Με το πρώτο κύμα του καύσωνα να γρονθοκοπά την πόρτα της Θεσσαλονίκης, με την ξενέρα που γύρισες στη δουλειά μετά από ένα – τελικά όχι και τόσο ξεκουραστικό – τριήμερο, ευτυχώς στο Fix Factory Open Air πήραμε μια ανάσα, για να μην αρχίσουμε να βαράμε άτυχο/άμοιρο/randomκοσμάκη στο δρόμο χωρίς λόγο, ως έκανε στις μαύρες μέρες του ο Μάικ Τάυσον. Με την ανοιχτή δομή του χώρου (σημειωτέον, είναι το σημείο όπου γίνεται το Streetmode για όσους δεν το χουν με τον προσανατολισμό) να παίζει καταλυτικό ρόλο στο βράδυ μας με εκείνο το ελαφρύ βοριαδάκι που φυσούσε αραιά και που, με τις μπύρες να διαδέχονται η μια την άλλη και με τον κόσμο να πηγαινοέρχεται στην μεγάλη πλατεία, μπορώ να πω ότι πράγματι κάναμε ένα μεγάλο διάλειμμα από την καθημερινότητα και τη βασανιστική ρουτίνα. Πρώτοι στη μεγάλη σκηνή εμφανίστηκαν οι Planet Of Zeus, ένα συγκρότημα που τυγχάνει ποικίλων απόψεων από τη μεγάλη μερίδα των μεταλλάδων. Ίσως λόγω επειδή φοβούνται το νέο και την εξέλιξη, ίσως επειδή θεωρούν το είδος της μουσικής τους «φασαίικο», ίσως γιατί ‘Μαρία Παλάμη’, ειλικρινά δε ξέρω. Επικεντρώνομαι στους ‘μεταλλάδες’ αφενός γιατί με αυτούς κυρίως συναναστρέφομαι λόγω μουσικής, αφετέρου γιατί στην τελική ένα μεταλλικό περιοδικό αντιπροσώπευα σε αυτή τη συναυλία. Τέλος πάντων, πάμε παρακάτω. Εγώ αυτό που είδα με τα μάτια μου είναι ένα venue που από την πρώτη στιγμή είχε μεγάλη προσέλευση από άτομα όλων των ηλικιών (ξεχώριζε ένα πιτσιρίκι στην πρώτη σειρά – καρδούλα) και άτομα από όλα τα φάσματα της μουσικής που αγαπάμε. Και αυτό είναι προς τιμήν της μπάντας. Γιατί όσο και να βαράτε τον κώλο σας κάτω, αυτή τη στιγμή οι Planet Of Zeus ανήκει στις μεγαλύτερες μπάντες που έβγαλε ποτέ αυτός ο τόπος, είτε σας αρέσει είτε όχι. *insert ατάκες τύπου «πονάτε» κάπου εδώ*. Όλος αυτός ο κόσμος, δεν σταμάτησε να είναι στο πλευρό των Planet, τραγουδώντας τα κομμάτια τους, χορεύοντας στον ρυθμό τους, φωνάζοντας το γνωστό σύνθημα ανάμεσα στα breaksτων κομματιών. Αυτή είναι η μεγαλύτερη δικαίωση για το συγκρότημα και φυσικά το ‘υλικό’ με το οποίο χαρακτηρίζεται μια συναυλία επιτυχημένη. Οι Planetήταν – ως μας έχουν συνηθίσει – σε μεγάλη φόρμα, με ζωντάνια, με μπρίο, με διάθεση να ευχαριστήσουν όλους όσους παραβρέθηκαν εκεί. Μπορεί να μην ήταν η πρώτη φορά που θα τους έβλεπα ζωντανά, αλλά σίγουρα θα ανήκει σε μια από τις καλύτερές τους εμφανίσεις. Με τα πρώτα συννεφάκια να έχουν κάνει την εμφάνισή τους στον ουρανό της Θεσσαλονίκης, την θέση των Planet of Zeus πήραν οι Black Rebel Motorcycle Club. Πρώτη μου ζωντανή επαφή με τους Καλιφορνέζους και μπορώ να πω με το χέρι στην καρδιά ότι ήταν καλή. Δεδομένου ότι πέρα από τα πολύ γνωστά τους κομμάτια δεν έχω έντονη τριβή με το συγκρότημα, αυτό δεν αποτέλεσε τροχοπέδη για την απόλαυσή τους. Έντονη παρουσία μουσικά, παρά το γεγονός ότι η σκηνική τους παρουσία ήταν συμβατική (χωρίς τρελά σκηνικά ή εκρήξεις των μελών). Με σύμμαχο την ορμή που τους έδινε το κοινό, οι BRMCπαρουσίασαν κομμάτια από όλη την μέχρι τώρα πορεία τους, κάτι που εκτιμήθηκε δεόντως από τους παρευρισκομένους. Λογική συνέπεια του εκτενούς τους setlist, ψυχαγώγησαν το κοινό για αρκετή ώρα, κάτι που δίχασε κάπως τον κόσμο στις συζητήσεις που έπιανα. Αφενός, ναι, ήταν μια πολύ χορταστική εμφάνιση – ειδικά για τους fansτου συγκροτήματος και 3 ώρες να έπαιζαν δεν θα έλεγαν όχι – από την άλλη όμως κάποιοι όπως εμείς κάπως κουραστήκαμε μετά την πρώτη ώρα και κινήσαμε προς τα κιόσκια με τις μπύρες όπου αράξαμε χαλαρά, απολαμβάνοντας το προαναφερόμενο αεράκι. Το κερασάκι στην τούρτα της βραδιάς αυτής ήταν οι Clutch, οι οποίοι για να μιλήσω ειλικρινά ήταν πολύ καλύτεροι από ό,τι περίμενα. Σε ένα ιδιαίτερο σκηνικό, με τη βροχή να ρέει (που η πλάκα είναι ότι δεν αναστάτωσε ή ξενέρωσε κανέναν – γιατί δεν είδα και κανέναν να κουνιέται από τη θέση του), με τα φώτα που εξέπεμπαν από τη σκηνή και τους περίεργους συνδυαστικούς τους ρυθμούς και φυσικά με την άκρατη ενέργεια των Clutchνα ξεσπά από κάθε πιθανή ‘έξοδο’, μπορώ με ευκολία να πω πως η συγκεκριμένη συναυλία ήταν η καλύτερη για το φετινό καλοκαίρι ως τώρα. Ξέφρενο κοινό που δε σταμάτησε να συνοδεύει το συγκρότημα, εξαιρετικός ήχος που δεν αλλοιωνόταν σε κανένα σημείο του venue (άκρως σημαντικό για όλους στην πλατεία), κομματάρες που διαδέχονταν η μία την άλλη και ένας Neil Fallon σε μεγάλα κέφια. Συνταγή επιτυχίας λοιπόν. Μην τους χάσατε αν παίξουν στην πόλη σας ή κάπου κοντά σας τέλος πάντων. Μακάρι να τους ξαναδούμε και εμείς σύντομα σε μια ανάλογη παραγωγή, η οποία σημειωτέον ήταν καθόλα εξαιρετική από τα πιο αμελητέα έως τα πιο σημαντικά. Μπράβο σε όλους. Ανυπομονούμε για τα επόμενα που θα έρθουν!