Πριν γράψω οτιδήποτε, οφείλω να παραδεχθώ ότι στο συγκεκριμένο live δεν κατέβηκα με σκοπό να κάνω ανταπόκριση. Αφενός επειδή είναι ένας χώρος λίγο πιο έξω από τα συνηθισμένα μου ακούσματα και αφετέρου γιατί είχα όρεξη μόνο για διασκέδαση και χαλάρωση μετά από ένα κοπιαστικό διήμερο. Οπότε από νωρίς το χαλαρό καφεδάκι την ώρα του soundcheck έγινε τσίπουρο και η συνέχεια είναι γνωστή. Τελοσπάντων, θα κάνω μια προσπάθεια να μεταφέρω την ατμόσφαιρα της συναυλίας.

Όπως ήταν προγραμματισμένο, στις 20:30 ανέβηκαν στη σκηνή η δικοί μας folk/black metallers, Aherusia. Την ύπαρξη τους αντιλήφθηκα στο καλοκαιρινό Horns Up Festival (σ.σ. 22-23/06/2016 @Τρίκαλα) όταν και με άφησαν με το σαγόνι στο πάτωμα. Από τότε έψαχνα ευκαιρία να τους παρακολουθήσω με κανονικό σετ και σε πιο συναυλιακό χώρο, οπότε δεν άφησα την ευκαιρία να πάει χαμένη. Στο ίδιο μήκος κύματος και με ένα Βορέα Φαέθων (κατά κόσμο Γιώργο Μέλα) γεμάτο ενέργεια έπαιξαν κομμάτια και από τις δύο full-length δουλειές τους: Lux Occulta, Archipelagos, Mano Incognitum, Methexis, Arbor Martyrum, Beyond Death and Time, Path of Thorns, Eros Aenaos… Ο Βορέας κάποια στιγμή τραγούδησε το Song for Ireland προς τιμήν των headliners.

Έκλεισαν με το Hic Hiemat Aeternatus το οποίο εκτέλεσαν ζωντανά για πρώτη φορά και αποτελεί προοίμιο για το νέο τους άλμπουμ, στο οποίο από ότι πήρε το αυτί μου θα δούμε κάποια ιδιαίτερα και διαφορετικά από τα συνηθισμένα πραγματάκια, αλλά δεν μπορώ να πω περισσότερα αυτή τη στιγμή. Κατά τις 10+ όταν υποτίθεται τελείωνε το σετ τους τα παιδιά δεν ξεκολλούσαν από τη σκηνή και θα μπορούσαμε να το τραβήξουμε κανα δύωρο αν δεν έπαιζε ένα θέμα με τις πτήσεις των headliners λόγω των απεργιών που είχαν ανακοινωθεί. Χωρίς υπερβολή, οι Aherusia αυτή τη στιγμή είναι μια από τις καλύτερες ελληνικές metal μπάντες, πέρα από ταμπέλες και υποείδη και όποιος δεν έχει τσεκάρει ήδη καλά θα κάνει να ασχοληθεί πάραυτα.

Στις 22:30 πάτησαν το σανίδι οι Ιρλανδοί Cruachan (Kρούακαν). Συστάσεις για τους κυρίους δε χρειάζονται ιδιαίτερες. 24 χρόνια παρουσίας και 7 full-length δουλειές δεν είναι ευκαταφρόνητοι αριθμοί. Ξεκίνησαν φουριόζοι με τα  The Sea Queen of Connaught και Pagan Hate και γενικά όλο το σετ πήγε σε αυτούς τους ρυθμούς. Born for War, Brian Boru, The Horned God, Morrigan’s Call, Prophecy, Ride on (όπως ήταν αναμενόμενο εδώ τραγούδησαν και οι πέτρες), Follow me up to Carlow, Ossian’s Return, Blood for the Blood God. Γενικά, η ζωντανή εμφάνιση ήταν κλάσεις ανώτερη από τις αντίστοιχες εκτελέσεις στα άλμπουμ και από ότι κατάλαβα το συγκεκριμένο είδος μουσικής το ευχαριστιέσαι περισσότερο στο live. Μόνη ένσταση ότι μάλλον «έτρεξαν» λίγο το πρόγραμμα αφού δεν είχε ξεκαθαρίσει το τοπίο με τις απεργίες και πιθανότατα να έπρεπε να φύγουν αμέσως μετά την εμφάνισή τους. Τελικά, η απεργία ανακλήθηκε την τελευταία στιγμή και όλα πήγαν σύμφωνα με το πρόγραμμα.

Ο κόσμος ήταν μάλλον ικανοποιητικός για τα δεδομένα του συγκεκριμένου event. Προσωπική εκτίμηση, ήμαστε γύρω στα 150-200 άτομα. Συμπερασματικά, ήταν μια χορταστική βραδιά που άφησε τους φίλους του χώρου με ένα πλατύ χαμόγελο. Σημαντικό, επίσης, το γεγονός ότι το πρόγραμμα τηρήθηκε στο 5λεπτο. Καιρός να αρχίσουμε να βλέπουμε πιο «συνεπείς» καταστάσεις σε όλες τις διοργανώσεις.