90’s προσέγγιση). Το άλμπουμ έχει ποικίλες επιρροές και δείχνει ως επί το πλείστον πώς η μπάντα είχε αναπτύξει τον ήχο της και έχει εξελιχθεί μέσα σε αυτά τα χρόνια καθώς και πως (και ίσως και γιατί) φτάσαμε στον George Call πριν μας χαρίσουν το εξαιρετικό ‘Who Mourns For The Morning Star?’.