Escarnium, Death, Brazil, 2016, Reviews, Albums, Redefining Darkness Records, Testimony Records

Είδος: Death  Metal
Χώρα: Βραζιλία
Εταιρεία: Redefining Darkness Records (Αμερική) – Testimony Records (Ευρώπη)
Έτος: 2016

Πριν ξεκινήσω να γράφω το οτιδήποτε, θέλω να πω πως δεν είμαι ιδιαίτερος οπαδός του death metal. Δεν είναι ότι δεν μου αρέσει, είναι ότι απλά δεν έχω ασχοληθεί εις βάθος, τόσο ώστε να μπορώ να πω πως έχω γνώσεις πάνω στο συγκεκριμένο είδος. Σπάνια θα βάλω να ακούσω κάποια death metal μπάντα, και όταν το κάνω, συνήθως θα είναι κάτι πολύ κλασικό, όπως για παράδειγμα Deicide, Cannibal Corpse ή Morbid Angel.

Όταν λοιπόν μου προτάθηκε να κάνω τη δισκοκριτική στο δεύτερο full album των ESCARNIUM – και αφού πρώτα έψαξα να μάθω κάποια πράγματα για τη μπάντα – ένιωσα λίγο έξω από τα νερά μου, όμως από τα πρώτα κιόλας λεπτά το ‘Interitus’ με εξέπληξε ευχάριστα. Βλέπετε, το λατινοαμερικάνικο ταμπεραμέντο του κουαρτέτου από το Salvador της Βραζιλίας δεν κρύβεται, και όταν μιλάμε για λατινοαμερικάνικο ταμπεραμέντο στον χώρο του ακραίου ήχου της metal σκηνής, μιλάμε για μαυρομεταλλικές επιρροές.

Για την ακρίβεια εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα αμάλγαμα ωμού, πρωτόγονου death βασισμένου σε έξυπνες και εμπνευσμένες ιδέες, και τελετουργικού black με ωραίο, έντονα σκοτεινό feeling. Η πένθιμη ατμόσφαιρα, καλυμμένη από μια πυκνή ομίχλη αρρώστιας και νοσηρότητας είναι χαρακτηριστική και ξεχωρίζει ξεκάθαρα καθ’ όλη τη διάρκειά της ακρόασης, με τις δαιμονισμένες ταχύτητες και τα επιθετικά riff που είναι η βάση της μουσικής τους να δίνουν συχνά-πυκνά τη θέση τους σε περισσότερο έρποντα και λασποειδή mid-tempo μέρη. Μερικά – αρκετά για την ακρίβεια – σαγηνευτικά μελωδικά περάσματα βοηθούν πολύ στην ομαλή ροή, αφού κρατούν εκεί που πρέπει τον δίσκο μη αφήνοντάς τον να γίνει μονότονος και κουραστικός, ενώ τα αγριεμένα και τραχιά φωνητικά θυμίζουν αρκετά τον Glen Benton στα πρώτα άλμπουμ των Deicide.

Όσον αφορά το κομμάτι της παραγωγής, αυτή είναι πολύ προσεγμένη, τα όργανα είναι ισορροπημένα και το αποτέλεσμα είναι καλοδεμένο και στιβαρό, ενώ ιδιαίτερη μνεία θέλω να κάνω στο τρομερό artwork του εξωφύλλου, που είναι μια ακόμη εκπληκτική δουλειά του Hugo Silva – ψάξτε και για άλλα έργα του, ο τύπος είναι φοβερός.

Δεν νομίζω πως χωρούν περισσότερα λόγια για το ‘Interitus’, έναν δίσκο επιβλητικό και δυναμικό, αλλά συνάμα ατμοσφαιρικό και μαγευτικό, έναν δίσκο που, όπως ανέφερα και πιο πάνω, ήταν μια ευχάριστη έκπληξη για μένα.

4,5/6