Είδος: Melodic/Progressive Metal, Shred
Χώρα: Ελλάδα
Εταιρεία: Rockshots Records
Έτος: 2019

O Constantine είναι Έλληνας κιθαρίστας με πλούσιο βιογραφικό που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τους Nightrage, Mystic Prophecy και Nightfall. Aυτό εδώ είναι το δεύτερο προσωπικό του άλμπουμ και διαφοροποιείται αρκετά από το ντεμπούτο του. To ‘Shredcore’ ήταν καθόλα αξιόλογο αλλά το γεγονός ότι ήταν αμιγώς instrumental και shredding κατά βάση, το περιόριζε ως προς το κοινό που απευθυνόταν. To ‘Αftermath’ έχει στηθεί πάνω σε άλλη λογική με αποτέλεσμα να υπάρχει μόλις ένα instrumental κομμάτι, πολλοί και αξιόλογοι guests στα φωνητικά και συνθέσεις κομμένες και ραμμένες στο ύφος του εκάστοτε τραγουδιστή. Ο Constantine τιθασεύει κάπως το παίξιμο του, με σκοπό να υπηρετήσει την σύνθεση, πάντα με γνώμονα το μελωδικό, τεχνικό και μοντέρνο metal. Το “Bushido” που ανοίγει το δίσκο είναι και το μόνο instrumental, με τον Constantine να ξεδιπλώνει τη σύνθεση με έμφαση στη μελωδία αλλά και κάποια τεχνικά solos, εννοείται. Στο «Hellfire Club», συναντάμε στα φωνητικά τον BjornStrid των Soilwork σε μία από τις πιο δυνατές στιγμές του δίσκου. Κομμάτι που θα μπορούσε να αποτελεί κορυφαία στιγμή σε οποιοδήποτε δίσκο των Soilwork με τον Bjorn να πιστοποιεί για μία ακόμη φορά πως είναι κορυφαίος στις εναλλαγές brutal-καθαρών φωνητικών και τον Constantine να εκμεταλλεύεται το γεγονός αυτό με μελωδία και groove. Στο “Press On Regardless” την σκυτάλη παίρνει ο Ralf Scheepers των Primal Fear. Heavy σύνθεση με ανυψωτικό χαρακτήρα καθώς ο Ralf αποτελεί εγγύηση στο να παίρνει heavy συνθέσεις και να τις απογειώνει. Στο “Another Day” συναντάμε τον ApolloPapathanasio σε ένα τραγούδι που θυμίζει περισσότερο το παρελθόν του με τους Firewind παρά το παρόν του με τους Spiritual Beggars. Πολύ όμορφη power σύνθεση, απόλυτα εναρμονισμένη στο λαρύγγι του Apollo, ξεχωρίζει με την πρώτη ακρόαση. Στο “Holding On ’Til The End” τα φωνητικά αναλαμβάνει ο Chris Clancy των Mutiny Within που εδώ, όμως, επιδίδεται μόνο σε καθαρά φωνητικά. Μοντέρνο metal, αμερικάνικης λογικής που σε κερδίζει με την αμεσότητα του και το κολλητικό του ρεφρέν. Στο “DeliverUs” συναντάμε για δεύτερη φορά τον Apollo. Μοντέρνο power metal και εδώ αλλά με ανεβασμένες ταχύτητες και περισσότερο πομπώδες ύφος. Εξαιρετικό για το είδος του. Στο “Εlegy” που τραγουδάει ο Bill Manthos, ακούμε άλλη μια πιασάρικη σύνθεση μοντέρνου-μελωδικού metal. O δίσκος κλείνει με το “War And Pain”, με τον Schmier των Destruction να δίνει το γενικό πρόσταγμα για όλεθρο. Τhrash Metal με ορμή και τραχύτητα για να κλείσει εντυπωσιακά το άλμπουμ αποτελώντας τραγούδι που διακρίνεται για τον δυναμισμό του. Το ‘Aftermath’ ακούγεται πολύ ευχάριστα χάρη στην ποικιλομορφία του, τις συνθέσεις του αλλά και τους πολλούς και εκλεκτούς καλεσμένους που αφήνουν το προσωπικό τους στίγμα. Ο δίσκος κυκλοφορεί από τις 31 Μαΐου του τρέχοντος έτους μέσω της Rockshots Records.

4/6