31.1 C
Athens

Greek Death / Grind Scene Festival, Vol. 8 Back From The Grave Edition Day 2 Eightball Live Stage

Published:

Last Updated on 19:52 by Giorgos Tsekas

DAY 2

Η δεύτερη ημέρα του GDGS Festival ξεκινά με τους Serement θριαμβευτικά. Το Blackened Death Metal συγκρότημα από την Αθήνα, μπορεί να συμπληρώνει μόνο δύο χρόνια ύπαρξης, ωστόσο έχει τραβήξει ήδη τα κατάλληλα βλέμματα με την ποιότητα των συνθέσεών του. Το set τους περιελάμβανε ένα κομμάτι από το EP που κυκλοφόρησαν το 2022, ενώ όλα τα υπόλοιπα κομμάτια προέρχονται από την επικείμενη πρώτη τους ολοκληρωμένη δουλειά, που αναμένεται να κυκλοφορήσει στα μέσα Μαΐου. Σίγουρα το δείγμα που έχουμε είναι αρκετά ενθαρρυντικό (προσθέτω και ένα από τα κομμάτια που παρουσιάστηκε ζωντανά παρακάτω). Οι γρήγορες ταχύτητες συναντούν την μελωδία και το σκοτάδι, ενώ οι τίγκα δυσοίωνες γκρούβες, τις ύπουλες doom πινελιές. Ανυπομονούμε για τον δίσκο!

Setlist: Malevolent Mist Over the Mount of the Deceased, Frozen Dawn of Death, Honor of the Leech, Forging the Darkness, Stench of Torment, Subliminal Enslavement, Sworn

Επόμενοι στο σανίδι οι (πολύ αγαπημένοι μου) Free Fall. Πέρα από το γεγονός πως μιλάμε για πλάσματα αγγελικά πλασμένα, οι Free Fall συνδυάζουν μουσικά ρεύματα που ξεχωρίζω και μου «μιλάνε». Οι συνθέσεις τους βασίζονται στην old school Death Metal λογική, τις μπολιάζουν όμως με Punk και Hardcore αναφορές (οριακά και κάποια post στοιχεία κάνουν πού και πού την εμφάνισή τους επίσης), κάνοντας σε να θες να πάρεις σβάρνα ό,τι βρεις μπροστά σου. Παράλληλα, όσο τους παρακολουθούσα σκεφτόμουν πως είναι από τα πιο συνεπή συγκροτήματα, καθώς κάθε φορά που τους βλέπω (και πιστέψτε με είναι πολλές) είναι σε μεγάλη φόρμα και πηγαίνουν κάθε φορά ένα βήμα παραπέρα.

Setlist: Aurora Boredalis, -untitled new song-, Dead is the Oldest You Can Get, Behold The Truth, Chief Rebel Angel (Entombed Cover)

Απόλυτο χάος και σκοτάδι έμελλε να μας βρει αμέσως μετά, με τους Incineration να ανοίγουν μια απευθείας σύνδεση με τα θερμότερα καζάνια της κόλασης. Ήταν πολλές οι στιγμές που ένιωθα να σοκάρομαι με την απόδοση των παιδιών, και τι εννοώ. Στο μπάσο το παιδί – χταπόδι, όπως το «βάφτισα» εγώ, είχε ακραία επίγνωση του τι κάνει και που πατάει, χωρίς να χάνει ούτε νότα, το οποίο γινόταν ακόμα πιο παρανοϊκό γιατί ο άνθρωπος δεν σταμάτησε και να χτυπιέται όσο έπαιζε (!), εάν δεν είχες οπτική επαφή με τα τύμπανα θα νόμιζες πως είναι προηχογραφημένο μηχανάκι, ενώ ο Χρήστος σε κιθάρα και φωνητικά απεδείχθη πολυεργαλείο, με τα φωνητικά του νακαταπίνουν ολόκληρο το μαγαζί με τον όγκο και την έντασή τους. Και τα λέω πολύ ειλικρινά όλα, χωρίς καμιά διάθεση να χρυσώσω το χάπι σε κανέναν. Χίλια μπράβο για την αρτιότητα και την απόδοση, εύχομαι σύντομα να τους ξαναχαρούμε!

Setlist: Hanged By The Ballsack, Vomiting Bile and Sebum, Atrocious Reek of Clitoral Decay, Defecating the Trinity, Dawn of Dismemberment, The Pelvic Stretch, Fear of Napalm (Terrorizer cover), Baptised in Anal Discharge, Festivities of Scaphism, Ejaculating on Fecal Labia, Disciples of the Garrotte

