30 χρόνια για ένα πολύ τεράστιο άλμπουμ και προσωπικά μέσα στα 3 καλύτερα μου από τη μπάντα. Μην κρυβόμαστε όμως ειδικά όσοι μεγαλώσαμε στα ’90s ξέρουμε ότι αυτή η μπάντα και αυτός ο τεράστιος συνθέτης απογειώθηκε μετά το θάνατο του. Όταν κυκλοφόρησε το Symbolic ήταν πολύ μελωδικό είπαν κάποιοι, το Individual… ήταν για τζαζίστες, και το Human ήταν πάρα πολύ τεχνικό. Τα τρία πρώτα ΜΟΝΟ φώναζαν κάποιοι….
Δεν είχαν άδικο ότι υπήρξε τεχνικό αλλά επιτρέψτε μου να θεωρώ πρώτο πειραματικά τεχνικό άλμπουμ το Consuming Impulse από Pestilence μιας και το Spiritual… είναι άρτιο αλλά το Human ήρθε για να ανοίξει τα ταλέντα πρώτα των μουσικών που το απαρτίζουν και μετά τα αυτιά των οπαδών πολλοί από τους οποίους δεν πήραν μυρωδιά αλλά ας είναι. Εκείνοι ήξεραν τι έκαναν…
Ξεκινώντας με ένα από τα φανταστικότερα drum intro ο Sean Reinert εμπλουτίζει τον εγκέφαλο μας και διδάσκει ταυτόχρονα. Ο πολύ καλός του φίλος ημίθεος Lee Harrison ακόμα και τώρα ηχογραφεί με πιατίνι που του έχει κάνει δώρο ο Sean. Ο ήχος συνεχίζει να είναι βαρύς αλλά πλέον υπάρχει ισορροπία στη μουσική, στις ιδέες στους πνευματικούς στίχους στα ουρλιαχτά και τη κτηνωδία.
Suicide Machine και ο Di Giorgio αρχίζει να αρπίζει στις χορδές, να παίζει συγχρονισμένα αλλά άσχετα με τη κιθάρα θέματα και να χαστουκίζει το μπάσο με τρόπο πρωτόγνωρο για την εποχή και ανοίγουν πλέον διάπλατα οι πόρτες γι’αυτό που ξέρουμε σήμερα ως τεχνικό death metal το οποίο συνέχισαν οι μέγιστοι Gorguts, Oppressor και Cryptopsy. (σσ. Ακούστε και τη διασκευή του από τους Νεοϋορκέζους Malamor).
Together as One, Secret Face, See Through Dreams δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από το απόλυτο Death metal album Spiritual Healing απλά οι κιθάρες έγιναν πιο γρήγορες και τα θέματα πιο πλουραλιστικά. Το Lack of Comprehesion σου τινάζει τον αυχένα…
Thriving on your cliché, Compelled by self-resentment….
Το Cosmic Sea είναι το Orion του death metal και κλείσιμο με το δύστροπο Vacant Planets. Πράγματι δύσκολο να αλλάζεις τρία μέλη της μπάντας και ειδικά έναν ανθρώπινο μετρονόμο όπως ο Bill Andrews να όμως που τα κατάφερε και με την βοήθεια των μελών των Cynic πήγαν το death metal έτη φωτός παρακάτω. Ίσως να μην έζησα την εποχή που κυκλοφόρησε ακριβώς αλλά και λίγο αργότερα το στίγμα του άλμπουμ θα είναι ανεξίτηλο για πολλές δεκαετίες.
ΥΓ1. Οι μοντέρνες τεχνικές μπάντες δεν γνωρίζουν να κρατήσουν την ισορροπία του
ΥΓ2. Τα εξώφυλλα από εδώ και πέρα μέχρι και το θεϊκό Symbolic αναλαμβάνει ο Rene Miville
ΥΓ3. Δεν αναφέρω RIP στον Reinert καi Chuck γιατί μέσα από αυτό το άλμπουμ θα ζουν για πάντα
ΥΓ4. Σταματήστε να βγάζετε άχρηστο merchandise από τους DEATH, τα άλμπουμ είναι χρυσος από μόνα τους.