Είδος : Brutal Gore Metal
Χώρα : Η.Π.Α.
Εταιρία : Gore House Productions
Έτος : 2014

Ακούγοντας το δίσκο των Cuff στο μυαλό μου ήρθαν οι άπειρες ώρες που είχα περάσει σε κάποια φάση της ζωής βλέποντας «καμμένες» cult ταινίες φρίκης των 80’ς. Ξέρετε, αυτές όπου ένας μετεωρίτης πέφτει δίπλα σε μία επαρχιακή πόλη, μετατρέποντας σχεδόν όλους τους κατοίκους σε ζόμπι που αναζητούν ένα σνακ τρώγοντας τους λιγοστούς εναπομείναντες ζωντανούς ή όπου μικρά εξωγήινα τερατάκια, ορμώμενα από τα τρίσβαθα του σύμπαντος αποφασίζουν να συμπεριλάβουν στο διαιτολόγιό τους τους κατοίκους μιας άλλης επαρχιακής (πάντα) πόλης. Ενώ, λοιπόν έχεις συναίσθηση της σεναριακής αθλιότητας, της υποκριτικής ανέχειας, της σκηνοθετικής κακοποίησης και της γελοιότητας των ειδικών εφέ, ωστόσο τίποτα από όλα αυτά δεν μπορεί να σε εμποδίσει να διασκεδάσεις βλέποντας την ταινία.

Που κολλάνε οι Cuff με όλα αυτά; Λοιπόν, οι συνθέσεις τους στην κιθάρα είναι λίγο–πολύ χιλιοπαιγμένες, η εκτελεστική τους ικανότητα είναι λίγο πάνω από το επίπεδο «μαθητευόμενος», η παραγωγή είναι ένας βάλτος, όπου ο οχετός των φωνητικών μαζί με το πρωτόγονο drum machine ξεχωρίζουν για την τραγικότητά τους. Κι όμως, αντί να καταριέμαι τη μοίρα μου για το κακό που έπαθα, βρίσκω τον εαυτό μου να πατά εναγωνίως το replay. Μαζοχισμός; Ίσως. Υπερβολή στην περιγραφή; Σίγουρα. Οι ίδιοι οι Cuff είναι ο ορισμός της υπερβολής. Ίσως απλά ο οργανισμός μου να χρειαζόταν να ακούσει κάτι τόσο εξωφρενικό, που να αγγίζει τα όρια του cult.

Οι Cuff χαρακτηρίζουν τον εαυτό τους ως slam sci-fi grind. Λογικό μου ακούγεται. Ένα μεγάλο μέρος της μουσικής τους έχει αργόσυρτους, slam ρυθμούς, με λιγοστά blastbeats και αποφεύγοντας τους ασταμάτητους τεχνικούς αυνανισμούς που επιχειρούν τελευταία τα περισσότερα brutal gore συγκροτήματα, αποτυγχάνοντας στο ζητούμενο, δηλαδή τη δημιουργία ζοφερής ατμόσφαιρας. Όσο για τον όρο sci-fi, αναφέρεται κυρίως στο στιχουργικό προσανατολισμό, αντλώντας την έμπνευση σε ένα μεγάλο από την προαναφερθείσα cult κινηματογραφία, ενώ υπάρχουν και μερικά διάσπαρτα πλήκτρα που επιχειρούν να βοηθήσουν ώστε να διαμορφωθεί μία εξώκοσμη ατμόσφαιρα.

Το “Transient Suffering Through The Ergosphere” απευθύνεται σε πολύ συγκεκριμένο κοινό. Αν γουστάρετε τραβηγμένες από τα μαλλιά (και τα μυαλά) gore καταστάσεις, αξίζει να τους ακούσετε…. ξανά και ξανά….. μέχρι να σιχαθείτε τον εαυτό σας, τους γύρω σας, τον πλανήτη ή όλα τα παραπάνω! Καλή χρονιά!!!

3.5/6