Είδος: Power Metal
Χώρα: Ελλάδα
Εταιρία: No Remorse Records
Έτος: 2014

Τους Crosswind πρώτη φορά τους είδα, όταν πρόσφατα, άνοιξαν την συναυλία των Jag Panzer στην Θεσσαλονίκη.

Η μουσική που έφτανε στ’ αυτιά μου, καθώς έμπαινα στο Eightball, ακούστηκε απρόβλεπτα ενδιαφέρουσα και ρώτησα στην είσοδο ποιοί παίζουν. ‘Οι ‘Eλληνες Crosswind?’ δεν τους ξέρω είπα αυθόρμητα, αλλά φαίνονται πολύ καλοί!

Ευχάριστη έκπληξη βέβαια ήταν, όταν είδα στη σκηνή τον Βασίλη Τοπαλίδη να τραγουδά για τους Crosswind, παλιό γνώριμο από την μεταλλική εποχή του Empire και την περίοδο που ήταν στους Horizons End (αξέχαστες οι συναυλίες τους στο Empire). Το show που έδωσαν, απίστευτα καλό, δικαιολόγησε στο έπακρο τον τίτλο του support ενός τεράστιου συγκροτήματος όπως είναι οι Jag Panzer.

Όσον αφορά το ντεμπούτο τους στη μεταλλική δισκογραφία οι Crosswind παρουσιάζουν έναν αυθεντικό power metal δίσκο στον οποίο το παλιό με το νέο συγκεράζονται αρμονικά χωρίς να προσβάλλονται οι τεχνοτροπίες των δύο αυτών εποχών, καθώς η προσωπικότητα των μουσικών δεν το επιτρέπει αλλά ούτε και αφήνει τις επιρροές τους να αφαιρέσουν την έμπνευση για δημιουργία.

Τα θέματα ‘έχουν μια επίμονη ποιότητα’ θα έλεγα για το ‘Vicious Dominion’, τα ίδια λόγια που είπε και ο Ravel στον φίλο του όταν συνέθετε στο πιάνο το αιώνια περίφημο Bolero. Σχεδόν σ’ όλα τα κομμάτια του δίσκου παρατηρούμε πως ενώ οι μελωδίες και ο ρυθμός άλλοτε αργός άλλοτε γρήγορος, επαναλαμβάνονται χωρίς ιδιαίτερες αλλαγές και παρεμβάσεις, κατά έναν περίεργο, μαγικό τρόπο, η επιθυμία του ακροατή για συνεχή επανάληψη των μουσικών αυτών μονοπατιών είναι κάτι παραπάνω από αναγκαία. Ακούστε ξανά το ‘Victorious March’ των Amon Amarth ή το ‘Alma Mater’ των Moonspell ή το ‘Secret of Steel’ των Manowar αν θέλετε και θα καταλάβετε τι εννοώ.

Οι κιθάρες πρωταγωνιστούν καθόλη την διάρκεια της μουσικής αυτής διαδρομής και τα φωνητικά δεσπόζουν, με αποκορύφωμα το ‘Legion Lost’ (εδώ αναδεικνύονται έντονα και επιβεβαιώνονται οι φωνητικές δυνατότητες και το ταλέντο του Βασίλη) σε ένα άλμπουμ όπου δεν θα βρεις κανένα μέτριο ή αδιάφορο τραγούδι.

Συνοπτικά, χρησιμοποιώντας μάλιστα ποδοσφαιρική ορολογία, οι Crosswind παρουσιάζουν ένα υπέροχο άλμπουμ, ένα πολύ καλό σύνολο, αρμονικά δεμένο, συμπαγές, με τις κιθάρες να κυριαρχούν στο χώρο του ‘κέντρου’ και τα φωνητικά μπροστά να σκοράρουν με μεγάλη άνεση.

Εύγε!
Hasta La Victoria Siempre