Οι Fist είναι από τα πρώτα συγκροτήματα που δημιούργησαν το N.W.O.B.H.M. και κατάγονται από το Νότιο Σιλντς στα βορειοδυτικά του Ηνωμένου Βασιλείου. Όλοι γνωρίζουμε πόσο σημαντικό ήταν αυτό το μουσικό κίνημα και πόσο επηρέασε τον ακραίο τις δεκαετίες που ακολούθησαν. Σχηματίστηκαν το 1978 με το όνομα Axe και με αυτό ηχογράφησαν μόνο ένα κομμάτι (‘S.S. Giro’) πριν το αλλάξουν σε Fist τον επομενο χρόνο και υπογράψουν με την Neat Records για το πρώτο τους σινγκλ, το «Name, Rank and Serial Number», Απρίλιος 1980. Το σινγκλ είχε πολύ καλή αποδοχή, σχεδόν αποθεώθηκε από το Sounds, οπότε ήρθε καινούριο συμβόλαιο με την MCA που οδήγησε στο δεύτερο σινγκλ (‘Forever Amber’, Αύγουστος 1980) και στην προετοιμασία για ένα πλήρες άλμπουμ στο τέλος του ίδιου χρόνου. Όταν τελικά αυτό κυκλοφόρησε με τον τίτλο ‘Turn the Hell On’, το συγκρότημα ήταν γεμάτο αυτοπεποίθεση και έτοιμο να μοιραστεί τη σκηνή με τεράστια ονόματα όπως οι U.F.O., Judas Priest και Iron Maiden. Αλλά αυτό το υπέροχο άλμπουμ είχε φτωχή προώθηση από την MCA, μια εταιρεία που ήταν μεν μεγάλη, αλλά με μικρή εμπειρία για το πώς να χειριστεί μέταλ συγκροτήματα δε, κάτι που αποδείχτηκε σχεδόν θανατηφόρο για το μέλλον των Fist. Αυτό το άλμπουμ περιέχει ένα από τα καλύτερα N.W.O.B.H.M. κομμάτια, το ένα και μοναδικό Collision Course’ (επίσης σε σινγκλ 7” από την Neat τον Γενάρη του 1981, b’ side στο ‘Law of the Jungle’).

Αν ήμουν σε ένα μπαρ και κάποιος με ερωτική απογοήτευση μου ζητούσε δυο τραγούδια για να τον βοηθήσουν να βγάλει τη βραδιά, χωρίς δεύτερη σκέψη θα του πρότεινα το ‘Collision Course’ και μάλλον το ‘Don’t Stop By’ από Tygers of Pan Tang… Μια μικρή περίοδος διακοπής, κατά την οποία έγιναν μόνο κάποιες συμμετοχές σε συλλογές (μια από αυτές ήταν η ηχογράφηση του ’78 για το ‘S.S. Giro’ που εμφανίστηκε στη ‘Lead Weight’ της Neat) και η οποία τελείωσε στις αρχές του 1982 όταν κυκλοφόρησαν το δεύτερο LP τους, το ‘Back with a Vengeance’ και πάλι από τη Neat. Με καινούριο λάιν απ που συμπεριλάμβανε τον τραγουδιστή Glenn Coates από τους Hollow Ground, τον John Roach από τους Mythra, τον μπασίστα Norman Appleby, καθώς και τους Hill και Irwin, το καινούριο άλμπουμ είχε φοβερά κομμάτια, καλύτερη παραγωγή, πιασάρικα ρεφρέν που καθιέρωσαν τον ιδιαίτερο ήχο τους, είχε συνέπεια, με σχεδόν πιο χαλαρά φωνητικά και ουσιαστικά αμερικανικό ήχο (κυρίως λόγω των φωνητικών του Glenn Coates). Πρέπει να αναφέρουμε ότι οι Fist δεν ήταν άλλο ένα κλισέ – το συγκρότημα της γειτονιάς που είχε αποκρυφιστικούς ή χουλιγκάνικους στίχους, αλλά στρέφονταν περισσότερο προς καθημερινά ζητήματα ή ασυνήθιστα θέματα (Το ‘You’ll Never Get Me Up (In One of Those)’ μιλάει για το φοβό για τα αεροπλάνα και το Throwing in the Towel’ είναι για έναν γερασμένο πυγμάχο που δεν ευχαριστημένος που πρέπει να ξαναγυρίσει στο ρινγκ, για να αναφέρω δυο περιπτώσεις). Παρά το γεγονός ότι το ‘Back with a Vengeance’ σκότωνε, οι Fist ποτέ δεν κατάφεραν να γίνουν μεγάλοι… μάλιστα μετά την εμπορική αποτυχία του of ‘Back with a Vengeance’ κυκλοφόρησαν μόνο ένα σινγκλ 7″ (‘The Wanderer’ –διασκευή Status Quo-, Νοέμβριος 1982 από τη Neat), μετά πέρασαν μια περίοδο με πολλές αλλαγές μέχρι την τελική διάλυση του συγκροτήματος το 1985. Το 2001, ο αρχικός φρόντμαν Keith Satchfield ξεκίνησε μια καινούρια εκδοχή των Fist, η οποία συμπεριλάμβανε μέλη των Hollow Ground ως καλεσμένους. Αυτή η σύνθεση κυκλοφόρησε ένα νέο άλμπουμ με τον τίτλο ‘Storm’ το 2005. Αλλά πριν από αυτό, κυκλοφόρησε μια πανέμορφη συλλογή με τίτλο ‘Back with a Vengeance: The Anthology’ από την Castle Communications. Η Dissonance Records τώρα επανεκδίδει αυτή τη φανταστική συλλογή που περιλαμβάνει ολόκληρο το ‘Back with a Vengeance’ μαζί με σπάνιες ηχογραφήσεις, σινγκλ, B’ sides, τραγούδια από συλλογές, ντέμο εκδοχές και πλούσια στοιχεία στο βιβλιαράκι και επιμέλεια στο remastering από τον πολύ Bart Gabriel.

Ένας εξαιρετικός τρόπος για να ξεκινήσετε την εξερεύνηση ενός ξεχασμένου ηρωικού συγκροτήματος του N.W.O.B.H.M. που οι περισσότεροι τους αναφέρουν μόνο για το εξώφυλλό τους που μοιάζει με το ‘Vulgar Display of Power’ των Pantera και δεν επικεντρώνονται στην εξαιρετική τους μουσική, τα τεράστια ριφ και το ηδονιστικό συναίσθημα αγνού κι εκρηκτικού N.W.O.B.H.M. μίγματος της μελωδικής μελαγχολίας των Tygers of Pan Tang’s και της ωμής επιθετικότητας των Raven που πρόσφεραν οι Fist…