Άλλη μια χρονιά τελείωσε με πληθώρα κυκλοφοριών να κατακλύζουν την αγορά και να γίνονται αντικείμενο πόθου των αναγνωστών μας και φίλων του ακραίου ήχου. Ελπίζουμε τα περισσότερα να τα καλύψαμε σαν περιοδικό. Ακολουθούν οι λίστες των συντακτών και η 12άδα των δίσκων  που βγήκε μέσω της ειδικής βαθμολογίας που ακολουθούμε.

Σε κάθε λίστα ο πρώτος δίσκος παίρνει 17 (12 + 5 μπόνους) βαθμούς, ο δεύτερος 11, ο τρίτος 10 κ.ο.κ. ενώ κάθε επανεμφάνιση σε λίστα το άλμπουμ παίρνει έξτρα μπόνους 5 πόντους.

 
The Winner… 1. Judas Priest – Firepower 182

Όταν η κάθε μπάντα επιστρέφει στην ενεργή δισκογραφική δράση είναι σαν να βάζει στοίχημα με τον εαυτό της. Μιλάω για ένα ευρύτερο στοίχημα που έχει να κάνει βασικά με την θέση του κάθε σχήματος στον χάρτη. Δισκογραφείς, άρα υπάρχεις. Τα υπόλοιπα έρχονται μετά. Μα είμαστε σοβαροί, υπάρχουν τέτοια ζητήματα για μια μπάντα του μεγέθους των Judas Priest; Φυσικά και υπάρχουν. Είναι οι μεγάλες μπάντες οι οποίες δείχνουν τον δρόμο έτσι δεν είναι; Ε λοιπόν οι μεγάλες μπάντες οφείλουν να καταθέτουν μουσική πάνω από όλα. Η παραφιλολογία, ο μύθος και το cult δεν έκαναν καμιά μπάντα τεράστια. Τεράστιες έγιναν οι μπάντες που μας έδωσαν δίσκους που άντεξαν στον χρόνο. Δίσκους με ουσία και λόγο ύπαρξης. Τέτοιος δίσκος είναι και το «Firepower» και αν σε ενδιαφέρει η ταπεινή μου άποψη, ετούτο το άλμπουμ περιέχει μερικά από τα καλύτερα δείγματα γραφής που έδωσαν οι Priest εδώ και χρόνια. Υπάρχουν εκπληκτικά τραγούδια εδώ μέσα, αποτέλεσμα της συνειδητής επιλογής να παίξουν μπάλα σε μεσαίες ταχύτητες, δίνοντας βάση στο χαρακτηριστικό που τους ανέβασε στο θρόνο τους, στα ξεκάθαρα riffs δηλαδή. Έχω δε την πεποίθηση πως αν είχαν επιλέξει να ντριμπλάρουν σε τέτοιο γήπεδο και παλιότερα θα είχαν αποφύγει τα downs στην δισκογραφία τους, εκεί προς στα late 90s – early 00s. Βάλε να ακούσεις «Rising From Ruins» για να καταλάβεις πως ηχεί μια κλασική Judas Priest ρεφρενάρα. Στήσε αυτί στο εισαγωγικό θέμα του «Children Of The Sun» για να καταλάβεις τι σημαίνει κλασσικό Priest riffing. Έστω και πέντε στους εκατό έφηβους να σπεύσουν να πιάσουν κιθάρα για να γρατζουνίσουν το «Rising…» χαζεύοντας το στο youtube, το metal θα έχει κερδίζει 50 χρονάκια ζωής ακόμα. Ναι με ένα Judas Priest κομμάτι. Υπάρχουν και πιο γρήγορα κομμάτια, βασισμένα όμως πάντα σε ένα σαφέστατο riff based στήσιμο, γεγονός που γίνεται σαφέστατο στα αυτιά μας, πχ. με το ομώνυμο «Firepower» που θέτει τα δεδομένα του δίσκου με το καλημέρα σας. Μου αρέσει πολύ που οι Priest σπεύδουν να φέρουν στο προσκήνιο αρκετά από εκείνα τα μικρά χαρακτηριστικά που τους έχουν κάνει αναγνωρίσιμους στα ραντάρ μας, για στήσε αυτί ακριβώς στη μέση του «Spectre»… Πόσο γνώριμη ακούγεται η μικρή αλά «The Ripper» κιθαρισιτκή γέφυρα! Βασικά όλο το άσμα κουβαλά μια «The Ripper» αύρα. Ωραία πράγματα δηλαδή. Παίζουν και άλλα τέτοια αρκεί να μπεις στη διαδικασία να τα ανακαλύψεις. Και το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: «Είμαστε οι Judas Priest και το 2018 σου δίνουμε μουσική φτιαγμένη με την κλασική συνταγή. Μουσική που γαμάει». Η φωνή του Halford είναι κρύσταλλο. Τα λέει μια χαρά δίνοντας βάση στην ερμηνεία. Για άκου λίγο προσεκτικότερα το «Necromancer» και θα καταλάβεις τι εννοώ. Η παραγωγή του δίσκου είμαι όπως πρέπει. Ο  παλιός γνώριμος Tom Allom φέρνει την σοφία του παρελθόντος και ο Andy Sneap το connection με το σήμερα. Τα κομμάτια αναπνέουν και δείχνουν την δυναμική τους στα ηχεία χωρίς πειράματα και μοντέρνα κόλπα ηχητικού εντυπωσιασμού. Ας  ακούσουν τον δίσκο οι σύγχρονες μπάντες που παίζουν κλασικό Heavy. Καλό θα τους κάνει. Το εξώφυλλο είναι επίσης σε απόλυτα κλασικά Priest standards και μας θυμίζει ποιος κάνει κουμάντο εδώ μέσα. Για μένα αυτό είναι το αρτιότερο άλμπουμ που έχουν κάνει οι Priest την μετά Painkiller εποχή. Είναι βασισμένο σε δοκιμασμένα standards εκτελεσμένα από αυτούς που τα όρισαν. Χρειαζόμαστε τέτοια άλμπουμ, χρειαζόμαστε τέτοια τραγούδια. Ευτυχώς που οι Priest μπορούν και μας τα δίνουν ακόμα.

