Είδος: Death Metal
Χώρα: Η.Π.Α.
Εταιρία: Relapse Records
Έτος: 2018

Θυμάμαι όταν βγήκε το πώς ήμουν αρκετά οργισμένος και σε φάση ‘ οκ, το αστείο παρατράβηξε με το Death To All’ αλλά από την άλλη ήταν τόσο γοητευτικό και νοσταλγικό αυτό που έβγαινε από το στερεοφωνικό μου που με ‘ανάγκασε’ να τους δώσω μια δεύτερη ευκαιρία. Φυσικά δεν υπήρχε τίποτα το αυθεντικό και όλα ήτανε μια πιστή ωδή στον Schuldiner και ένα ριμέικ των πρώτων έργων των Death. Τώρα που οι Gruesome υφίστανται εδώ και 4 χρόνια (με τωρινά και πρώην μέλη από Exhumed, Possessed, Malevolent Creation, κλπ.) καθιερώνονται ως οι μεταλαμπαδευτές της κληρονομιάς των Death και εξαρτάται από τους ίδιους και μόνο, το αν θα προχωρήσουν σε κάτι πιο προσωπικό και λιγότερο μιμητικό. Η κατεύθυνσή τους και αυτή τη φορά γαντζώνεται και πάλι στο υλικό των Death, παρόλο που τώρα αφήνουν πίσω τους την gore και horror θεματολογία των ‘Scream Bloody Gore’ και ‘Leprosy’ και αντλούν έμπνευση και ακολούθουν μια συνθετική προσέγγιση από το ‘Spiritual Healing’. Και ακριβώς επειδή προσωπικά μιλάμε για το αγαπημένο άλμπουμ (και εποχή των Death), γι ‘αυτό ήμουν περίεργος να δω πώς η μπάντα θα χειριζότανε το υλικό του, με την μελωδική ενορχήστρωση ή πώς θα κατάφερναν να αναπαράγουν τη χυδαία ατμόσφαιρα. Οι Gruesome όμως είναι μια καλο-λαδωμένη πολεμική μηχανή που τα μέλη της εκτελούν με χειρουργική ακρίβεια. Αυτό που ακούω είναι ίσως το πιο κοντινό πράγμα που θα ακούσουμε ποτέ στο ‘Spiritual Healing’ το καλύτερο αφιέρωμα, το καλύτερο remake του. Αλλά δεν είναι το αυθεντικό, είναι κάτι που απλά το μιμείται (τέλεια). Παρά το γεγονός ότι αυτό είναι ένα άλμπουμ που εκτελεστικά είναι άψογο και σίγουρα γίνεται με αγάπη και αφοσίωση στον αρχικό δημιουργό, είναι εντελώς προβλέψιμο. Αν είναι ένας τρόπος να προσελκύσουν νέους οπαδούς στους Death ή στο είδος, είναι οκ από μένα. Μπορεί να πάω να τους δω ζωντανά καθώς είμαι σίγουρος ότι είναι περισσότερο από φοβεροί στη σκηνή. Αλλά προτιμώ να βάλω στο stereo μου για άλλη μια φορά το ‘Spiritual Healing, αντί να αγοράσω το ‘Twisted Prayers’. Ηχογραφημένο με παραγωγό τον Jarrett Pritchard (Exhumed, 1349, Goatwhore) στα New Constellation Studios στο Ορλάντο, στο άλμπουμ συμμετέχει επίσης το θρυλικός κιθαρίστας James Murphy (Death, Obituary, Testament) ενώ ο Ed Repka,Megadeth,Death, Atheist, Massacre) σχεδίασε το εκπληκτικό εξώφυλλο. Είναι ένας δίσκος που σκοτώνει, πραγματικά ένας δολοφόνος αλλά ότι ακούτε εκεί μέσα, το έχουμε ξανακούσει και αλλού, στην πραγματικότητα 28 χρόνια πριν και αυτό είναι κάτι που δεν μπορώ να αγνοήσω σαν γεγονός …