Η δεύτερη μέρα του Defcon ξεκινάει αφήνοντας πίσω την εντυπωσιακή πρώτη μέρα στο ίδιο μέρος την ίδια ώρα! Πρώτη μπάντα της βραδιάς οι Killing With A Smile να βγαίνουν στη σκηνή με τον ημίγυμνο και φορώντας μάσκα μπασίστα τους και να μας παρουσιάζουν τα κομμάτια τους τα οποία κινούνταν σε metalcore ύφος. Η μπάντα έδειχνε αρκετά δεμένη και προβαρισμένη αλλά παρόλα αυτά ο κόσμος ήταν ελάχιστος εκείνη την ώρα στο AN με τον ήχο να μην τους βοηθάει και πολύ.

Τη σκυτάλη πήραν οι Buried Before I Die οι οποίοι μας ενημέρωσαν ότι θα είναι μόνοι οι τέσσερις τους διότι ο τραγουδιστής τους είναι στο στρατό. Η μπάντα άρχισε να παίζει δικά της κομμάτια τα οποία ήταν σε metalcore ύφος και αυτά. Οι Buried Before I Die καθόλη τη διάρκεια το live μου έδινε την εντύπωση ότι δεν είχε κα πολύ όρεξη να παίξουν Live και ότι μάλλον έκανε αγγαρεία. Καταλαβαίνω πολύ καλά ότι ήταν πολύ δύσκολο χωρίς τραγουδιστή αλλά είναι πολύ πιο έντιμο να μην βγεις να παίξεις σε ένα τέτοιο Live αν δεν έχεις όρεξη, αρχικά για την ίδια τη μπάντα (δεν χρειάζεται να παίξεις απλά για να πεις ότι έπαιξες), δεύτερον προς το κοινό που έχει πληρώσει εισιτήριο όσο και αν είναι αυτό και τρίτον προς τα άτομα που σε έχουν καλέσει να παίξεις. Όπως και να έχει ελπίζω την επόμενη φορά που θα δω τη μπάντα να έχει περισσότερη όρεξη. Θετικό στη εμφάνιση τους ήταν η πολύ καλά εκτελεσμένη και πετυχιμένη διασκευή των Deftones του κομματιού “Change”.

Στην συνέχεια ήταν η ώρα των Furor. Αν θα μου έλεγες να χαρακτηρίσω αυτό που είδα με λίγα λόγια θα ήταν : ήρθαν, έπαιξαν, τα κατέστρεψαν όλα και έφυγαν. Οι Furor έκαναν τον κόσμο να χτυπιέται από το πρώτο λεπτό μέχρι και το τελευταίο με τα έξυπνα και καλοδουλεμένα κομμάτια τους και μας έναν όλους να ευχαριστηθούμε την εμφάνιση τους. Ο κόσμος είχε αρχίσει να γεμίζει και πάλι όπως και χθες το AN και η μπάντα γούσταρε πραγματικά αυτό που έκανε και ειδικά ο τραγουδιστής ο οποίος γέμιζε με την έντονη παρουσία του τη σκηνή. Πολύ ωραία μπάντα με πολύ ωραίο performing και σίγουρα μια μπάντα που αξίζει σίγουρα να τη δει κάποιος Live.