U.K.,Metal Blade Records,News, 2018, Satan, Heavy Metal, N.W.O.B.H.M.,2. Satan – Cruel Magic 122

Δεν περίμενα ποτέ οι στίχοι των Satan να είναι τόσο ρεαλιστικοί και να αντανακλούν ουσιαστικά την ζωή τους και την πορεία/καριέρα τους στο χεβιμεταλλικό σύμπαν αλλά φαίνεται πως στο ρεφραίν του «Into the Mouth of Eternity» περικλείεται το πνεύμα της μπάντας καθώς και το παρόν της (αλλά και πρόσφατο παρελθόν της από της μυθική επιστροφή τους δισκογραφικά το 2013). ‘Time flies into the mouth of Eternity’ τραγουδά ο Ross (ανάμεσα και σε άλλους εξαιρετικούς στίχους) με το χαρακτηριστικό λαρύγγι που στοιχειώνει και οι Satan ακόμα μια φορά αποδεικνύουν πως ο Χρόνος είναι απλά μια παραίσθηση. Δεν μπαίνεις σε καμιά χρονομηχανή ούτε υπάρχει κάτι το ρετρό στην συνθετική προσέγγιση του καινούριου δίσκου εντούτοις όλα μοιάζουν να έρχονται από ένα ένδοξο παρελθόν σαν μια φυσική συνέχεια μια μεγάλης παράδοσης/κληρονομιάς. Το Life Sentence (2013) μετέτρεψε ένα χρονικό διάστημα 30 ετών σε νανοσεκόντ μέσα σε μια κυκλοφορία δίσκου οπότε το εύκολο μέρος ήταν να ακολουθηθεί η ίδια φόρμουλα και να ηχογραφηθεί ένας ακόμα άλμπουμ στο ίδιο μοτίβο (τρίτο στην σειρά). Δεν υπάρχει δικαιολογία για όσους προσπεράσουν αυτό το διαμάντι. Την τελευταία φορά που ακούσαμε το N.W.O.B.H.M. τόσο φρέσκο, σύγχρονο και μοντέρνο όπως το ακούμε από τους συγκεκριμένους Geordies εδώ και πέντε χρόνια ήταν το 1982. Από τότε μια σειρά από υποείδη το κάνανε να ακούγεται για κάποιους μάλλον αναχρονιστικό ή πολύ soft ακόμα και ίσως όχι και τόσο επικίνδυνο για όσους ψάχνανε κάτι ακραίο για τα ακούσματα τους. Μια πληθώρα κουτών θα πει πως προσπαθώ να κάνω το μαύρο άσπρο αλλά δεν θα ασχολιόμουνα καν, αν οι Satan ήταν μια χούφτα συνταξιούχων που προσπαθούσε να κολλήσει τα τελευταία της ένσημα βασισμένη στο μια φορά και έναν καιρό ένδοξο παρελθόν. Ακούστε τα Ghosts of Monongah, Cruel Magic, Death Knell for a King, Legions Hellbound και Into the Mouth of Eternity και προσπαθήστε να πείσετε τον εαυτό σας πως δεν ακούτε πέντε μουσικούς λίγο πριν τα τριάντα τους γεμάτους οργή, πάθος και ενέργεια έτοιμους να κατακτήσουν τον κόσμο…το Cruel Magic είναι ένα εκπληκτικό άλμπουμ αν όχι ένα αριστούργημα. Να σημειωθεί το πανέμορφο εξώφυλλο του Eliran Kantor που συνδέει το όνομά του με μια θρυλική μπάντα σε τέταρτο σερί δίσκο.

