Είδος: Crossover/ThrashMetal
Χώρα: Γερμανία
Εταιρία: Napalm Records
Χρονιά: 2014

Το Thrash, ένα είδος που γνώρισε μεγάλη άνθηση στις δεκαετίες των 80-90 και κάθως έχει αρχίσει να έρχεται με γοργούς ρύθμους ξανά στην επικαιρότητα, η Γερμανία απλά δε γίνεται να λείπει από κάτι τέτοιο. Εξάλλου στο παρελθόν μας έχει αποδείξει τι μπορεί να παράγει μέσα από μπάντες όπως οι Sodom, Kreator και πολλές άλλες. Αυτή τη φορά το λόγο έχουν οι Dust Bolt.

Οι Dust Bolt λοιπόν, έχοντας κάνει ήδη άλλες δύο (2) δουλείες, το “Chaos Possesion” (EP) και το “Violent Demolition” (LP), 2010 και 2012 αντίστοιχα, ήρθε η ώρα να για την τρίτη (3η) τους δισκογραφική δουλειά με το όνομα “Awake The Riot”, η οποία κυκλοφόρησε τον περασμένο Μάιο.

Ο ήχος της μπάντας σε γενικές γραμμές κινείται σε αρκετά old school ρυθμούς, επιθετικά ριφφ, πολύ crossover, δυνατά και πιασάρικα ρεφραίν αλλά και μπόλικα gang vocals. Αυτό ασφαλώς δε σημαίνει ότι η μπάντα έχει μείνει αποκλειστηκά σ’αυτό το ύφος αφού πειραματιστεί αρκετά με διάφορες μελωδίες σχεδόν σε όλα κομμάτια και θα μπορούσε εύκολα να πει κανείς ότι πολλά από τα σόλο και τις γέφυρες ξεχειλίζουν από συναίσθημα (όχι δεν κάνω πλάκα).

Πατώντας λοιπόν το play, ο δίσκος ανοίγει με το “Living Hell” το οποίο ξεκινάει με ένα γρήγοροbreak και στη συνέχεια ένα γρήγορο ριφφ υπό το ρυθμό του crossover (μα πόσο πιό thrash;). Το κομμάτι θα μπορούσα να πω ότι έχει την κλασσική δομή thrash κομματιού η οποία αποτελείται από το βασικό ριφφ, τη γέφυρα, και ένα γρήγορο σόλο το οποίο έρχεται σχεδόν αμέσως μετά το ρεφραίν. Παρόμοια γραμμή ακολουθούν και άλλα κομμάτια όπως το “You Lost Sight”, “Agent Thrash” και βασικά τα περισσότερα κομμάτια.

Ώπα κάτσε. Τώρα θα μου πείτε: ‘Τι περίμενες; Thrash είναι.’ Κι όμως, εν έτει 2014, μια εποχή όπου προφανώς η μοναδικότητα και η διαφορετικότητα έχουν ως επί το πλείστων πεθάνει, υπάρχουν καλλιτέχνες που πολλές από τις ιδέες τους φαίνονται και ξεχωρίζουν ακόμη και σήμερα. Και η αλήθεια είναι πως παρατηρώ τέτοιου έιδους ψήγματα και σ’ αυτή τη μπάντα. Ακούγοντας τα κομμάτια στη σειρά αυτό που μου κέντρισε αμέσως το ενδιαφέρον είναι το “Drowned In Blind Faith” με μια πολύ μελωδική εισαγωγή με φανερές επιρροές από Death και Ανατολή. Στη συνέχεια παρατήρησα οτι και τα επόμενα κομμάτια ακολουθούν λίγο διαφορετική πορεία από τα πρώτα οχτώ (8). Πολύ πιο τεχνικά, με πιο σύγχρονες ιδέες, μελωδικά ριφφ και σόλο, πιο περίπλοκη δομή και γενικά θα έλεγα ότι δεν είναι και τόσο κοινότυπο Thrash. το κομμάτι που πραγματικά ξεχώρισα από όλο το δίσκο είναι το “Monotonous – Distant Scream”, με την ψυχεδελική και κατατονική του εισαγωγή αλλά και όλα τα υπόλοιπα μελωδικά ριφφ και σόλο που κάνουν το γλυκό να δέσει.

Τέλος, όπως είπα και προηγουμένως η μοναδικότητα έχει σχεδόν πεθάνει στις μέρες μας πόσο μάλλον στο Thrash. Όποτε είναι πολύ δύσκολο να κάνει κανείς κάτι που θα ξεχωρίσει απο τη μάζα και θεωρώ πως αυτή η δουλειά ήταν μία πολύ καλή και αξιόλογη προσπάθεια των Dust Bolt.

4.5/6