English
Είδος: Black Metal
Χώρα: Πολωνία
Εταιρεία: Pagan Records
Έτος: 2014
Το “Haunted” είναι το πέμπτο full length από τους Πολωνούς Demonic Slaughter, μια μπάντα που οδηγείται κυρίως από τον Xaos Oblivion, μια πολυάσχολη φιγούρα στην underground σκηνή της χώρας του (με projects όπως Xaosis, Xaos Oblivion, Sytris και άλλα). Οι Demonic Slaughter είναι ένα από τα γηραιότερα σχήματά του και τους συνάντησα με το Downfall του 2013, που ήταν τουλάχιστον μεσαίων βαρών. Προχωρώντας στον τελευταίο δίσκο, αποδεικνύεται ότι δεν είναι κάτι σπουδαίο για τους οπαδούς και δε συνταράσσει τον κόσμο αρκετά ώστε να προκαλέσει ανάγκη για δεύτερη ακρόαση.
Ο Xaos Oblivion ήταν πάντα ο βασικός συνθέτης της μπάντας, χειριζόμενος τα φωνητικά, τις κιθάρες, το μπάσο και τους στίχους, αφήνοντας τα τύμπανα για διαφορετικούς ντράμερ που προσλάμβανε για τους δίσκους. Αυτή τη φορά, ένας τύπος με όνομα Opium είναι πίσω από το κιτ, πρώτη φορά με τους Demonic Slaughter, ενώ η διάρκεια του άλμπουμ και στα γνωστά επίπεδα της μπάντας, κρατώντας σαράντα ένα λεπτά.
Ενώ φαίνεται καλό με την πρώτη ματιά, ένα πρόβλημα που βασανίζει ολόκληρο το δίσκο είναι το μεσαίο τέμπο που κρατάει στην ολότητά του. Υποστηρίζω τα πιο αργά περάσματα στους metal δίσκους όμως όπως πολλοί άλλοι που έρχονται στο είδος, αυτό που επιθυμώ είναι η ένταση και η βαρβαρότητα στις μπάντες που ακούω, κάτι που απουσιάζει πλήρως από το “Haunted”. Μετά από τα πρώτα δύο κομμάτια, περιμένει κανείς να συμβεί οτιδήποτε ώστε να γίνει πιο ενδιαφέρουσα η ακρόαση. Ακόμα και το ομότιτλο, που έχει όντως γρήγορα τύμπανα, ακούγεται περιέργως ήρεμο. Γιατί έτσι;
Κρίνοντας από άλλα projects του Xaos Oblivion, μπερδεύει το black metal με διάφορα ήδη όπως rock, doom metal και ambient, οπότε πιθανόν αυτό να είναι το προσωπικό του συνθετικό στυλ. Δεν αμφιβάλλω στο ότι μπορεί να δουλεύει για κάποιους, αλλά σε μένα ακούγεται ως βαρετή αργή μουσική με βαριά φωνητικά και δε βοηθάει καθόλου στο να μείνει η προσοχή μου στη μουσική.
Ο δίσκος έχει τις στιγμές του, που είναι κατά βάση μερικά καλά riff στην κιθάρα, όπως στο πρώτο κομμάτι μετά την εισαγωγή “Mystic Rites” και το δεύτερο μέρος του “Madness and Astral Emanations”. Όμως, παίζονται σε μεσαία ταχύτητα και η ομορφιά τους διαλύεται από την αίσθηση της βαρεμάρας που έχει αναπτυχθεί από την αρχή. Μακάρι ο δίσκος να ήταν όπως το “Monks of Cold Mountains”, που δείχνει λίγο δύναμη και πνεύμα, ενδιαφέροντες μελωδίες και αλλαγές, καταλήγοντας στο να είναι ένα πολύ καλό κομμάτι. Κατά σύμπτωση, είναι και το μόνο γρήγορο κομμάτι του δίσκου.
Η δουλειά στη φωνή είναι στη βάση αλλά όχι απογοητευτική, μένοντας σε καλά βαριά φωνητικά και μερικές φορές, σε καθαρούς ψαλμούς, όπως στα κομμάτια “Żałobna Procesja (Mournful Procession)” και “Wyklęty (The Wretched)”. Ο νέος ντράμερ Opium δεν είχε δύσκολη δουλειά να κάνει εξαιτίας του μονότονου ρυθμού, κατά κύριο λόγο. Ο δίσκος κλείνει με ένα ορχηστρικό κομμάτι εννέα λεπτών “Death’s Creek”, που κλίνει προς το dark ambient και έχει πλήκτρα / synths. Είναι περιττά μεγάλο όμως αποδεκτό όπως και νάχει. Το επακόλουθο με βρίσκει να χαίρομαι που τελείωσε, ένα σίγουρα κακό συναίσθημα για δίσκο.
Το “Haunted” έχει ψυχρό ήχο και η παραγωγή του είναι καλή, όμως πονά στην πρωτοτυπία και αδυνατεί να τραβήξει την προσοχή του ακροατή, ακατάλληλη ακόμα και ως background μουσική. Δε νομίζω ότι είναι ενοχλητικός δίσκος ή ότι πρέπει να λιθοβοληθεί μέχρι θανάτου, όμως μετά βίας υπάρχουν αξιόλογες στιγμές, εκτός από ένα μόνο κομμάτι. Υπάρχει καλύτερο black metal εκεί έξω και καλύτερο black metal για σας.
2.5/6