3. Zeke – Hellbender 111

Το μεγαλύτερο ίσως ατού των Zeke είναι ότι ακούγονται σαν να δημιουργήθηκαν πριν ένα χρόνο από 20χρονους που είναι μέσα στην καύλα να κάνουν την δική τους μουσική. Τι και αν μετράνε χρονολογικά απ τις αρχές των 90’s και στην τωρινή τους σύνθεση υπάρχουν μέλη που δισκογραφούν απ τα μέσα των 80’s; Τι και αν είχαν να κυκλοφορήσουν full length 14 ολόκληρα χρόνια; Το Hellbender είναι απ την αρχή ως το τέλος ένας αγώνας ταχύτητας με το πόδι κολλημένο στο γκάζι και την μπάντα να εξαπολύει το βρωμερό punk rocknroll της με τον γνωστό τσαμπουκαλεμένο τρόπο της. Ο ήχος και γενικά το στυλ της μπάντας θυμίζει λίγο την περίοδο 1998-2001 μακριά απ την μουντίλα του και την μετριότητα του Till The Living End και θα μπορούσε να είχε κυκλοφορήσει άνετα μετά το Death Alley αλλά κι αυτό άξιζε την αναμονή. Ιδανικό soundtrack για αγώνες νομίμους και μη, ταινίες δράσης με σκηνές καταδίωξης που ανατινάζονται τα πάντα και εκτοξεύσεις πυραύλων στο διάστημα. Δεν γίνεται να κάτσεις χαλαρά να ακούσεις το Hellbender. Δεν γίνεται να είσαι καθιστός ενώ ακούς το Cougar Rock,το Two Lane Blacktop και το White Wolf. Όχι ότι τα υπόλοιπα υστερούν. Μπράβο στους Zeke που κυκλοφόρησαν τέτοια δισκάρα και μάλιστα από μια εταιρία που έχει να βγάλει καλή κυκλοφορία πολλά χρόνια τώρα. Μακάρι να ακουστούν περισσότερο σαν όνομα και να τους δούμε να οργώνουν τον πλανήτη γιατί εκτός ότι η μπάντα ζωντανά σκοτώνει τα νέα τους τραγούδια ακούγονται ακόμα καλύτερα live. Πολλά άχρηστα, κλισέ λόγια. Ακουστέ το τώρα!

4. Varathron – Patriarchs Of Evil 75

Σε μια από τις πιο ταραγμένες εποχές της σύγχρονης Ελλάδας, σε ζοφερές μέρες που αναβιώνουν φαντάσματα του παρελθόντος, υψώνοντας το ανάστημά τους από τον βόθρο που κείτονταν ημιθανή για αρκετό καιρό. Σε μια κοινωνία διχασμένη και έτοιμη να μαλώσει για το καθετί και κυρίως εναντίον της κοινής λογικής, υπάρχει κάτι που συμφωνεί ολόκληρη η (όποια) Ελληνική μεταλλική κοινότητα. Είχαμε μια πρωτοπορία που αφήσαμε να παρακμάσει είτε εθελοτυφλώντας, είτε γιατί ακριβώς λόγω του ότι ήταν μπροστά από την εποχή της δυσκολευτήκαμε να την αφομοιώσουμε σαν κοινό. Φυσικά προσθέστε και την απέχθεια σε καθετί Ελληνικό που βρώμαγε ερασιτεχνισμό, με κάθε αρνητική συνδήλωση που μπορεί να έχει η λέξη, ουσιαστικά αντί-επαγγελματισμό και τυχοδιωκτισμό και συμπληρώνεται το παζλ των αιτιών που το Black Metal, με το αντιορθόδοξο σατανολάγνο γαμωσταυρικό δόγμα, απέτυχε να κερδίσει τις μάζες και την πλήρη αποδοχή του ελληνικού κοινού, από τότε. Ανίατη ασθένεια η αποδοχή κάποιου Έλληνα ή του έργου του, πρώτα από το εξωτερικό και μετά στο εσωτερικό από τους ιθαγενείς… Δεν ξέρω αν πρέπει να χρησιμοποιήσω την λέξη κρίμα, γιατί ποσώς με ενδιαφέρει αν μιλάμε προσωπικά, αλλά όντως χάθηκε η ιστορική ευκαιρία να χτιστεί μια ομοιογενής κοινότητα στο χώρο. Σαφώς όμως η μουσική που συνεπήρε τα ανήσυχα ή προβληματικά -ενίοτε και τα δυο-, νιάτα των 90’s έμεινε αθάνατη. Δεν είμαι φαν της αθλητικοποίησης της μουσικής, πόσο μάλλον του πρωταθλητισμού σε αυτή τη μορφή τέχνης, όποτε δεν διακρίνω ιερές ή ανίερες τριάδες ή big 3 σε κάποιο ιδίωμα. Αν οι Necromantia ήταν πιο αριστοκρατικοί και οι Rotting Christ πιο μαζικοί-λαϊκοί, οι Varathron ήταν πάντα πιο cult και ίσως πιο evil. Ειρήσθω εν παρόδω αν για κάθε χιλιάδα που φώναξε ο μέσος Έλληνας μεταλλάς ‘Σάκηηη’, ή ρυθμικά “Rotting Christ- Rotting Christ” αγόραζε και από ένα άλμπουμ των Varathron, ο κόσμος μας θα ήταν σκοτεινότερος και καλύτερος και η δισκοθήκη κάποιων, πιο πλούσια. Χωρίς να φταίνε οι Christ φυσικά για κάτι από τα παραπάνω… Το άλμπουμ κυκλοφόρησε τον Απρίλιο που μας πέρασε και έχοντας λιώσει κυριολεκτικά το δίσκο, η κριτική- παρουσίαση μου έχει το πλεονέκτημα να μην αποτελεί ένα βιαστικό ή ενθουσιώδες παραλήρημα. Αγάπησα την απλότητα των συνθέσεων που δημιουργεί μια αμεσότητα και πιο βατή πρόσβαση στη μουσική τους ακόμα και σε άμαθα αυτιά. Οι αρχές όμως ακλόνητες και η βάση του ήχου τους σταθερή. Δύσκολο κατόρθωμα αλλά αναγκαίο, για να μην ακούγεται το αποτέλεσμα σαν ξαναζεσταμένο φαγητό. Υπάρχει μια λογική συνέχεια με το πριν από πέντε χρόνια άλμπουμ τους, που τους έβαλε ξανά στο παιχνίδι. Το line-up για πρώτη φορά έμεινε ίδιο και το δέσιμο μετά από δυο δίσκους, κάμποσα live και χρόνια μαζί, έδωσε μεγαλύτερη συνοχή στις ούτως ή άλλως καλογραμμένες συνθέσεις τους. Η παραγωγή είναι γυαλισμένη και μοντέρνα στο ύφος που ακολουθούν τελευταία με αυτή την πιο καθαρή προσέγγιση. Δεν υστερούν όμως σε καφρίλα και οι μελωδίες τους είναι ευκολομνημόνευτες και εθιστικές. Aτού τα προκλητικά φωνητικά του Necroabyssious που εξακολουθούν να είναι ακραία και brutal, ακόμα και για Black Metal σχήμα. Η Eλληνική προφορά δίνει τον απαραίτητο cult χαρακτήρα και αν ξεχνούσαμε μια μικρή κοιλιά που κάνει ο δίσκος μεταξύ μέσης και τέλους, θα μιλάγαμε για ένα αψεγάδιαστο έργο. Το αποθεωτικό τελείωμα με το Ouroboros Dweller, σβήνει τα όποια ίχνη γκρίνιας και επιβεβαιώνει τον συνθετικό οίστρο που η μπάντα από τα Ιωάννινα ξεδιπλώνει στα αριστουργηματικά τρία πρώτα κομμάτια του άλμπουμ, Tenebrous, Into the Absurd, Luciferian Mystical Awakening και στο προαναφερθέν επικό κλείσιμο. Στα κορυφαία μιας δύσκολης και απαιτητικής χρονιάς. Πραγματικά απολαυστικό.

