Είδος: Raw Black Metal
Χώρα: Καναδάς
Εταιρεία: Extincionist Records
Έτος: 2020

H Extinctionist Records είναι ένα μικρό underground label που κυρίως προωθεί μια χούφτα μπαντών ωμού black metal με έδρα τις ΗΠΑ και τον Καναδά, καθώς και το άγνωστο σουηδικό σχήμα Abzyrglak, που ξέρω, επειδή έτυχε να ακούσω το πολλά υποσχόμενο  demo του 2019, ‘A Graveyard for Humanity…’, πέρσι, και ομολογώ το απόλαυσα. Όσον αφορά το μοναδικό μέλος των Cursed Altar, Extinctionist, φαίνεται ότι πολλά από τα προσωπικά του projects κυκλοφορούν μέσω του label του, πράγμα που τον κάνει πολυάσχολο, επίσης, υπεύθυνο για μια μικρή γωνιά στην underground σκηνή με διάφορες solid mini-κυκλοφορίες.

Έχοντας κυκλοφορήσει δύο demos πριν από αυτό, κινήθηκε γρήγορα προς το ντεμπούτο full length άλμπουμ, με τίτλο ‘Midnight Reprisal’, το οποίο αριθμεί σχεδόν μισή ώρα, και κυκλοφόρησε μόνο σε μορφή κασέτας (τουλάχιστον για τώρα), μια τυπική και συνηθισμένη τακτική στα πιο σκοτεινά μονοπάτια του black metal. Δεν είχα ακούσει προηγούμενο υλικό από τους Cursed Altar , ή σχεδόν οποιοδήποτε από  τα άλλα projects του Extinctionist , οπότε το ‘Midnight Reprisal’ ήταν βασικά η εισαγωγή μου στη μουσική νοοτροπία του συγκεκριμένου ατόμου και, μετά από πολλές ακροάσεις, το όνομα που καθρεπτίζεται σε όλο το πρόσωπό μου είναι αυτό: Ildjarn.

Παρά τη σχετικά μικρή διάρκεια (παρόλο που ήμουν πάντα λάτρης των τριαντάλεπτων άλμπουμ), διαθέτει δώδεκα κομμάτια, τα οποία θα πρέπει να σας κάνουν να σκεφτείτε ότι τα περισσότερα από αυτά δεν διαρκούν πολύ ώρα, και αυτή είναι η αλήθεια. Υπάρχουν αρκετά  κομμάτια 1-2 λεπτών στο ‘Midnight Reprisal’, ενώ το διαρκέστερα είναι περίπου 3, κάτι που το παραπάνω αποτέλεσε προφανώς μεγάλη επιρροή σε αυτό το έργο, όπως έχει κάνει και στο παρελθόν. Από τους τίτλους των κομματιών των Cursed Altar, επίσης, κρατήστε τη μισανθρωπική θεματική, αν και βρήκα το αγριογούρουνο στο εξώφυλλο και κάποιες παρόμοιες αναφορές στο άλμπουμ να είναι πολύ ελκυστικές και ταιριαστές για μια raw black metal κυκλοφορία σαν κι αυτή.

Αν έχετε ακούσει ποτέ τη black metal πλευρά του Ildjarn, θα αναγνωρίσετε αμέσως τα σχέδια στα ‘Midnight Reprisal’, πάρα πολύ. Μονότονα μαστιγώματα-κιθαριστικά riffs, με έναν απλοϊκό και εύκολο τρόπο, με βάση μόνο μια-δυο διαφορετικές ιδέες ανά τραγούδι, το οποίο δικαιολογεί το μήκος τους, καθώς και ανοίγει έναν πολύ ταραγμένο δρόμο κατά τη διάρκεια της ακρόασης. Tα κύρια από αυτά είναι κυρίως μεσαίας ταχύτητας, και η παραγωγή είναι πράγματι αρκετά θορυβώδης, αλλά όχι στο βαθμό που o Νορβηγός mastermind έγραφε τη δεκαετία του ’90.

Το εναρκτήριο «Ancient Cruelty» είναι ένα από τα highlights, λόγω της εναλλαγής μεταξύ των βασανιστικών κιθαρών, και μερικά άλλα που μου άρεσαν εξίσου είναι τα «Lone Boar», «As the Final Breaths» και «Bewildered In Midnight Blackness». Το ‘Midnight Reprisal’ αντλεί πολλά από τα βραχνά, μαστιγωτά φωνητικά, ένα ισχυρό εργαλείο που χρησιμοποιείται οδυνηρά σε όλα τα κομμάτια του άλμπουμ. Υποθέτοντας ότι η φωνή του δεν είχε αυτή τη δύναμη, το άλμπουμ θα ήταν πιθανώς unlistenable για μένα. Σε μια-δυο στιγμές, οι Cursed Altar δείχνουν και κάποια επιπλέον στοιχεία στα κομμάτια, σαν το βασανιστικά αργό τέλος του «Last Night Οf Human», ακόμη και αν αυτό δεν αλλάζει το γεγονός ότι είναι πολύ κοντά ήδη στη μουσική του Ildjarn .

Για το είδος του, το ‘Midnight Reprisal’ είναι ένας ειδικός δίσκος που χρειάζεται έναν ακροατή με επίγνωση πριν να απορριφθεί ως επαναλαμβανόμενο και ανιαρό. Οι μουσικές ιδέες του Cursed Altar σε αυτή την έκδοση, δεν το κάνουν μοναδικό, αλλά συντηρούν την προσωπικότητά του και σίγουρα κόλλησα με το άλμπουμ περισσότερο από αρκετές και καλές παραγωγές και κυκλοφόρησαν πρόσφατα. Ωμό black metal, μισητό και επιθετικό, που δεν βασίζεται μόνο στην πασπαλισμένη παραγωγή, αλλά προσφέρει μινιμαλιστικά κομμάτια, το πιο πιθανό εμπνευσμένα από έναν παρία της καλλιτεχνικής σκηνής, χωρίς να είναι φτηνή κόπια κάποιου (βλ. Ødelegger). Οι άλλες μπάντες του Extinctionist μπορεί να μην είναι έτσι, αλλά μια μέρα θα πρέπει να τσεκάρω κι άλλες.