Είδος: Death Metal
Χώρα: Ισπανία
Εταιρία: War Anthem Records
Έτος: 2018

Αν κάποιοι βρίσκονται κάτω από την ψευδαίσθηση πως το death metal είναι νεκρό δεν έχουν παρά να ακούσουν τους Graveyardκαι το νέο τους EP “Back to the Mausoleum. Οι Ισπανοί είναι γνώστες του αντικειμένου και δεν διστάζουν να το δείξουν στην νέα τους κυκλοφορία. Αναμενόμενο άλλωστε, με 10 χρόνια στην πλάτη τους, 3 album, άλλα τόσα EP, 10 splitκαι μια συλλογή… ε, ξέρουμε, λίγο έως πολύ, τι να περιμένουμε από τους Graveyard στο “Back to the Mausoleum”. Αν και αρκετός κόσμος θεωρεί πως οι Graveyard εκπροσωπούν, ως ένα βαθμό, τη σουηδική σχολή του death προσωπικά θα διαφωνήσω. Ναι μεν έχουν στοιχεία από αυτή τη σκηνή αλλά δε μπορώ να θεωρήσω πως ανήκουν σε αυτή, τουλάχιστον όχι εξ ολοκλήρου. Ίσως είναι η ιδέα μου αλλά υπήρχαν σημεία που μου θύμισαν αρκετά τους Memoriamκαι, προφανώς, τα συγκροτήματα των μελών του συγκεκριμένου supergroup (όπως π.χ. τους Bolt Thrower).

Πιστό στο γενικότερο στυλ τους, το EP ξεκινάει μια μια σκοτεινή εισαγωγή που σίγουρα δε μας προδιαθέτει για το τι θα επακολουθήσει στα επόμενα 19 λεπτά. Έτσι, εκεί που ακούμε τις απόκοσμες μελωδίες του “Scorched Earth” μας τα σκάει το “And the Shadow Came”, κλασσικό, λιτό και απέριττο και αρχίζουμε να κουνάμε σιγά σιγά το κεφάλι μας στους ρυθμούς των Ισπανών. Το επόμενο κομμάτι “Craving Cries I Breath” είναι σαφώς πιο γρήγορο από το προηγούμενο αλλά, πέραν της ταχύτητας, ακολουθεί τα ίδια death metal μονοπάτια που χαρακτηρίζουν όλο το EP. To “In Contemplation” θυμίζει, με τον τρόπο που ξεκινά, περισσότερο παλιό βρετανικό death ενώ το “An Epiphany of Retribution”, πέμπτο και τελευταίο κομμάτι της κυκλοφορίας κάνει μια επιστροφή στην αρχή του EP με μια μικρή εισαγωγή, συνεχίζει αργά αλλά μπαίνει κι αυτό γρήγορα στο νόημα με την ταχύτητα να ανεβαίνει σε σημεία.

Συνολικά πρόκειται για ένα αξιοπρεπές και τίμιο δισκάκι που, καλώς ή κακώς, δεν προσφέρει κάτι νέο στον ήχο. Το συγκρότημα επέλεξε να παίξει κάτι που ξέρει και κάνει αρκετά καλά, χωρίς πειραματισμούς και φανφάρες. Απλό και βαρύ στις συνθέσεις του, το “Back to the Mausoleum” ήρθε για να μας δώσει έναν ακόμα λόγο να κουνήσουμε το σβέρκο μας (πανάθεμα σας καλοκαιριάτικα, δεν είμαστε για τέτοιες επικίνδυνες αποστολές, κάνει ζέστη).

4/6