5. Immortal – Northern Chaos Gods 75

Το χειρότερο που μπορεί να συμβεί σε έναν δίσκο είναι να χρησιμοποιείται σαν ‘χαλί’. Είτε ‘χαλί’ σαν αυτό που συνοδεύει κάποια άλλη δραστηριότητα του ακροατή σαν υπόβαθρο, π.χ. το μουσικό background μιας ομιλίας στο ραδιόφωνο ή ενώ κάνεις κάποιο μαστόρεμα στο σπίτι, είτε σαν το χαλί που κρύβεις από κάτω τα προβλήματα των μελών της μπάντας σου. Οι Immortal δεν αντιμετώπισαν τέτοιου είδους προβλήματα από τους οπαδούς τους αλλά αυτοί έκρυψαν κάτω από το χαλί, στο προ εννιαετίας All Shall Fall, τις συγκρούσεις και την ένταση του θρυλικού διδύμου Abbath-Demonaz. Την συνέχεια την ξέρετε και μάλλον δεν επιθυμείτε να την ξανακούσετε. Δικαστήρια, μηνύσεις και αλληλοσπαραγμοί ποτέ δεν ταίριαζαν στην φιλοσοφία της μουσικής μας οπότε…Στα της μουσικής λοιπόν, που μόνο αυτή μας αφορά άλλωστε, η ακρόαση του Northern Chaos Gods αποτελεί μια ευχάριστη δικαίωση του Demonaz και όσων είχαν πεθυμήσει τον τρόπο γραφής του. Τα 1997- 1998 είναι αρκετά μακριά και μια ολόκληρη γενιά δεν πρόλαβε το σχήμα πριν την αλλαγή. Όταν και ανέλαβε ο Abbath τα ηνία, εξελίσσοντας τον ήχο και διευρύνοντας τους ορίζοντες τους. Τις πρώιμες ημέρες το συνθετικό ανίερο δίδυμο είχε προλάβει να δημιουργήσει μια βαριά κληρονομιά αψεγάδιαστων διαμαντιών του είδους, ενώ μετά την προαναφερθείσα αλλαγή λόγω της τενοντίτιδας του Demonaz, το κοινό αγκάλιασε εκείνη την στροφή τους ειδικά στο τεχνικά άρτιο At the Heart of Winter όσο και στο πιο Heavy και εμπορικό Sons of the Northern Darkness (όχι και οι σκληροπυρηνικοί στο άλμπουμ του 2002 βέβαια). Τώρα επιτέλους συναντάμε το μαυρομεταλλικό αδερφάκι του March Of The Norse (2011). Φυσικά ο Demonaz δεν ξεχνάει τις πρώτες μέρες της μπάντας και η παγωμένη αύρα των δυναμικών ριφφ και των άγριων μελωδιών είναι κυρίαρχη καθόλη την διάρκεια του δίσκου. Ενώ είναι φανερές και οι αναφορές στα έπη των πρώτων τους δουλειών (στα “Into Battle Ride” και “Grim and Dark,” στις αλλαγές του “Called to Ice” και φυσικά στα “Gates of Blashyrkh” και στο Bathorικό “Where Mountains Rise”). Επηρεασμένος εμφανέστατα από τον μεγάλο Quorthon συνθετικά όσο από κανέναν άλλον ο Demonaz στα “Blacker of Worlds” και “Mighty Ravendark” (καμία σχέση με το “Blashyrkh (Mighty Ravendark)” του 1999 πέρα από τον συνειρμό) που κλείνουν εμφατικά και άκρως εντυπωσιακά το άλμπουμ πείθουν και τον τελευταίο δύσπιστο πως μιλάμε για το comeback της χρονιάς. Δεν δίνουν το κάτι παραπάνω οι μπασογραμμές του Peter Tägtgren, ίσα ίσα περνάνε κάπως σε δεύτερο πλάνο, τα powerchords δίνουν και παίρνουν με τον Horgh να γεμίζει τον ήχο με το ογκώδες και γεμάτο blastbeat παίξιμό του, ενώ κάθε σύγκριση με το προ τριετίας ομώνυμο του Abbath βγάζει το Northern Chaos Gods νικητή-θριαμβευτή.