Η στιγμή που περίμενα ίσως περισσότερο από όλες είχε φτάσει και επιτέλους μετά από αρκετό καιρό, απήλαυσα τους The Psalm. Κάποιες εβδομάδες πρωτύτερα, παρακολουθώντας μαζί το live των Varathron και Deviser, εξέφρασα στα παιδιά την πηγαία μου ανάγκη να ακούσω για μια ακόμη φορά κάτι από Nocturnal Vomit. Όχι κάτι συγκεκριμένο, απλά κάτι. Το “Cursed Relics” που είχε κυκλοφορήσει το καλοκαίρι του 2012 έκανε πολλούς μήνες να βγει από το μυαλό μου. Είναι αυτές οι εμμονές που λέμε. Και να που εισακούστηκα και πλάι στα υπέροχα κομμάτια Psalm ήρθαν σαν την καλύτερη έκπληξη τα “Cursed Relics of the Past” και “Sacrosanct”, τα οποία αποδόθηκαν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Πέραν της μουσικής θέασης των πραγμάτων όμως, με συνεπήραν ορισμένα πράγματα που τα σκέφτομαι μέχρι και σήμερα. Αρχικά ο Θωμάς νομίζω πως παρέδωσε το σώμα του και ανέλαβε το τιμόνι κάποια ύπαρξη πέραν του σαρκικού κόσμου, μεταμορφώνοντάς τον και φωνητικά και οπτικά. Είναι η πρώτη ίσως φορά που εντυπωσιάζομαι τόσο από τις εκφράσεις του προσώπου του και τις εναλλαγές στα βλέμματα. Το λέω γιατί μια συναυλία δεν είναι μόνο φωνές και όργανα, είναι και η σκηνική παρουσία που θα πρέπει να σου κεντρίσει το ενδιαφέρον. Από την άλλη πλευρά, ο αδελφός μου, ο Κολόζης ήταν το ακριβώς ανάποδο. Έβλεπες την ικανοποίηση και την πλήρωση στα μάτια του και στο χαμόγελό του που ελάχιστες μόνο στιγμές άφησε το πρόσωπό του. Για τον Χρήστο δεν έχω κάτι να πω, ο άνθρωπος ξεπέρασε τον εαυτό του.

Setlist: The Yawning Chasm (από τον καινούριο δίσκο), Covenant 7″ EP, A Mass for the Berieved, Ascetic, Cursed Relics, Sacrosanct

Οι Death Courier που ακολούθησαν είναι η χαρά του οπαδού σε τέτοια φεστιβάλ. Κουβαλούν με τον Μπίλι δεκαετίες ιστορίας – που από μόνο του σου προκαλεί δέος αυτό, έχουν εκείνο το μυστικό που συνδυάζει την σοβαρότητα on stage και το μπάχαλο από κάτω, ενώ η σκέψη πως διέσχισαν την μισή Ελλάδα για να βρεθούν στην Θεσσαλονίκη και να παίξουν σε απόσταση ενός μέτρου σε κάνει να πιστεύεις πως υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που «νιώθουν». Η παρουσία των Πατρινών στην σκηνή του Eightball στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία, κάνοντάς μας να ελπίσουμε πως σύντομα ίσως θα ακούσουμε κάποια ανακοίνωση για νέο δίσκο.

Setlist: Demise, Mindwarp, Devour the Moments, Rostov Ripper, Pillars of Murk, Mourning Extacy, Swamp Life, Necrorgasm, Feeding the Abyss, Wormman, Deprive the Deceased


Η βραδιά μας, αλλά και το διήμερο φεστιβάλ, ολοκληρώθηκε με τους Head Cleaner. Μετά από διάφορες αναποδιές και αλλαγές, οι Θεσσαλονικείς τα τελευταία χρόνια επιδεικνύουν μια ωραία συνέπεια και κρίνοντας από τις τελευταίες δύο φορές που τους είδα ζωντανά, θεωρώ πως διανύουν την πιο μεστή και ολοκληρωμένη τους περίοδο. Τους βλέπω πολύ δεμένους, σε διαπροσωπικό και μη επίπεδο, γεγονός που τους δίνει και ένα περαιτέρω μπουστάρισμα επάνω στη σκηνή. Η εμφάνισή τους βασίστηκε αρκετά στην τελευταία τους κυκλοφορία “The Extreme Sound of Truth”, χωρίς να παραλείψουν και ένα μικρό πέρασμα από την μέχρι τώρα δισκογραφία τους. Χαρακτηριστικό των Head Cleaner είναι πως μπορούν και δημιουργούν φωτιά από στάχτες, αφού η ώθηση που δίνουν στο κοινό τους είναι ξαφνική και εκεί που μπορεί να υπάρχει ηρεμία, να σαρώσουν τα πάντα σαν τυφώνας. Έχουν αυτό το «δεν μασάμε» mentality, που προσωπικά το λατρεύω.

Setlist: Used Parts, No Gods No Masters, Products Of Love And Chaos, Cold Machine, Not Like All Of You, For Tomorrow’s Lesson, The Maverick, System Of Perversity, Among The Living Dead, When The Clock Strikes 9:00, Fake Show Protagonist

Εύχομαι να μη χρειαστεί πάλι κοντά μια δεκαετία για να επαναληφθεί το Greek Death Grind Festival. Τέτοιες κινήσεις πρέπει να γίνονται για πολλούς λόγους που αφορούν όλους τους εμπλεκομένους. Εις το επανιδείν!

Related articles

spot_img

Recent articles

spot_img