DAY OF SCATTERING – Live Report 22.08.2015

Published:

Last Updated on 08:55 by Giorgos Tsekas

Day Of Scattering, μια πολλά υποσχόμενη και  αρκετά  πρωτότυπη συναυλία (για τα τοπικά δεδομένα), έλαβε χώρα στην πόλη των Τρικάλων. Το αυτοοργανωμένο κονσέρτο, όπως το ονομάζει η ομάδα ατόμων που το διοργάνωσε, φιλοξένησε 5 συγκροτήματα του ακραίου ήχου από διάφορες πόλεις της Ελλάδας. Ο χώρος που επιλέχθηκε, ένα από τα πιο γνωστά πάρκα της πόλης, κάλυψε όλες τις ανάγκες αυτής της κίνησης, μακριά από κατοικημένη περιοχή (προς αποφυγή καταγγελιών ηχορύπανσης) και με ωραίο περιβάλλοντα χώρο, μέσα σε δέντρα και γρασίδι. Η είσοδος ελεύθερη, με την οποιαδήποτε οικονομική ενίσχυση καλοδεχούμενη

Η ξαφνική βροχή, που ξεκίνησε το απόγευμα, απείλησε αρχικά τη διεξαγωγή του live, αλλά με πολύ υπομονή και κάποια αναμενόμενη καθυστέρηση, η συναυλία ξεκίνησε κατά τις δέκα το βράδυ με τους Καρδιτσιώτες Calf να πιάνουν τα όργανά τους. Με ελάχιστο χρόνο για soundcheck, το τρίο απέδωσε το θορυβώδες setlist του, ταξιδεύοντας το κοινό με τις post μελωδίες του. Ο ήχος τους γεμάτος, με έναν drummer μετρονόμο, την κιθάρα να γρατσουνάει μονότονα, ταξιδιάρικα riffs, που άλλοτε φλέρταραν με noise / rock και άλλοτε με black metal. Ιδιαίτερη εντύπωση έκανε ο τύπος με ”την κονσόλα, το μικρόφωνο και το πιατίνι” και τα effects που γεννούσε, δημιουργώντας έτσι ογκώδη ατμόσφαιρα.

Σειρά πήραν οι Moat Hug από τη Λάρισα. Δεν τους είχα παρακολουθήσει ποτέ παλιότερα και περίμενα να ακούσω doom / sludge, όπως παρουσιαζόταν στην αφίσα. Αυτό που  ερχόταν στα αυτιά μου μόνο doom δεν ήταν. Υπήρχαν κάποια αργά σημεία, αλλά η μουσική τους σε καμία περίπτωση δεν ήταν doom. Άκρως συναυλιακό συγκρότημα, αρκετά δεμένα τα μέλη του, με ένα  δυνατό setlist βρώμικου sludge. Ο ήχος τους τα χάλασε λίγο στην αρχή (κυρίως στη φωνή), αλλά στην πορεία πήραν τα πάνω τους και απέδωσαν σχεδόν τέλεια. Μην τους χάσετε αν παίζουν κάπου κοντά σας.

Το γιαννιώτικο τρίο Zvarna ήταν το επόμενο συγκρότημα που ακούσαμε. Κανονικός οδοστρωτήρας τα πήραν σβάρνα όλα με το extreme D-Beat / hardcore τους. Με διπλά φωνητικά, γρήγορες ταχύτητες και με διάρκεια κομματιών από 15 δευτερόλεπτα έως το ενάμισι λεπτό και D-Beat ρυθμούς στα drums, δεν λυπήθηκαν κανένα μας. Με την αδρεναλίνη στο maximum και με τον καλύτερο ήχο που πέτυχαν ποτέ τους, ξεσήκωσαν το κοινό και ανάγκασαν μερικούς να επιδοθούν σε pogo.

Το αλκοόλ έρεε άφθονο, τα σουβλάκια εξαφανίζονταν σιγά σιγά και ο κόσμος μαζεύτηκε πάλι κοντά στη σκηνή για να υποδεχτεί τους αθηναίους Profane Prayer. Αλητεία και βλασφημία είναι το moto τους, το οποίο εισπράξαμε για τα καλά. Βλάσφημο black/thrash υψηλής ποιότητας, με μία εμφάνιση άκρως επαγγελματική, δείχνοντας την εμπειρία που έχει αποκομίσει το συγκρότημα από όλη την πορεία του μέχρι σήμερα. Με κιθάρες ξυράφια με διάσπαρτα punk σημεία, τον Maelstrom να τυραννά τα τύμπανα και τον τραγουδιστή να ξερνάει τους στίχους, το κοινό είχε ήδη ξεκινήσει το headbanging και δύσκολα θα έβρισκες κάποιον ανικανοποίητο στο τέλος του show.

Τελευταίοι της βραδιάς οι ντόπιοι Warcode. Αξιοσημείωτο το γεγονός, ότι παρόλο το προχωρημένο της βραδιάς ελάχιστος κόσμος είχε αποχωρήσει. Οι Warcode είχαν κάποιες απουσίες, με αποτέλεσμα να τους ακούσουμε αυτή τη φορά κάπως “αλλαγμένους”. Το μικρόφωνο γι’ αυτό το live ανέλαβε ο Χρήστος τραγουδιστής των Riffobia (η φωνή των Warcode απουσίαζε στο εξωτερικό λόγω σπουδών) και τα πήγε περίφημα. Επίσης, στο μπάσο ήταν ο Χρήστος των Rock & Lace. Let’s talk about Death/Thrash λοιπόν, με το συγκρότημα να τα δίνει όλα και η ανταπόκριση του κοινού εξαιρετικά ζεστή. Από live σε live όλο και πιο ανεβασμένο επίπεδο, αρκετά δεμένοι και με ακριβώς τον ήχο που τους ταιριάζει, έκλεισαν μια πετυχημένη βραδιά.

Κλείνοντας, πρέπει να επισημάνουμε ότι τα άσχημα καιρικά φαινόμενα απέτρεψαν την προσέλευση περισσότερου κόσμου. Οι 100-120 (χονδρικά) που βρέθηκαν στο Day Of Scattering, παρόλη την υγρασία και ταλαιπωρία που ‘υπέφεραν’, είμαι σίγουρος πως θα είναι παρόντες και στο επόμενο. Επίσης, είμαι σίγουρος πως ο αριθμός των παρευρισκομένων θα αυξηθεί. Η διοργάνωση ήταν άψογη, γεγονός που αποδείχτηκε από τις εκφράσεις των παρευρισκομένων, ακροατών και συγκροτημάτων, η υπομονή και το πείσμα (κυρίως ενάντια στον καιρό) κέρδισε και έτσι κέρδισε και η τοπική σκηνή. Ραντεβού στο επόμενο event της ομάδας!

Support Your Local Scene!

Nikos Nakos
“When the Last Tree Is Cut Down, the Last Fish Eaten, and the Last Stream Poisoned, You Will Realize That You Cannot Eat Money.”
Exit mobile version