6. At The Gates – To Drink From The Night Itself 59

Λίγα χρόνια μετά την πτώση του Σιδηρούν Παραπετάσματος γεννήθηκε ένας νέος όρος στη Γερμανία και σε ορισμένες χώρες του πρώην Ανατολικού Συνασπισμού, όπως η Σλοβακία, η Τσεχική Δημοκρατία, η Ουγγαρία και η Πολωνία. Ο νέος όρος ήταν η Ostalgia (που κάνει ρίμα με τη «νοσταλγία»), ένας αγγλισμός του γερμανικού Ostalgie μια σύνθετη λέξη των γερμανικών λέξεων Nostalgie (νοσταλγία) και Ost (ανατολικά). Η νοσταλγία είναι μια ελληνική λέξη (λόγιο ενδογενές δάνειο: γαλλική nostalgie), που αποτελείται από μια ομηρική λέξη τον νόστο (nóstos) που σημαίνει ‘επιστροφή στο σπίτι’, και άλγος (álgos), που σημαίνει ‘πόνος’. Έτσι η νοσταλγία για τον τρόπο ζωής στην Ανατολική Γερμανία ή για τη ζωή υπό το σοσιαλιστικό σύστημα είχε διάφορα κίνητρα, είτε ιδεολογικά, είτε εθνικιστικά, ενίοτε για μια χαμένη αίσθηση κοινωνικής θέσης ή σταθερότητας, ή ακόμα και αισθητικής ή ειρωνική διάθεση. Στο Melodic Death (και ακόμη περισσότερο σε σχεδόν οποιοδήποτε υπο-είδοςτου  Heavy Metal  ή του Ακραίου Ήχου) υπάρχει μια συναισθηματική προσκόλληση στον ‘παλιό καλό καιρό’, μια σχεδόν κλινική κατάσταση του ηλικιακά μεγαλύτερου ακροατηρίου που θέλει να ξεκόψει από τους νεοφερμένους οπαδούς και ένα μέρος του νέου αίματος που θέλει να αισθανθεί μέρος του ένδοξου παρελθόντος με το να λατρεύει καθετί ‘old-school’ (καθώς προσπαθούν να κρύψουν συχνά το αίσθημα του φθόνου). Είναι 23 χρόνια από τότε που αγόρασα το ‘Slaughter of The Soul’ και δεν έχει απομείνει τίποτα από τον έφηβο που πρόσθεσε ένα γεννημένο να γίνει κλασσικό άλμπουμ με το καλημέρα στη συλλογή του, το οποίο δεν είχαν και τόσοι πολλοί τότε στη μικρή πόλη που ζούσε. Σχεδόν στα 40 του τώρα, οι λογαριασμοί, οι γρήγοροι ρυθμοί ζωής, το άγχος, το ρολόι στις 5 το πρωί που τον ξυπνά για την πρωινή βάρδια στο εργοστάσιο, είναι ισχυρά όπλα για να σκοτώσουν κάθε υπόνοια να ακουστεί ρομαντικός. Στο νέο album των The Gates, το νούμερο 6 στούντιο άλμπουμ των Σουηδών χτύπησε πολλά κουδουνάκια… Το ‘To Drink from the Night Itself’ είναι ένα άλμπουμ που συνδυάζει τους πιασάρικους μεγαλοπρεπείς τίτλους των ‘The Red In The Sky Is Ours’ και ‘With Fear I Kiss The Burning Darkness’, την ζοφερή ατμόσφαιρα και την επιθετική στάση του ’Terminal Spirit Disease’ ανακατεμένα με την σύγχρονη παραγωγή ‘At War With Reality’ προτού όλα τα παραπάνω συστατικά λιώσουν στο καζάνι που φτιάχτηκε από το ατσάλι του ‘Slaughter of The Soul’. Για όσο ο δίσκος περιστρέφονταν στο στερεοφωνικό μου, η καρδιά μου μιλούσε για το καλύτερο άλμπουμ που έχω ακούσει ποτέ από τους Σουηδούς, αλλά αυτό έμοιαζε με ψίθυρο μπροστά στις φωνές της λογικής μου που μου υπενθύμιζε με βίαιο τρόπο πως απλά γινόμουν νοσταλγικός …Δεν είναι λίγοι αυτοί που θα ισχυριστούν πως στο‘To Drink from the Night Itself’ ακούμε 12 διαφορετικές εκδοχές του ‘Blinded By Fear’ ή το αργοπορημένο σίκουελ του ‘Slaughter of The Soul’. Πρέπει επίσης να τονίσω ότι το νέο άλμπουμ είναι σχεδόν τέλεια καμωμένο. Ευθυτενές με γρήγορο drumming και ένα εκρηκτικό μείγμα μελωδικών lead και ριφφάρες σε up-tempo ρυθμούς στο στυλ των Slayer διάσπαρτα στα 45 λεπτά που διαρκεί το ρεσιτάλ ωμού θυμού και μελωδικού death του υψηλότερου επιπέδου. Φυσικά θα αγαπήσετε τις κραυγές απόγνωσης του Lindberg, που είναι πάντα οξύτατες και η φωνή του έτοιμη να επιτεθεί ή να αντιμετωπίσει τους πάντες με τους ποιητικούς και ευφυείς στίχους του. Δεν μπορούμε να το ονομάσουμε σαν την καλύτερη στιγμή τους όμως. Δεν θα είναι δίκαιο. Μήπως επειδή υστερεί σε πρωτοτυπία; Αυτό όχι, παιδιά μιλάμε για τους ίδιους συνθέτες … αλλά σίγουρα χωλαίνει σε χαρακτήρα και προσωπικότητα ως άλμπουμ, δεν μπορώ να πω ψέματα. Ακόμα και έτσι είναι ένα άλμπουμ που «πρέπει να αγοράσουν»  όλοι εκείνοι που έζησαν (στη και) τη δεκαετία του ’90 και καταλαβαίνουν ότι αυτά τα χρόνια δεν θα επιστρέψουν ποτέ, αλλά η ζωή είναι ένα ταξίδι που δεν τελειώνει ποτέ με κατεύθυνση μόνο μπροστά. Αλλά αυτός ο συγκεκριμένος ήχος (μεταξύ άλλων) σημάδεψε τη νιότη τους.