Και κάπου εκεί είναι η ώρα των Mindthreat να ανέβουν στη σκηνή. Ομολογώ ότι ήθελα πολύ να τους δω μιας και η τελευταία φορά που τους είδα live ήταν στο Wacken στη Γερμανία το 2012 την πρώτη μέρα που έπαιζαν τα συγκροτήματα που είχαν κερδίσει τον αντίστοιχο διαγωνισμό της κάθε χώρας . Η μπάντα τότε μπορώ να πω ότι με είχε εντυπωσιάσει πράγμα που δυστυχώς που δεν μπορώ να πω και για το Live του Σαββάτου. Αρχικά είχαν με διαφορά δυστυχώς για εκείνους είχαν τον χειρότερο ήχο από όλες τις μπάντες (εκτός από τον χάλια ήχο το να παίζεις σε πολυ μεγάλες εντάσεις δεν σημαίνει ότι κάνεις καλύτερο τον ήχο σου και σε αυτό δεν φταίει σίγουρα η μπάντα), επίσης δεν μπορώ να πω ότι άκουσα κάτι διαφορετικό μετά από 2 χρόνια. Η μπάντα παρόλο αυτά είχε πολύ καλή σκηνική παρουσία και αυτό που έπαιζε το έπαιζε πολύ καλά! Τέλος ο τραγουδιστής των Mindthreat για ακόμα μια φορά δεν με εντυπωσίασε καθόλου με τα clean του φωνητικά σε αντίθεση με τα βρόμικα του τα οποία ήταν πολύ καλά. Και κάπου εκεί μαθαίνουμε ότι το guest συγκρότημα της βραδιάς θα ήταν οι Tardive Dyskinesia.

Άλλη μια ευχάριστη έκπληξη από Trailblazer και μετά από λίγη ώρα η μπάντα ήταν στη σκηνή και ξεκίνησε να παίζει κομμάτια από το δίσκο της με τίτλο Static Apathy In Fast Forword . Οι Tardive Dyskinesia ήταν για ακόμα μια φορά 100% επαγγελματίες και έδωσαν ένα ακόμα εντυπωσιακό performing. Eίναι μια από τις πιο καλοδουλεμένες και προσεγμένες μπάντες και όχι μόνο στο είδος της και αυτό το αποδεικνύουν σε Ελλάδα και εξωτερικό. Κλείνοντας την εμφάνιση τους μας έκαναν να περιμένουμε την κυκλοφορία του νέους του δίσκου ή οποία δεν έχει ανακοινωθεί ακόμα.
Τελευταία μπάντα της ημέρας ήταν οι Voldera Cult οι οποίοι κινούνται σε experimental /post metal ήχους. H μπάντα έδειχνε να το χαίρεται από τη πρώτη στιγμή πάνω στη σκηνή και η απόδοση της ήταν πάρα πολύ καλή! Δεν με εντυπωσίασαν και πολύ για να πω την αλήθεια χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ή μπάντα δεν το κατέχει. Το μόνο που μου άρεσε πραγματικά ήταν εκείνα τα άκρος ενδιαφέροντα περάσματα από σκοτεινά αργά doom μονοπάτια τα οποία κολλούσαν απίστευτα με τον ήχο και το όλο στήσιμο της μπάντας. Μια μπάντα που όσοι ακούνε αυτό το είδος θα πρέπει σίγουρα να τη τσεκάρουν. Και με αυτά και με αυτά τελείωσε και η δεύτερη μέρα του Defcon αλλά και η δική μου ανταπόκριση για το Metal Invader , την Τρίτη και τελευταία μέρα αναλαμβάνει ο φίλος και συνάδερφος Γιώργος Τριανταφυλλίδης.

Αυτό που έχω να πω για το Defcon είναι ότι είναι ένα πολύ κάλο και επιτυχημένο φεστιβάλ που δίνει τη δυνατότητα στο κόσμο να ακούσει πολλές και πάρα πολύ καλές μπάντες σε μερικές μόνο μέρες. Η τιμή του εισιτηρίου ήταν υπέρ του δέοντος κομπλέ ο κόσμος αγκάλιασε αυτό το φεστιβάλ και αυτό που έχω να πω είναι ότι το επίπεδο των Ελληνικών συγκροτημάτων είναι πάρα πολύ υψηλό και σε καμία περίπτωση δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από αντίστοιχες μπάντες του εξωτερικού ίσα ίσα πιστεύω ότι οι μπάντες του εξωτερικού έχουν να ζηλέψουν πολλά πράγματα από αυτά τα μικρά και αφανή μουσικά συγκροτήματα σε παγκόσμιο επίπεδο.

Support your local band

Support your local scene