Είδος: Death Metal
Χώρα: Σουηδία
Εταιρία: Century Media
Έτος: 2014

Δεν ήμουν ποτέ οπαδός των Queensryche, έτσι δεν δίνω δεκάρα για τις εσωτερικές τους υποθέσεις και τα προβλήματα που έχουν για το όνομα της μπάντας. Ήμουν πολύ μικρός ηλικιακά για να κατανοήσω πλήρως τα θέματα που είχαν οι Saxon και την διαμάχη των Oliver / Dawson με τον Byff. Αλλά οι Entombed είναι ένα από τα αγαπημένα μου σχήματα και αυτά τα νομικά θέματα που τους απασχολούν με έκανε λίγο να ανησυχώ για την υστεροφημία τους και το status τους στο metal κοινό. Αλλά πρώτον, εδώ έχουμε να κάνουμε με την παρουσίαση/κριτική του «Back To The Front» και όχι για την ιστορία για το όνομα και δεύτερον δεν υπάρχουν 2 Entombed (όπως υπήρξαν 2 Queensryche και 2 Saxon), δεδομένου ότι κανένα από τους Hellid, Cederlund ή Andersson δεν έχουν δείξει κανένα ενδιαφέρον για τη δημιουργία κάποιου σχήματος υπό το όνομα των Entombed μέχρι τώρα.

 Στην περίπτωση των Entombed A.D., έχουμε μια μπάντα που αποτελείται από τον original frontman των Entombed LG Petrov και άλλα 3 μέλη που έχουν παίξει στους Entombed μεταξύ 2006 και 2010. Τα μέλη θα βρισκότανε στη σύνθεση των Entombed ακόμη και αν Hellid είχε παραμείνει στο συγκρότημα. Σύμφωνα με τον Petrov, τα όνομα ανήκει και στα τέσσερα αρχικά μέλη των Entombed και αν κάποιος/οι ήθελε/αν να δημιουργήσει/ουν μια μπάντα με αυτό το όνομα, θα έπρεπε να περιμένει/ουν το δικαστήριο να αποφασίσει, εκτός αν θα μπορούσε/αν να αλλάξει/ουν ελαφρώς το όνομα, για να ικανοποιηθεί αυτή η νομική ρύθμιση.

 Αλλά αρκετά με αυτές τις νομικές υποθέσεις. Άλλωστε πέρασαν ήδη 7 χρόνια από την τελευταία κυκλοφορία των Σουηδών βασιλιάδων του Death Metal, που είναι πάρα πολλά …Τα Motörhead meets Slayer riffs, το groove, η ενέργεια, η punk νοοτροπία, ο rock n ‘roll ρυθμός και το συναίσθημα, τα δυναμικά φωνητικά/βρυχηθμοί του Petrov είναι και πάλι παρόν, συν ορισμένα νέα στοιχεία, όπως το sample σαν από ιταλική ταινία τρόμου του ’70 στο «Kill to Live» και τα ορχηστρικά μέρη στο “Pandemic Rage”.

 Δεν υπάρχει ούτε καν σαν υπαινιγμός, καμία υποψία έκπληξης, ίσως η μπάντα παίζει (σοφά) με ασφάλεια. Αλλά τα τραγούδια έχουν ροή και ακόμα και αν η δομή των τραγουδιών φαίνεται μάλλον κοινότυπη και όμοια μεταξύ τους, το τελικό αποτέλεσμα είναι δελεαστικό και άκρως διασκεδαστικό. Το «Back To The Front» σίγουρα βασίζεται στα «Wolverine Blues» και “To Ride, Shoot Straight, And Speak The Truth” αλλά δεν είναι μονοδιάστατο άλμπουμ. Έχει ποικιλία στοιχείων από Thrash μέχρι N.W.O.B.H.M. ειδικά στις κιθάρες, και φαίνεται σαν ένα μείγμα από τις πρώτες ημέρες του death metal της μπάντας και την «Serpent Saints» περίοδο. Κάτι λογικό, δεδομένου ότι Entombed A.D. έχουν το ίδιο line up με τους Entombed του 2007, με εξαίρεση τον Hellid που έχει αντικατασταθεί από τον πρώην μπασίστα Nice Elgstrand.

 Τραγούδια όπως τα “Pandemic Rage,” “The Underminer,” (blast beat ολοκαύτωμα!) και “Bedlam Attack” έχουν μια 100% Death Metal προσέγγιση, ενώ τα “Bait and Bleed,” “Digitus Medius” και “Second to None” για παράδειγμα είναι πιο Death N’ Roll. Το “Eternal Woe,” είναι ένα μείγμα από heavy κιθάρες με doomy ρυθμό σε μια σκοτεινή ατμόσφαιρα, με μερικά ωραία μελωδικά leads και είναι ένα από τα highlight του άλμπουμ. Στο “Soldier of No Fortune” ακούμε ακουστική κιθάρα και πιάνο στην εισαγωγή του, και είναι ίσως το καλύτερο τραγούδι του δίσκου και έχει έναν αέρα επικό ή κάτι τέτοιο, ενώ “Vulture and The Traitor” θα μπορούσε να είναι εύκολα στο «Inferno», θυμίζοντας μας και αυτή την περίοδο της μπάντας.

 Έτσι φτάνουμε στην ερώτηση των 1.000.000 δολαρίων: Μπορεί το “Back To The Front” να σταθεί δίπλα στις δημιουργίες της μπάντας του παρελθόντος;

Η προσωπική μου γνώμη είναι σίγουρα ναι. Δεν είναι ένα αριστούργημα, αλλά είναι σίγουρα μια ισχυρή κυκλοφορία, ένα δυνατό άλμπουμ που σκοτώνει με τραγούδια που σου μένουν, τα οποία θα μπορούσαν αρκετά από αυτά, να είναι εύκολα στο setlist των live εμφανίσεων τους. Πολύ καλύτερος σαν δίσκος από τον «Serpent Saints» φαίνεται σαν μια σύγχρονη ματιά στις κυκλοφορίες της μπάντας στα 90’s και τα early 00’s (φυσικά όχι του «Same Difference»). Το «Back To The Front» είναι στην πραγματικότητα ένα θερμό καλωσόρισμα επιστροφής προς τους οπαδούς, και είναι ένα άλμπουμ που θα ευχαριστήσει όλους τους φανατικούς των Entombed, αφού συνδυάζει τέλεια όλα τα χαρακτηριστικά που τους έκαναν τόσο δημοφιλείς στο παρελθόν.

4,5/6