7. Amorphis – Queen Of Time 59
8. Harakiri For The Sky – Arson 56
9. Deceased – Ghostly White 55
10. Funeral Mist – Hekatomb 53
11. Djevel – Blant Svarte Graner 47
12. Sacral Rage – Beyond Celestial Echoes 44

13. Ghost – Prequelle 42
14. Automaton – Talos 41
15. Voivod – The Wake 34
16. Svartidaudi – Revelations Of The Red Sword 31
17. Riot V – Armor Of Light 30
18. Visigoth – Conqueror’s Oath 30
19. Summoning – With Doom We Come28
20. Sleep – Sciences 28

 

Giorgos Tsekas

1. Iron Lamb – Blue Haze
2. Deceased – Ghostly White
3. At the Gates – To Drink from the Night Itself
4. Zeke – Hellbender
5. Armory – The Search
6. Cruachan – Nine Years of Blood
7. Monstrosity – The Passage Of Existence
8. Varathron – Patriarchs Of Evil
9. Wayfarer – World’s Blood
10. Obliteration –Cenotaph Obscure
11. Extremity – Coffin Birth
12. Tomb Mold – Manor of Infinite Forms

Andreas Stasinopoulos

1. Orphaned Land – «Unsung prophets & dead messiahs»
2. Sumac – «Love in shadow»
3. Primordial – «Exile among the ruins»
4. Summoning – «With doom we shall come»
5. Craft – «White noise and black metal»
6. Svrm – «Lychyi Vitry Stognut»
7. Warrel Dane – «Shadow Work»
8. Lychgate – «The contagion in nine steps»
9. Varathron – «Patriarchs of evil»
10. King Dude – «Music to make war to»
11. Wayfarer – «World’s blood»
12. Amorphis – «Queen of time»

Savvas Kofidis

Melodic Heavy Metal, Nuclear Blast Records,News,Video,2015,Finland,Rock,Amorphis,1. AMORPHIS- Queen of the time
2. HARAKIRI FOR THE SKY- Arson
3. WARREL DANE- Shadow work
4. DRAGONLORD- Dominion
5. JUDAS PRIEST- Firepower
6. IN THE WOODS- Cease the day
7. PRIMORDIAL- Exile amongst the ruins
8. SHYLMAGOGHNAR- Transience
9. CAN BARDD- Nature stays silent
10. SUMMONING- With doom we come
11. HYPERION- Sheraphical euphony
12. VISIGOTH- Conqueror’s oath

Elias Chatzialeksis

Khemmis, News, 2018, 20 Buck Spin Records, Nuclear Blast Records,Doom, Heavy Metal1. KHEMMIS – Desolation
2. BUDDY GUY – The blues is alive and well
3. TINSLEY ELLIS – Winning Hand
4. JUDAS PRIEST – Firepower
5. THE NIGHTFLIGHT ORCHERSTRA – Sometimes the World Ain’t Enough
6. CHURCH OF THE COSMIC SKULL – Science Fiction
7. URIAH HEEP – Living the Dream
8. SATAN – Cruel Magic
9. PRIMORDIAL – Exile Amongst the Ruins
10. SABOTER – Architechts of Evil
11. WYTCH HAZEL – II: Sojourn
12. SACRAL RAGE – Beyond Celestial Echoes

Jurgen Kerzenaut

1.Zeke – Hellbender
2.Nashville Pussy – Pleased To Eat You
3.Sacral Rage – Beyond Celestial Echoes

Kostas Analytis

1. ZEKE – Hellbender
2. HAUNT – Burst Into Flame
3. DEICIDE – Overtures Of Blasphemy
4. IMMORTAL – Northern Chaos Gods
5. SATAN – Cruel Magic
6. ORANGE GOBLIN – The Wolf Bites Back
7. JUDAS PRIEST – Firepower
8. VENOM – Storm The Gates
9. MARIJANNAH – Til Marijannah
10. DOPETHRONE – Transcanadian Anger
11. LIK – Carnage
12. MASTER – Vindictive Miscreant

Λέων Παύλου

1. Zeke – hellbender
2. Rapture – paroxysm of hatred
3. Satan – cruel magic
4. Deceased – ghostly white

VJ

1. Svartidaudi – Revelations of the Red Sword
2. Imperial Triumphant – Vile Luxury
3. Akitsa – Credo
4. Funeral Mist – Hekatomb
5. Ungfell – Mythen, Maren, Pestilenz
6. Portal – Ion
7. Carpe Noctem – Vitrun
8. Mylingar – Doda Drommar
9. Djevel – Blant Svarte Graner
10. Varathron – Patriarchs of Evil
11. Obliteration – Cenotaph Obscure
12. Spectral Wound – Infernal Decadence

Iwannis Kofidis

1.Judas Priest – Firepower
2. Royal Hunt – Cast in Stone
3.Kamelot – The Shadow Theory
4.Conception – My Dark Symphony
5.Seventh Wonder – Tiara
6.Arrayan Path – Archegonoi
7.Redemption – Long Nights Journey into Day
8.Riot V – Armor of Light
9.Fifth Angel – The Third Secret
10.Salem – Attrition
11.Pellek – Absolute Steel
12.Impellitteri – The Nature of the Beast

Themistoklas

1. Raw In Sect – Kitro
2. Varathron – Patriarchs Of Evil
3. Aseroe – Aseroe ‘Ep
4. Saboter – Architects Of Evil
5. Automaton – Talos
6. Battleroar – Codex Epicus
7. DreamLongDead – Umbra
8. On Thorns I Lay – Aegean Sorrow
9. Sacral Rage – Beyond Celestial Echoes
10. Yellow Devil Sauce – Zulu
11. Mass Infection – Shadows Became Flesh
12. Throne of Blood – Throne Of Blood ‘EP

Kostas Koutsiaridas

Drudkh, Ukraine, Black, Season Of Mist, 2018, News1. Drudkh – They Often See Dreams About the Spring
2. Human Serpent – For I, the Misanthropist
3. Dodsferd – Diseased Remnants Of A Dying World
4. Judas Priest – Firepower
5. Djevel – Blant Svarte Graner
6. Paul McCartney – Egypt Station
7. Odious Devotion – Odious Devotion
8. Tragedy – Fury
9. Ghost – Prequelle
10. Harakiri For The Sky – Arson
11. Blaze Of Perdition – Conscious Darkness
12. Hargne – Reaction

Kostas Gekas

1. Ocean Of Grief – Nightfall’s Lament
2. Dirge – Lost Empyrean
3. Automaton – Talos
4. A Storm Of Light – Anthroscene
5. Antimatter – Black Market Enlightenment
6. Aeonian Sorrow – Into The Eternity A Moment We Are
7. On Thorns I Lay – Aegean Sorrow
8. Riverside – Wasteland
9. YOB – Our Raw Heart
10. Kingcrow – The Persistence
11. Tesseract – Sonder
12. A Perfect Circle – Eat The Elephant

Crystal Latsara

Progressive, Death Metal,Black Metal,News, Century Media Records, tribulation, Sweden,Cover Artwork, Video, Single1. Tribulation – Down Below
2. Immortal – Northern Chaos Gods
3. Saxon – Thunderbolt
4. Hitten – Twist Of Fate
5. Lordi – Sexorcism
6. Serpent Lord – Towards The Damned
7. Satan – Cruel Magic
8. Evil Invaders – Feed Me Violence
9. Striker – Play To Win
10. Biter – Eyes Of The Biter
11. Shining – X: Varg Utan Flock
12. Ghost – Prequelle

Geegor

1. Judas Priest – Firepower
2. Immortal – Northern Chaos Gods
3. Skeletal Remains – Devouring Mortality
4. Anaal Nathrakh – A new kind of horror
5. Shakma – House of possession
6. Watain – Trident Wolf Eclipse
7. Zeal & Ardor – Servants
8. Varathron – Patriarchs of Evil
9. Hate Eternal – Upon Desolate Sands
10. Brond – Graveyard Campfire
11. Expectations – Bye Bye Youth
12. Sigh – Heir to Despair

 

George Triantafillidis

Post, Black Metal, News, Harakiri For The Sky, Austria,1. harakiri for the sky – arson
2. alice in chains – rainier fog
3. kalmah – palo
4. corrosion of conformity – no cross no crown
5. amorphis – queen of time
6. orphaned land – unsung prophets and dead messiahs
7. a perfect circle – eat the elephant
8. at the gates – to drink from the night itself
9. judas priest – firepower

 

Yiannis Kakavas

U.K.,Metal Blade Records,News, 2018, Satan, Heavy Metal, N.W.O.B.H.M.,1. Satan – Cruel Magic
2. Judas Priest – Firepower
3. Visigoth – Conqueror’s Oath
4. Riot V – Armor of Light
5. Blitzkrieg – Judge Not
6. Black Cyclone – Death is King
7. Sacral Rage – Beyond Celestial Echoes
8. Artillery – Face of Fear
9. Amorphis – Queen of Time
10. At the Gates – To Drink from the night itself
11. U.D.O–Steelfactory
12. Axel Rudi Pell – Knights Call

Athotep

1. Gatekeeper – East Of Sun
2. Cosmic Church – Tayttymys
3. Djevel – Blant Svarte Graner
4. Wardruna – Skald
5. Voivod – The Wake
6. Funeral Mist – Hekatomb
7. Cultes des Ghoules – Sinister, or Treading the Darker Path
8. Hail Conjurer – Dream Of Serpent
9. Dispirit – Enantiodromian Birth
10. A Forest of Stars – Grave Mounds and Grave Mistakes
11. Manii – Sinnets irrganger
12. Throne of Blood – Throne of Blood

Petros Mihopoulos

1. Sleep – The Sciences
2. Uncle Acid & the Deadbeats – Wasteland
3. Harakiri For The Sky – Arson
4. Church of the Cosmic Skull – Science Fiction
5. Weedpecker – lll
6. Varathron – Patriarchs Of Evil
7. On Thorns I Lay – Aegean Sorrow
8. Yawning Man – The Revolt Against Tired Noises
9. Drama Noir – Princess Airam
10. Extremity Obsession Anthropocentric Era Vol – 1 & 2

Thanos Mitras

1. The Armed – Only Love
2. IDLES – Joy As An Act Of Resistance
3. Gouge Away – Burnt Sugar
4. ΛΕΞ – 2XXX
5. THE HIRS COLLECTIVE – Friends. Lovers. Favorites.
6. Wayste – The Flesh And Blood
7. Coilguns – Millenials
8. Yves Tumor – Safe In The Hands Of Love
9. KEN Mode – Loved
10. Birds In Row – We Already Lost The World
11. Μαύρο Γάλα (Mavro Gala) – Hands // Tired
12. Svalbard – It’s Hard To Have Hope

Nikos Tsiolis

1. Funeral Mist – Hekatomb
2. Mare – Ebony Tower
3. Varathron – Patriarchs Of Evil
4. Svartidau?i – Revelations of the Red Sword
5. Cosmic Church – Tayttymys
6. Judas Priest – Firepower
7. Cultes des Ghoules – Sinister, or Treading the Darker Paths
8. Satan – Cruel Magic
9. Immortal – Northern Chaos Gods
10. Ghost – Prequelle
11. Primal Cult – Perennial Fire
12.Necrophobic – Mark of the Necrogram

Astral Kannibal

1. Chapel Of Disease – …And As We Have Seen The Storm, We Have Embraced The Eye
2. Maggot Heart – Dusk To Dusk
3. Obliteration – Cenotaph Obscure
4. Visigoth – Conqueror’s Oath
5. Judas Priest – Firepower
6. Anna Von Hausswolff – Dead Magic
7. Sleep – The Sciences
8. Voivod – The Wake
9. Aura Noir – Aura Noire
10. Sacral Rage – Beyond Celestial Echoes
11. Kriegsmachine – Apocalypticists
12. Essenz – Manes Impetus

Nikos ‘Giak’ Nakos

U.K.,Metal Blade Records,News, 2018, Satan, Heavy Metal, N.W.O.B.H.M.,1. Satan – Cruel Magic
2. Deceased – Ghostly White
3. Deathhammer – Chained to Hell
4. Zeke – Hellbender
5. Uada – Cult of a Dying Sun
6. Automaton – Talos
7. Summoning – With Doom We Come
8. Funeral Mist -Hekatomb
9. At The Gates – To Drink From The Night Itself
10. Mylingar – Döda drömmar
11. Immortal – Northern Chaos Gods
12. Amorphis – Queen of Time

Chris Papadakis

1. LEVIATHAN – Can’t Be Seen by Looking: Blurring the Lines, Clouding the Truth
2. HEIR APPARENT – View From Below
3. FIFTH ANGEL – The Third Secret
4. GHOST – Prequelle
5. JASON BECKER – Triumphant Hearts
6. MYSTERY – Lies And Butterflies
7. NECRYTIS – Dread On Ruin
8. ARIA – Cures Of The Seas
9. HOLLOW – Between Eternities of Darkness
10. JUDAS PRIEST – Firepower
11. DAWN OF WINTER – Pray For Doom
12. SHADOWKEEP – Shadowkeep

Kostas ‘Paganizer’ Athanasiou

1. NECROPHOBIC – Mark of the Necrogram
2. HELRUNAR – Vanitas Vanitatvm
3. SULPHUR AEON – The Scythe of Cosmic Chaos
4. DECEASED – Ghostly White
5. NOCTURNAL GRAVES – Titan
6. VANHELGD – Deimos Sanktuarium
7. HATE ETERNAL – Upon Desolate Sands
8. SKELETAL REMAINS – Devouring Mortality
9. 1914 – The Blind Leading the Blind
10. UNLEASHED – The Hunt for White Christ
11. MONSTROSITY – The Passage of Existence
12. IMMORTAL – Northern Chaos Gods

TOP 3 GREEK RELEASES
1. VARATHRON – Patriarchs of Evil
2. RAPTURE – Paroxysm of Haterd
3. SACRAL RAGE – Beyond Celestial Echoes

Evangelos Charis

1. Judas Priest – Firepower
2. Saxon – Thunderbolt
3. Alice In Chains – Rainier Fog
4. Uriah Heep – Living The Dream
5. Magnum – Lost On The Road To Eternity
6. Ministry – AmeriKKKant
7. Riot V – Armor Of Light
8. Ghost – Prequelle
9. At The Gates – To Drink From The Night Itself
10. Amorphis – Queen Of Time
11. Satan – Cruel Magic
12. Pestilence-Hadeon

Lilliana Tseka

1. Zeke – Hellbender
2. Voivod – The Wake
3. Djevel – Blant Svarte Graner
4. Satan – Cruel Magic
5. At The Gates – To Drink From The Night Itself
6. Immortal – Northern Chaos Gods
7. Judas Priest – Firepower
8. Khemmis – Desolation
9. Gultes des Ghouls – Sinister, or Treading the Darker Paths
10. Tribulation – Down Below
11. Zeal & Ardor – Stranger Fruit
12. Automaton – Talos